บทละครพูดเรื่อง เห็นแก่ลูก>>พระยาภักดีนฤนาถ>>นายล้ำ(ทิพเดชะ)>>อ้ายคำ(บ่าวพระยาภักดีนฤนาถ)>>แม่ลออ

                 เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เป็นคิวการแสดงบทละครพูดเรื่อง เห็นแก่ลูก ของเพื่อนๆนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3ห้อง4 ในคาบเรียนแรก (หลังเข้าแถว) แต่วันนี้ฝนตกพวกเราจึงขึ้นไปเตรียมการแสดงที่ห้องภาษาไทย แต่ห้องภาษาไทยยังไม่เปิด เพื่อนๆจึงช่วยกันรวบรวมอุปกรณ์ที่เตรียมมาประกอบการแสดงเพื่อที่จะได้นำมาประกอบฉากและแต่งหน้าแต่งตัวให้นักแสดง

 

 **สองภาพนี้ขอบคุณเครดิตจากเพียว (คนถ่ายภาพ) โอ และ เม่น( คนถูกถ่าย) ค่ะ

แต่อุปกรณ์บางอย่างที่เราสามารถนำของในห้องภาษาไทยมาใช้ได้เราก็จะไม่เตรียมมาแต่จะนำของในห้องที่สามารถประกอบฉากได้มาแต่งฉากแทน โดยใช้เวลานานพอสมควรในการจัดฉากและแต่งหน้าแต่งตัวให้กับนักแสดง เมื่อใกล้เวลาแสดงเพื่อนๆในห้องที่ไม่ได้มาร่วมแสดงก็นั่งรอชมการแสดงในห้องโดยนั่งเป็นรูปตัวยูสองแถวซ้อน  โดยมีเพื่อนในห้องร่วมกันเป็นกรรมการอยู่8คน และอาจารย์ผู้สอนอีก1คนเป็นผู้ให้คะแนน โดยมีนักแสดงหลักๆทั้งหมด12คน คือ พีม  เบ้นซ์2คน  เม่น  มายด์  ฟาง  ไหม  พี่อาย  กฤษ  มอส โอ และโต

 เมื่อการแสดงเริ่มขึ้นก็ดำเนินไปด้วยดีแต่นักแสดงก็มีหลุดกันบ่อยเหมือนกันค่ะ...แต่บางฉากดูเพื่อนแสดงไปก็ตลกสนุกเฮฮาดีไปอีกแบบค่ะดูแล้วก็ขำตามไปด้วย...ส้มโอจึงหยิบกล้องมากดถ่ายภาพเพื่อนๆเพื่อนำภาพมาใส่ประกอบในการเขียนบล็อกนี้ค่ะ...ทั้งอาจารย์และเพื่อนๆคณะกรรมการก็มีคำติชมกันเยอะเลยค่ะชมบ้างติบ้างตามความเห็นของคณะกรรมการแต่ละท่านค่ะ...ถึงแม้จะเสื้อผ้าหน้าผมและการแสดงไม่เต็มร้อยอย่างมืออาชีพแต่ก็สร้างความสนุกสนานเฮฮาให้กับห้องเรียนของเราได้เป็นอย่างดีเลยค่ะ...อย่างนี้สงสัยเขาจะเรียกว่ เล่นเอาฮาค่ะ