คนพัทลุงโดยภรรยา คนพังงาโดยกำเหนิด

          นั่งดูกาแฟเพลินๆถ้าได้เย็นสักแก้วยามนี้วิเศษนัก ที่เมาเท่นวิว หนานเกียรติ โทรมาถามว่าถึงที่พักหรือยัง ก็แจ้งข่าวไปว่าหลงทาง นั่งรออยู่ให้รถตู้ของโรงแรมมารับด้วย สักพักรถตู้ของโรงแรมมารับพร้อมทีมงานรวมกันเฉพาะกิจ

   คุณเอกแนะคนที่ยังไม่รู้จักแบบโหลๆ เราก็ยกมือไหว้ทักทายไปแบบโหลๆ.....

 

  โรงแรมอ่าวนางวิลล่ารีสอร์ท คุณหมอเจ๊ก็บอกอยู่ซอยนี้ หยุดแวะถามจุดบริการนักท่องเที่ยวก็ที่หน้าปากซอยนี้ แต่เขาบอกเรายังเถียงเขาอีกว่า "อ่าวนางรีสอร์ทเฉยๆ ไม่วิลล่า....ฮา

   ลงจากรถน้องบ่าวผิวขาวหน้าหน้าหล่อ สองคนลงมาทัก บอกว่า"ผมเดย์ครับบัง" ยินดีมากที่ได้รู้จักผู้เฒ่า นึกได้หนุ่มนี้ เดย์ -เดย์ ที่เกลอคิมเคยเล่าให้ฟัง ตอนไปงานแต่งเขา หนุ่มอีกคน หน้าเป็น ยิ้มง่ายเห็นปุ๊บ รักปั๊บตามแบบฉบับนักนันทนาการ นามสุพจน์ 

   กับอีกสองสาวผิวขาวหน้าตายจริงจัง นามเกียง กับอะหลั่ย คุณหมอเพื่อนร่วมทางกับทีมงานเจ้าภาพมาต้อนรับ อย่างอบอุ่น ถามไถ่ถึงการเดินทางตามธรรมเนียม แล้วนำไปเปิดห้องพัก  พนักงานโรงแรมเอาน้ำมาเสริฟ ได้เวลา "ละศิล อด"พอดีรับมาคนละแก้วกับดิเรก

    ได้พักห้องคู่กับหนานเกียรติ เอาเจ้าสัมภาระ ที่เป็นภาระมาตลอดทางเข้าห้อง แล้วไปทานอาหารค่ำตามคำเชิญ กินกันไปคุยกันไป จนอิ่มดี ก็มีการBAR โดยการแนะนำทีมงานทั้งสองฝ่าย ว่าเป็นไครมาจากไหน ผู้เขียนก็รายงานตัวไปว่า ชื่อ"บังหีม อาชีพลูกจ้างโรงพยาบาลปากพะยูน เป็นคนพัทลุงโดยภรรยา เป็นคนพังงาโดยกำเหนิด "

    จากนั้นคุณเอกก็นำเสนอวิธีการถอดบทเรียนให้ฟังทั้งทีม ฟา และทีมโน๊ต บอกให้ทุกคนมีความสุขสนุกกับการทำงาน ซักซ้อมเป็นที่เข้าใจก็ห้องใครห้องมัน

    ใครน่ะช่างจัดห้องให้ลงตัวมาก "หลวงพี่พักกับบังยี "นึกกังวลใจเรื่องอาหารตอนหัวรุ่งแต่ก็หมดปัญหาทางทีมเจ้าภาพจัดอาหารมาให้เรียบร้อย ต้องขอขอบคุณทีมเจ้าภาพของคุณหมอเพื่อนร่วมทางเป็นอย่างมากที่ทำให้มี"ข้าวเย็นกินตอนหัวรุ่ง"

   กินอิ่ม นอนอุ่น พักผ่อนเต็มที่ ตื่นมาทำงานด้วยความสดใส พกความสดชื่นใจเต็มร้อย เข้าห้องประชุม .....ฉันพร้อมที่จะถอดแล้วน่ะ

ติดใจคู่นี้มากได้ยินเสียงคุยกันว่า "ฉันชักไม่แน่ใจว่าผู้เฒ่าหลอกเด็กหรือเด็กหลอกผู้เฒ่า(คุณหมอยุ้ย กับคุณตาแห่งดำเนินสะดวก)