เมื่อกัลยาณมิตรมาเยี่ยม

     เมื่อวานขณะที่ผมกำลังถอนหญ้าข้างบ้านด้วยมีดตัดยางหักอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น ไม่ใช่ใครที่ไหน ครับ เฒ่าหน้า​เหมน นี่เอง

"โสทร เออะ อีกประมาณสามสิบนาทีเดี๋ยวผมไปถึง" 

     ครั้งที่สองแล้วครับที่เฒ่าหน้าเหมนมาเยี่ยมผม และให้ความกรุณาต่อผมในหลายๆเรื่อง เรื่องหลักที่เฒ่าหน้าเหมนมาวันนี้ก็เรื่องตะเคียนทองครับ ผมไม่ใช่ข้าราชการที่มีบำนาญ หรือพนักงานบริษัทเงินเดือนเยอะ ผมต้องสร้างธนาคารต้นไม้ไว้ให้ตัวเอง ต้นไม้ที่บ้านเยอะแล้ว ผมจะทำให้มันเยอะขึ้นอีก ผมอาจมีบำนาญก่อนข้าราชการก็ได้ ผมฝากซื้อต้นตะเคียนทอง เพราะที่ตรังหาไม่ได้  ผมฝากซื้อ แต่เฒ่าหน้าเหมนไม่เอาตังค์ งั้นก็เอากฤษณาผมไปก็แล้วกัน ขนกฤษณาขึ้นรถเสร็จ ก็เป็นการเยี่ยมชมกิจการครับ กิจการแห่งความพอเพียง บ่อปลาพลาสติก ตอนไปซื้อพันธุ์ปลา เฒ่าหน้าเหมนก็พาไป  ปลาโตเร็ว เฒ่าหน้าเหมนบอก เสร็จแล้วไปดูหมูหลุมกันต่อ ได้รับคำแนะนำให้ผสมจุลินทรีย์ ในน้ำที่ใส่ให้หมูกิน เสร็จแล้วไปสวนหน้าบ้าน ก็ได้รับคำแนะนำให้รื้อบวบที่ปลูกอยู่ มันเริ่มตายแล้วถ้าปล่อยทิ้งไว้มันจะเป็นแหล่งสะสมโรค และแมลง ไปดูฟักเขียว ผมเพิ่งใส่แกลบ ใส่ปุ๋ย แต่ใบเหลือง สิ่งที่ผมทำผิดคือใส่แกลบติดโคนต้นเลย ต้องใส่ให้ห่างออกมาอีก ผมเคยอ่านเจอว่าการใส่แกลบลงไป การย่อยสลายแกลบมีการแย่งอาหารไปจากพืชด้วย  เฒ่าหน้าเหมนก็อธิบายเรื่อง C/N Ratio  ผมก็ครับอย่างเดียว ไม่ค่อยรู้เรื่อง ค้นใน google เจอแล้วค่อยศึกษาต่อ ในสวนยางหน้าบ้าน รอบโคนต้นยางผมปลูกถั่วพุ่มรอบโคนต้น ถั่วพุ่มนี้ที่พัฒนาที่ดินให้มา ยังเหลืออีกเยอะ ได้เอาถั่วพุ่มเป็นของฝากให้เฒ่าหน้าเหมนด้วย

    เสร็จจากในสวนก็มาต่อที่ผักบุ้งไฮโดรโพนิกส์ ชวนเฒ่าหน้าเหมนมาชิมผักบุ้ง เราลงความเห็นกันว่า "ผักบุ้งรสกล้วย" 

     "ขอบคุณครับ เฒ่าหน้าเหมน ที่ให้ความกรุณาผมมาตลอด" 

    นี่แหละครับความสุขในวงการนี้ กับกัลยาณมิตรที่มีแต่ความจริงใจ ซึ่งหาได้ยากในวงการเศรษฐกิจตาโต 

ใครไม่รู้จักเศรษฐกิจตาโต อ่านได้จากลิงค์นี้ครับ