กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.....  (คงเป็นยุค big bang ก่อนๆ     คน สัตว์ จึงพูดกันได้    แต่พวกเรายุคนี้   อยู่คนละ big bang กับ นิทานเรื่องนี้ครับ  จึงพูดกันไม่ได้)

มี ทุ่งหญ้าสวยงาม อุดมสมบูรณ์  ปลอดภัยจากสัตว์ร้าย

ม้า กับกวาง  ก็อาศัยอยู่ในทุ่งนั้น

วันหนึ่ง  ม้ากับกวาง  เกิดคิดอุตริขึ้นมาว่า   ใครควรจะใหญ่กว่ากัน    ได้ผูกขาด (monopoly)ทุ่งหญ้านี้แต่ผู้เดียว  

ต่างฝ่ายต่างก็ทะเลาะวิวาทกัน   

ม้า จึงแอบไปหา ชาวนา  ที่ริมทุ่ง   ถามว่าจะ จัดการขั้นเด็ดขาดกับ กวางอย่างไรดีนะ

ชาวนา เป็น มนุษย์ที่ขาดสติ ขาดหิริโอตัปปะ     ก็ย่อมต้องติดสันดานคิดชั่วตามประสาของเขา  มันเป็นอย่างนี่เอง   

ชาวนาจึงแนะนำว่า   จะอาสาฆ่ากวางให้   แต่ กวางมันเร็วมาก   เจ้าม้า  เจ้าต้องยอมให้ข้าใส่บังเหียน  มีสายผูกจมูก  ใส่เกือก   เพื่อข้าจะได้ขี่ได้ถนัดๆ   ฆ่ากวางได้สะดวก

ด้วยความแค้น  สติขาด  ปัญญาหาย  คลื่นสมองเบต้า    ม้าก็เลยตอบตกลง  ชักศึกเข้าทุ่ง

ชาวนาจึงขี่ม้า  ออกไปฆ่ากวาง   และ  ได้ ม้ามาเป็นพาหนะ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา   

ทุ่งหญ้า ก็สงบ   ชาวนาได้ครอบครองทั้งทุ่งหญ้า  ม้า และ กวาง  ...555

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า .................