เจอแบบนี้จะไม่ให้โกรธได้ไงเนี่ย

เจอเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้รู้ว่าการระงับความโกรธเนี่ย ยังเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เขียนอยู่มาก มากจริงๆ เพราะแค่นึกถึงก็โกรธมากมาย

ช่วงนี้เด็กๆ ปิดเทอม หน้าร้อนที่ออสเตรเลียจะมืดช้า สองทุ่มกว่าๆ ก็ยังสว่างอยู่เลย ดังนั้นเมื่อวาน ขณะที่ผู้เขียนรอรถเมล์อยู่กับเพื่อน roommate เวลาก่อนทุ่มนิดๆ เพื่อจะขึ้นรถเมล์รอบ 7.07pm จึงยังสว่างอยู่ และที่ป้ายรถเมล์ไม่มีที่นั่ง ก็นั่งรอที่ฟุตบาท (ผู้เขียนและเพื่อนจะไปเลี้ยงส่งเพื่อนอีกคนที่ในเมือง)

นั่งๆ มองไปรอบๆ ก็ไม่มีผู้คนเท่าไหร่ แต่ก็เป็นป้ายรถเมล์ป้ายหลังหอ ใกล้นิดเดียว ก็ไม่ได้คิดอะไร

เห็นเด็กวัยรุ่น อายุไม่น่าถึง 18 ตัวเล็กๆ ผอมๆ เดินกันมาสี่คนอีกด้านของถนน สองคนดื่มแป็บซี่กระป๋อง เห็นละมันดูกวนๆ แกล้งเอาน้ำแป็บซี่สาดรถที่จอดอยู่ เด็กอีกคนเห็นรถวิ่งมาก็แกล้งทำท่าวิ่งแข่งกันรถ ยังว่าจะกระซิบเพื่อนว่า เด็กพวกนี้มันเมาแป็บซี่หรือไง

สี่คนนี้ก็ข้ามถนนมาฝั่งที่ผู้เขียนนั่ง สองคนเดินแยกไปด้านขวา อีกสองคนเดินแยกมาด้านซ้าย มีคนนึงถือแป็บซี่ซึ่งเป็นเจ้าคนที่วิ่งซ่าส์ และสาดน้ำใส่รถ เห็นล่ะมันเดินอ้อมมาด้านหลังผู้เขียน ผู้เขียนก็หันหลังมองตาม

นึกในใจว่ามันต้องแปลกๆ แล้ว แล้วเด็กนี่ก็ถอดรองเท้าแตะ เท่านั่นแหละที่นึกๆ ก็ใช่เลย มันสาดแป็บซี่มาใส่หัวผู้เขียน แล้วก็วิ่งอ้อมไปทางด้านซ้าย ไปทางถนนด้านหลัง ระหว่างวิ่งก็ยังคงสาดต่อจนแป็บซี่หมด แล้วยังจะโยนกระป๋องมาใส่อีก

ผู้เขียนมองตาม คิดว่าจะทำไงดี (นึกได้ตอนหลังว่าทำไมไม่ยืนเพื่อจะหลบน้ำได้ง่ายหน่อย ทีตอนนั้นล่ะคิดไม่ทัน) นึกออกอีกทีกำลังจะวิ่งไปคว้ากระป๋องมันเพื่อโยนกลับ แต่มันขวางไปไกลไปหน่อย ก็ยังงงตัวเองว่าจะเอาไงดี มันก็วิ่งหนีกะเพื่อนไป วิ่งหนีไปก็หัวเราะไป แล้วก็ตะโกน F*** ใส่เราอีก ไอ้พวกนี้นี่

หันมามองพวกด้านขวา เอ้า...ไปหลับหลังต้นไม้ใหญ่อีกด้านของรั้ว แอบมองพวกผู้เขียน พอเห็นผู้เขียนมองก็วิ่งหนีขึ้นไปทางถนน hi-way เอ้า..ยังนึกในใจ นี่ถ้ามันโดนรถชน ก็กรรมสนองเร็วไปมั้ยเนี่ย สองคนนี้ไปยื่นอยู่ตรงกลาง hi-way แล้วหันมาพยายามถกขากางเกงโชวร์ของน้อยๆ ของน้องเค้า แต่ดันโชวร์ไม่ได้ ขากางเกงแคบไป (ในใจยังคิดว่าถ้ามันโชวร์ จะล้อว่าเล็กซะให้เป็นปมด้อยไปเลย) เด็กพวกนี้เลยเปลี่ยนใจ สองคนหันหลังถกกางเกงเห็นก้นขาวๆ ให้เราดู

เออ ดูกะมันสิ แล้วสองคนที่สาดน้ำก็วิ่งไปสมทบที่เกาะกลาง hi-way ส่งสัญญาณมือ และร้องทักทาย F*** เป็นที่สนุกสนาน

เพื่อนจากที่พยายามนึกคำด่าเป็นภาษาอังกฤษ แล้วคิดวิธีส่งสัญญาณมือด่ามัน แต่จำไม่ได้ว่านิ้วไหน (ทำไมมาลืมอะไรตอนนี้อ่ะนะ) เพื่อนก็นึกได้ว่าถ้าเราทำเต้นๆ มันก็ยิ่งสนุกใหญ่ เลยหัวเราะตูดน้อยๆ ของมันกัน ต่างฝ่ายต่างท้าให้ข้ามมาหากัน แต่ถ้ามันข้ามมาจริงๆ ก็ยังไม่รู้เหมือนกันนะเนี่ย ว่าจะยังไง แต่รู้ว่าไม่กล้าหรอกพวกนี้ ถึงจะมีสี่คน เยอะกว่าเราสองคน แต่ก็เก่งแต่จะลอบกัดผู้หญิงเอเชีย และวิ่งหนีล่ะ

แล้วสี่เด็กบ้าก็ข้ามถนนไปอีกด้าน

ด้วยอารมณ์ขุนมัว นั่งรถเมล์ไปหาเพื่อน ก็ไประบายกะเพื่อน ช่วงที่พูดถึง อารมณ์ก็หงุดหงิดอีก นึกในใจ เราควรจะทำยังไงดี ทำอะไรได้บ้าง แต่ก็..ทำอะไรไม่ได้จริงๆ ได้แต่โกรธ

เคยคิด เคยอ่าน เคยรู้ ว่าความโกรธไม่ดี เจอแบบนี้ระงับไม่ไหวจริงๆ นี่คงต้องฝึกจิตอีกนานเลยนะเนี่ย

หลากหลายความเห็น

เพื่อนผู้ชายแนะนำว่า ให้ตามไปบ้านให้เจอ ไปจัดการขู่ให้กลัวเลยว่าเรารู้ว่ายูอยู่ที่ไหน

เออ...ไม่คิดว่าเราเป็นผู้หญิงหรือไงเนี่ย เดี๋ยวมันเตะเอาดิ

เพื่อนผู้หญิงอีกคนบอกว่า งี้ผมแนนก็สลวยเลยสิ ได้หมักแป็บซี่ทั้งคืน

เออ...ขำค่ะขำ แต่ตอนโดนขำไม่ออก

เพื่อนรู้ใจบอกว่า เดี๋ยวจะไปเตะให้

เอ้อ...ก็แค่คิด อยู่ก็ตั้งไกล

เพื่อนออสซี่แนะว่า ให้ไปแจ้งตำรวจไว้ ลงบันทึก แต่ตำรวจก็ทำอะไรไม่ได้หรอกนะ แต่เป็นสิทธิ์ที่เราควรจะไปแจ้งไว้ ถ้ามีครั้งที่สองกะเราหรือกะคนอื่น ตำรวจจะได้ทำอะไรได้บ้าง

เฮ้อ...เด็กมันยังไม่ถึง 18 ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

สรุปว่า

โกรธต้องระงับด้วยความไม่โกรธ

ยังโกรธอยู่ ก็ระบายด้วยการเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง

#!@$#!$@$#%

นึกซะว่าได้เห็นก้นเด็กละกัน เหอะๆ