อ.แหววค่อนข้างขัดใจค่ะที่ในวันนี้ สิทธิทางสาธารณสุขซึ่งเป็นสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่ง ยังมิใช่สิทธิที่ตกแก่มนุษย์ทุกคนบนแผ่นดินไทย โดยเฉพาะคนไร้รัฐคนไร้สัญชาติ คนในสถานการณ์ดังกล่าวต้องเผชิญอย่างโดดเดี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บ ความไม่มีรัฐเจ้าของตัวบุคคลทำให้พวกเราไร้ซึ่งความเอาใจใส่จากรัฐที่เกี่ยวข้อง ประเทศไทยบรรลุที่จะมีกฎหมายที่เอื้อต่อการขจัดความไร้รัฐความไร้สัญชาติให้แก่บุคคล และประเทศไทยก็บรรลุความสำเร็จที่จะมีหลักสิทธิมนุษยชนในกฎหมายรัฐธรรมนูญ แต่เรายังไม่ทราบว่า ประเทศไทยจะบรรลุความสำเร็จที่จะบังคับใช้กฎหมายดังกล่าวหรือไม่