. . จะลอง "ฝึกสติ" ด้วยการฝึก "ยอมรับ" ในระดับต่างๆ ดู
ระดับแรก - ยอมรับ "ตัวเอง" อย่างที่เราเป็น Accept what we are ไม่ต้องไปสร้างภาพมายา ภาพในอุดมคติ ว่าเราต้องเป็นอย่างนั้น เป็นอย่างนี้ แต่ให้อยู่กับตรงนี้ สิ่งที่เป็นอยู่นี้ อย่างมีความเข้าอกเข้าใจ
ระดับที่สอง - ยอมรับ "ทุกคน" อย่างที่เขาเป็น เห็น "เอกลักษณ์" ในตัวเขา ไม่ต้องไปตัดสินเขา หันมามองคุณค่าในความเป็นเขา เลิกเอาความคิดเห็นเราเข้าไปกะเกณฑ์ Let them be what they are
ระดับที่สาม - ยอมรับ "สรรพสิ่ง" อย่างที่มันเป็น เห็นทุกอย่างตามที่เกิดขึ้นจริง ณ ขณะนั้น ไม่เห็นผ่านอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของเรา เข้าใจและยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น เห็น "ความเป็นเช่นนั้น" เห็นความเป็นธรรมดา เห็นตถาตา (เช่นนั้นเอง!)