สวัสดีเจ้าค่ะ

เหมือนๆกับบ้านหนูเลยค่ะ ทั้งวันเที่ยว วันนัดพบญาติจะไม่ไปในวันเทศกาลเพราะอันตราย ส่วนใหญ่จะไปในวันธรรมดาๆ มากกว่า ปลอดภัยในเรื่องของการจราจร เอิกๆๆ คิคิ น้องต้นไม้น่าฮัก หล๊ายหลาย อยากอุ้มมั่ง คิคิ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ

เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^

ใช่ๆ เห็นด้วยค่ะอาจารย์  หนิงก็ไม่ค่อยชอบช่วงเทศกาลค่ะ แย่งกันกิน กันเที่ยว  แล้วก็...อุบัติเหตุ

อย่างเช่นสงกรานต์เนี่ย...หนิงไม่ชอบหรอกค่ะ  แต่ต้องดูแลหลานสาว  เด็กๆจะชอบเล่นน้ำค่ะ  ก็ให้เล่นหน้าบ้านเท่านั้น  ไม่อนุญาตให้ไปเล่นกับรถสงกรานต์  แล้วบอกเขาว่า ห้ามไม่ให้ใครทาแป้งนะลูก  จริงๆก็ห้ามมาตลอดหละค่ะ ว่าเป็นเด็กผู้หญิงโตแล้ว (10 ขวบ)  เราต้องรักนวลสงวนตัว  ไม่ว่ามีคนเห็นหรือไม่มีคนเห็น  ไม่ให้ใกล้คนเมาด้วย  เพราะสังคมไทยเอื้อเหลือเกินกับคนเมาจนมีคำว่า  อย่าถือคนบ้า  อย่าว่าคนเมา  เพราะฉะนั้นเราไม่บ้าไม่เมาอย่าไปสมาคมดีกว่า

สวัสดีค่ะ ท่าน ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์

• ผู้ใหญ่ที่บ้าน ครูปู ก็สั่งสอนมาเหมือนกันเลยค่ะ ทุก ๆ เทศกาล ทางบ้านจะไม่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจหรือเรียกร้องลุกหลานให้แห่แหนกับไปรวมตัวกัน มีแต่บอกว่าไม่ต้องมาบ่อย มันเปลือง
• โทรศัพท์ไปคุยนานก็ไม่ค่อยชอบ
• ยายบอก.. มันเปลือง..
• เลยทำให้เกิดบันทึก  อนุทินวันสงกรานต์ ของคนไม่มีที่ไป  ของ ครูปู  ที่นี่ ค่ะ 
• ด้วยความที่พวกท่านไม่เรียกร้อง เราพี่น้องก็เลยยิ่งถวิลหา ทุกวันนี้ต้องคุยโทรศัพท์กับทางบ้าน 3 เวลาหลังอาหาร
• เผลอ ๆ เพิ่มรอบดึกก่อนนอนด้วยค่ะ
• วิธีคิดแบบนี้ ทำให้คิดเอาเองว่า เป็นการปลูกฝังให้ลูกหลาน กลายเป็นคนง่าย ๆ ไม่ค่อยพิธีรีตรอง หรือเคร่งครัดกับสิ่งที่เกินจำเป็นมากไป แต่รู้จักสร้างจิตสำนึกต่อสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเองนะคะ
• ขอให้ท่าน ดร. และครอบครัว (รวมถึงน้องต้นไม้ตาแป๋ว) จงมีความสุข สดชื่น รื่นเริง ในเทศกาลนี้และตลอดไปนะคะ

คิดเหมือนกันเลยค่ะ ต้องมาสนับสนุน

คนคุ้นเคยเสียจนลืมบอกว่า สวัสดีปีใหม่ไทยที่นี่นะคะ ขอบคุณคนสรรสร้างทั้งคู่เลยค่ะ

ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์

• เจ้าต้นไม้เอ๋ย ปู่สั่งว่าวันหยุดเทศกาลให้อยู่บ้าน ไม่ต้องไปเที่ยวไหน หรือฉลองที่ไหน และไม่ต้องมาหาพ่อแม่ ค่อยมาวันหลังตอนคนอื่นเขาไม่ไปไหนกัน

พออ่านถึงวรรคนี้ก็นึกขำและหัวเราะเล็กน้อย (5 5 5....)

น่าจะปริ้นท์บันทึกนี้ออกมา แล้วใส่กรอบไว้ที่บ้าน... พอต้นไม้โตพอที่จะอ่านหนังสือได้ จะค่อยๆ ซึมซับไปโดยอัตโนมัติ

เจริญพร

เทศกาล ฉลองรื่นเริง ตามโลกสมมุติ เราลองเปลี่ยนเป็น มีกิจกรรมครอบครัวในตระกูล หากจะต้องเดินทาง ไม่ไกลกัน นัก

และควรจะจัด เป็นเทศกาล ได้ทางจิตวิญญาณ หาความสงบ กุศล ความดี ด้วย

ผมก็ชอบ เที่ยว นอกเทศกาล ช่วงเทศกาล ก็หลบเข้าวัดเข้าวา ทำใจ ทำบุญ

เห็นด้วยครับ พักผ่อน เทศกาล แย่งกันเดินทาง แย่งกันกิน แย่งกันนอน

เอาตอนที่ชาวบ้านเค้าทำงานดีกว่า โล่งโปร่งสบาย ได้พักผ่อนจริงๆ