จากที่เคยบอกว่าไม่มีเรื่องเขียน ส่วนตัวแล้วส่วนใหญ่จะเขียนเรื่องจากงานที่ได้ทำจริง เขียนบล๊อกแนวความคิดไม่เป็น ช่วงนี้ก็ยังไม่ทิ้งงานปลูกผัก ก็ปลูกผักหลายอย่างแต่ไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นมาเล่าให้ฟัง แต่วันนี้มีเรื่องมาเล่าเผื่อสะกิดอะไรได้บ้างเล็กน้อย

     ประมาณห้าโมงเย็นวันนี้สองแม่ลูกเดินผ่านหน้าบ้านผมลูกชายน่าจะเรียนประมาณ ม.2  ซึ่งถ้าใครยังจำได้ผมได้ยกร่องปลูกผักไว้ 3 ร่อง แต่ร่องกลางนี่ซิผมปลูกข้าว 

 

และนี่คือรูปถ่ายเมื่อตอนเย็นนี้

ลูก : ต้นไอ้ไหร (ต้นอะไร)
ผม : (กำลังรดน้ำร่องที่ปลูกข้าว) ร่องไหน (ถามเพื่อความแน่ใจ)
ลูก : ร่องนั้นแหละ
ผม : ข้าวแหละ

แม่ของลูก : ข้าวจ้าวเนี่ยนะ  ปลูกไตร (ปลูกทำไม) พร้อมกับยิ้มแปลกๆ
ผม : ปลูกเอาซัง

     ก็จบการสนทนาแม่ลูกเดินจากไป ผมก็รดน้ำข้าวและผักต่อ หลังจากการตอบคำถามไปแล้วผมตอบกวนเขาหรือเปล่า ผมนิสัยไม่ดีหรือเปล่าเนี่ย แต่ถ้าผมตอบความจริงก็ยังนึกไม่ออกว่าจะตอบอะไรเพื่อให้เขาเข้าใจ

     อีกประเด็นลูกเขาเรียน ม.2 แล้วเขายังไม่เคยเห็นต้นข้าวเล็กๆอีกเหรอมันเกิดอะไรขึ้นกับสังคมชนบทบ้านผม หรือเขารู้จักต้นข้าวแต่แกล้งถามผม ช่วยคิดต่อทีครับว่าเรื่องนี้ใครผิด แต่ผมน่าจะผิดที่ปลูกข้าวหน้าบ้าน :)