คุณครูขา.. เสียงแว่วหวานแบบนี้ ไม่พลาดค่ะ"มีเรื่อง" เอาล่ะมาดูซิเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ น้องเมอรี่ นี่แหละค่ะหลานศิษย์ ต้นตำรับคุณครูยาย เป็นลูกของเพื่อนหลาน(น่าจะงงนะ)วันหนึ่งหนูเมอรี่เดินมาหาแล้วพูดว่า "คุณครูยายขารองเท้าหนูหาย" เรื่องเล็ก ชิวๆสำหรับเด็ก ป.1 หายกันทุกวัน คุณครูก็เลยว่า"เดี๋ยวไปเดินหาซิลูก ถอดไว้ตรงไหน" หนูน้อยว่า"มันหายข้างเดียวค่ะ เหลืออยู่ข้างหนึ่ง" อ้าว! หายไปข้างเดียว ใครจะเอาไปนะ ไป ไปหากัน จากเรื่องที่คิดว่าจะเล็ก กลายเป็นเรื่องน่าจะใหญ่ หาทั่วชั้น ป.1 ป.2 ไม่เจอเลย รึว่า ป.3 - ป.4 จะใส่ไป (ได้ไงเท้าใหญ่กว่า) หากันจนเหนื่อย กลับมาที่หน้าห้อง มีรองเท้านักเรียนวางอยู่ 1 ข้าง ครูก็สงสัย"นี่ ข้างนี้ รองเท้าใครคะ???" เงียบ ไม่มีเสียงตอบ "ไม่ใช่ของหนูค่ะ มันคนละเบอร์" คนละรุ่นด้วยนะ..ครูคิด คิด คิด แว่บ..! ปิ๊ง! "หนูมีรองเท้าที่บ้านกี่คู่ ลูก" น้องหนูทำท่าคิด"อืม! มีคู่เก่า กะ คู่ใหม่..2 คู่ค่ะ" ได้การล่ะ..คุณครู โทร.ไปบ้านหนูเมอรี่ทันที "แม่ของเมอรี่ เหรอคะ? ช่วยดูรองเท้าที่บ้านซิ มันเป็นอย่างไร" ครู่เดียวมีเสียงตอบ"มันมีคู่ละข้างค่ะคุณครูสงสัยลูกใส่รองเท้าผิดไป" ไม่ต้องสงสัยเลยจ้า มา..มา นำมาเปลี่ยนเร็วไว เด็กเอ๋ย!ใส่ผิดมาตั้งแต่บ้าน มาหาเอาที่โรงเรียน คุณครูยายก็มึนซืลูก
อิอิ น่าสงสารจังเลย คงจะตื่นเช้า แล้วรีบไปโรงเรียน ใส่ผิดใส่ถูก มันจะต้องมีเด็กเป็นแบบนี่อีกหลายคน เพราะความงัวเงีย ดีแล้วคะที่ครูมีประสบการณ์ และสงสัย เพราะมีอยู่ข้างเดียว ชวนให้สงสัยอยู่แล้ว เด็กไส่มาได้ไงทั้งวัน เพิ่งรู้
ขอบคุณน้องครู ป.1 ที่เข้าไปเยี่ยมพี่สุ ถึง 2 ครั้งในบล้อคพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ บล็อคธรรมะคงไปแล้วนะคะ แล้วมีใครบังอาจมาหลอกลวงน้องคะ ที่เขียนทิ้งไว้ให้คิดติดตาม พี่สุเลยตามมาดู แต่ไม่เห็นมีอะไร มาหลอกหนูนี่จ๊ะ เดี๋ยวไปดูบทอื่นซิมีไหม ไปหละ
สวัสดีค่ะ มาทักทายตอนเช้า ขอให้พี่มีความสุขในการสอนเจ้าตัวเล็กนะคะ
เด็กๆมความน่ารักอยู่ในตัว และพร้อมที่จะเป็นคนเก่ง....
ป้าด นี่ ละ น้า ชีวิต
มาชอบเหมือนกันิ...อิๆๆมิน่าถึงคุยกันรู้เรื่องฮาๆ...