คัมภีร์ ตำราต่างๆ หากตีความเอง เออเอง อาจผิดได้นะ ต้องลงมือทำให้มากๆ คุยกับผู้รู้ให้มากๆ

 

 ยกมาจากเว็ป  http://www.managerroom.com/forums/forum_posts.asp?TID=2144&PN=1&TPN=1 เห็นว่า น่าจะแชร์กันได้

ถาม : 

คือตั้งแต่ศึกษาธรรมะ ผมรู้สึกว่ายิ่งอ่านยิ่งฟังธรรมมากเท่าไหร่ตัวเองจะมีจิตใจที่ สนใจอยู่แต่ธรรมะ คิดแต่เรื่องธรรมะ อยากปฎิบัติธรรม เพราะว่าจิตคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีที่ถูกทุกอย่าง เราควรที่จะศึกษาธรรมตั้งแต่ตอนนี้ ไม่ควรเสียเวลากับเรื่องทางโลก

ผลก็คือว่าทางโลกผมไม่ก้าวหน้าครับ และผมก็ยังตัดหน้าที่ทางโลกไม่ได้เลยทำให้ผมเป็นทุกข์ เพราะความที่ยังไม่สำเร็จทางโลก

ผมควรหยุดศึกษาธรรมซัก2-3ปีดีไหม แต่จะไปดูจิต ถือศีล5หรือ8 มีสติระลึกถึงความตาย ดีกว่าไหมครับ

เพราะยิ่งอ่าน ยิ่งคิด ยิ่งฟัง ผมเหมือนพวกหมกมุ้นธรรมะ จนไม่มีเวลาเอาใจไปทำงานทางโลกเลย

ทำไงดีช่วยแนะนำหน่อยครับ

 

 ตอบ: 

ศึกษาธรรมะ หน่ะ  ดีแล้ว   แต่  ก็ต้องมา เอะใจว่า   ที่ศึกษาอยู่นั้น หน่ะ   "ใช่ หรือเปล่า ?"  ......  ตีความ เข้าใจคำว่า "ศึกษา"  ได้แค่ไหน     ตีความคำว่า "ธรรม" แคบไป หรือเปล่า ? 

ลองถามตนเอง  ลองเอะใจ  .....  ถามตนเอง นี่แหละ ประเมินผล

  • เราอาจจะ  เข้าใจผิด  ก็เลย ฝึกผิด
  • เราอาจจะ คิดเอง เออเอง    มั่วเอง  เชื่อตนเองมากไป  ก็เลย  เข้าใจผิด  ไปกันใหญ่เลย
  • เราอาจจะ เจอ กรณี "เข็มขัดสั้น"    ในการปฏิบัติธรรม  .... คาดไม่ถึง

ถ้าจะบวช ก้อนุโมทนาด้วย  แต่ ถ้าบวชผิดวัด เจอพระอาจารย์ที่ไม่สามารถชี้ทางนิพพานได้  ก็จะเสียเวลา  

************************************************

ศึกษาธรรม   คือ  ศึกษา "ใจ"

ไม่ต้อง  ไปหาที่ไหน  มันอยู่ ในตัวเรานี่แหละ

วัดก็อยู่ที่ในกาย ในใจ  ของเรานี่แหละ

ศึกษาธรรม  ก็ต้อง ให้ "รู้ทำ"

รู้ =  มี สติ

ทำ = ทำหน้าที่ของตน .... ทำ "มรรค ๘"  ให้ครบ ให้สมบูรณ์

สมมติ กับ วิมุติ  มันอยู่ด้วยกัน   ฝ่ามือข้างเดียวกัน  แต่ คนละด้าน   .... ไม่ใช่ คนละข้าง  ไม่ใช่ วิมุติซ้าย สมมติขวา   และ  ไม่ใช่  ฝ่ามือ กับ ฝ่าเท้า    หรือ  ไม่ใช่ คนละคนกัน

ฝึกวิมุติมาได้ ถูกต้อง  มาถูกทาง   จะ  อยู่ที่ไหน  ก็เป็นวัด   จะไม่เบื่อหน่ายอะไรทั้งนั้น   

"ทุกอย่าง  คือ  ทุกข์อย่าง"     ก็จะกลายมาเป็น แบบฝึกหัด  ให้เรา เก็บคะแนนสติสะสม