ปัญหาที่จะนำสู่การวิจัยภาษาไทย

    สวัสดีค่ะ..ต้องขอโทษเพื่อนๆ , คุณครูภาษาไทยที่รัก และท่านผู้สนใจทุกท่าน   ที่ค่อนข้างมาพบช้ามาก   แต่อย่างไรก็ตาม  วันนี้พกปัญหามาเพียบค่ะ... ได้เริ่มรวบรวมปัญหาที่จะนำสู่การวิจัยภาษาไทยแล้ว  บังเอิญเมื่อวานนี้มีโอกาสได้พบปะแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับคุณครูภาษาไทย    ระดับประถมศึกษาประมาณ ๘๐ ท่าน  ที่เข้าประชุมเรื่อง  การเขียนเรียงความ    ย่อความ  และสรุปความ ของศูนย์พัฒนาวิชาการ  กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สพท.เชียงใหม่ เขต ๑   ลองให้คุณครูเขียนปัญหาเกี่ยวกับการสอนเขียนเรียงความ ย่อความ และสรุปความดู ได้เยอะแยะมากมายค่ะ..จนน่าตกใจ...ท่านละไม่ต่ำกว่า ๓ ปัญหา เป็นปัญหาที่ค้างคาใจคุณครูมานานในหลายๆเรื่องที่เกี่ยวกับการเรียนการสอนภาษาไทย และปัญหาที่พบเกี่ยวกับการเรียงความ ย่อความ และสรุปความโดยเฉพาะ..จึงขอนำเสนอในตอนนี้นะคะ..ปัญหาจากคุณครู

  

     ปัญหาแรกค่ะ ด้านการอ่านและการเขียน..

...อีกปัญหาหนึ่งค่ะ...

...และนี่ก็อีกหลายปัญหาด้วย...

...นี่ก็อีกปัญหาค่ะ...

..ยังมีอีก..

 ...และอีกปัญหาหนึ่ง...

แถมอีกปัญหาหนึ่ง...

 

        เป็นอย่างไรบ้างคะ..นี่เพียงจากคุณครู ๖ ท่านเท่านั้นเอง ขออนุญาตยังไม่จัดหมวดหมู่ของปัญหานะคะ   ..ยังมีอีกค่ะ..ปัญหาด้านอื่น ๆ อีก..และปัญหาที่สามารถมองได้จากผลงานของนักเรียน...

 ปัญหาการเขียนของนักเรียน

สรุปการวิเคราะห์สภาพปัญหาการอ่านของคุณครูเครือข่ายภาษาไทย ช่วงชั้นที่ ๑ – ๓ 

ปัญหาด้านการอ่าน

  1. ๑.      นักเรียนอ่านไม่ได้ เนื่องจากเป็นชาวเขา
  2. ๒.    นักเรียนไม่ผ่านการเตรียมความพร้อมภาษาไทย (ชั้น ป.๑)
  3. ๓.     อ่านคำพื้นฐานไม่ได้
  4. ๔.     อ่านแจกลูกสะกดคำไม่เป็น
  5. ๕.     จำตัวอักษรไม่ได้ ทำให้อ่านไม่ได้ 
  6. ๖.      จำตัวอักษรได้บ้าง  แต่อ่านเป็นคำไม่ได้
  7. ๗.     อ่านช้า  มีความยากลำบากในการอ่าน  เช่นอ่านคำต่อคำ จะต้องสะกดคำจึงจะอ่านได้
  8. ๘.     อ่านผิด เช่น อ่านคำผิด
  9. ๙.      อ่านคำโดยสลับตัวอักษร  หรือสลับคำกัน
  10. ๑๐.  นักเรียนใช้ภาษาถิ่น ในการพูดเป็นส่วนใหญ่ส่งผลให้เป็นปัญหาการอ่านและการเขียน
  11. ๑๑.  อ่านออกเสียงคำที่มี ร  ล
  12. ๑๒.อ่านไม่คล่อง  อ่านตะกุกตะกัก
  13. ๑๓. อ่านคำที่ประสมสระไม่ได้
  14. ๑๔. ไม่รู้จักสระ  ประสมสระไม่เป็น 
  15. ๑๕. ไม่รู้จัก พยัญชนะ  สระ  วรรณยุกต์    บางคนจำไม่ได้
  16. ๑๖.  อ่านออกเสียงคำอักษรสูง กลาง ต่ำ เหมือนกัน
  17. ๑๗.  อ่านแบบท่องจำ ไม่ทราบว่าคำที่อ่านคือคำใด
  18. ๑๘.  จำสระไม่ได้ จึงอ่านสะกดคำไม่ได้
  19. ๑๙.  อ่านออกเสียงคำที่สะกดในมาตราต่างๆไม่ได้
  20. ๒๐.อ่านออกเสียงคำไม่ถูกต้องตามหลักการอ่าน
  21. ๒๑.อ่านผิด อ่านข้ามคำ อ่านผิดประโยคหรือผิดตำแหน่ง
  22. ๒๒.    อ่านคำโดยสลับตัวอักษร  หรือสลับคำกัน
  23. ๒๓.     อ่านเดาจากตัวอักษรบางตัวที่อยู่ในคำ
  24. ๒๔.     ตอบคำถามจากเรื่องที่อ่านไม่ได้
  25. ๒๕.    อ่านคำอักษรนำไม่ได้ อ่านไม่ถูก
  26. ๒๖.    ขาดความมั่นใจในการอ่าน เนื่องจากอ่านไม่ได้ และเป็นนักเรียนชาวเขา
  27. ๒๗.    อ่านออกเสียงคำที่มี ร   ล    ซ    ช ไม่ชัดเจน

     ปัญหาด้านการเขียน

    1. ๑.      เขียนตรงตามคำอ่านออกเสียง ซึ่งไม่ถูกต้อง
    2. ๒.    เขียนไม่ถูกต้องตามหลักภาษาไทย
    3. ๓.     เขียนวรรณยุกต์ไม่ถูก
    4. ๔.     เขียนคำที่มีตัวสะกดไม่ได้  โดยเฉพาะคำที่สะกดไม่ตรงมาตรา
    5. ๕.     เขียนไม่ถูกต้อง ไม่สวยงาม
    6. ๖.      เขียนไม่เป็นคำ/ไม่รู้เรื่อง
    7. ๗.     เขียนสระ/คำที่ประสมสระไม่ถูกต้อง
    8. ๘.     เขียนคำผิดความหมาย
    9. ๙.      เขียนพยัญชนะต้นผิด เช่น พ่อ เขียนเป็น ท่อ
    10. ๑๐.  เขียนวางตำแหน่งสระผิด
    11. ๑๑.  เขียนลายมือไม่สวย อ่านยาก
    12. ๑๒.เขียนคำโดยวางสระ วรรณยุกต์ ไม่ตรงตำแหน่ง
    13. ๑๓. เขียนไม่เป็นตัวอักษร เขียนอ่านไม่ออก
    14. ๑๔. เขียนไม่ตรงบรรทัด เขียนเกินบรรทัด เขียนไม่เต็มบรรทัด
    15. ๑๕. เขียนตัวอักษรหัวกลับ หรือกลับด้าน
    16. ๑๖.  เขียนตัวอักษรติดกัน ไม่เว้นช่องไฟ
    17. ๑๗. เขียนประโยคง่ายๆไม่ได้
    18. ๑๘. เขียนเรียงลำดับเหตุการณ์ไม่ได้
    19. ๑๙.  เขียนตามที่กำหนดไม่ได้
    20. ๒๐.เขียนบรรยายภาพ เล่าเรื่อง และความรู้สึกนึกคิด จินตนาการไม่ได้

               จากการอ่านพบในหนังสือชุดความรู้ภาษาไทย   "ศิลปะการใช้ภาษา"  ของกระทรวงศึกษาธิการ    ได้พบปัญหาในเรื่องของการใช้คำผิดพลาด      ซึ่งน่าจะนำมาเป็นประเด็นในการแก้ปัญหาได้ ดังนี้

  • ๑.       พูดไม่ชัด
  • ๒.     พูดตัดคำ
  • ๓.     น้ำเสียงเพี้ยน
  • ๔.     เลียนภาษาดารา
  • ๕.     ใช้ภาษาไม่สุภาพ
  • ๖.      ใช้คำหยาบคำต่ำ
  • ๗.     ใช้คำลักษณนามไม่ถูกต้อง
  • ๘.     ใช้คำคะนองผิดที่
  • ๙.      ใช้คำที่ผิดความหมาย
  • ๑๐.   เขียนขยายความไม่เป็น
  • ๑๑.   ไม่เว้นวรรค
  • ๑๒.ไม่รู้จักภาษาดี
  • ๑๓. มีภาษาอังกฤษปน
  • ๑๔. บางคนใช้คำฟุ่มเฟือย 

         ทั้งหมดเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในการเรียนการสอนภาษาไทย และการใช้ภาษาไทยของเด็กและเยาวชน    ที่เราผู้เกี่ยวข้องน่าจะนำมาพิจารณาและแก้ไข เพราะ   "ภาษาไทยเป็นศักดิ์ศรีของชาติ"  ดังที่ ศาสตราจารย์ ดร.สุจริต เพียรชอบ ท่านได้กล่าวไว้      

  •       ภาษาของเรานี้เป็นศักดิ์ศรีของชาติไทย     คงอยู่คู่ชาติให้เราได้ใช้ตลอดมา
  • ภาษาประจำชาติแสนพิลาศเลอล้ำค่า               ภูมิใจสุดพรรณนายากจะหาภาษาใด
  • น้ำเสียงแสนไพเราะฟังเสนาะน่าสนใจ              คล้องจองทำนองไทยปรากฏไว้ในวรรณกรรม
  • เป็นภาษาราชการใช้สื่อสารทุกถ้อยคำ             เด็กไทยจงจดจำค่าเลิศล้ำภาษาเรา