นกน้อยกับกองหิมะ

การท่องเที่ยวเมืองลี่เจียง ประเทศจีน

มีนาคม 2551

• การเดินทางท่องเที่ยว เป็นกิจกรรมที่ดิฉันรัก
• ทุกเส้นทางได้ศึกษา ได้เรียนรู้ ได้ค้นหา สิ่งแวดล้อมและทดสอบจิตใจตัวเอง

•  มิตรภาพที่เริ่มต้น ด้วยยิ้มเล็กๆ ทักทายตามมารยาท ในวินาทีแรกที่เจอกัน
• ปรับเปลี่ยนมาเป็นยิ้มคำโตๆ ละลายพฤติกรรม สนิทสนมกันอย่างรวดเร็วในเวลาต่อมา
• และก็หัวเราะด้วยกัน วิ่งตามหากันด้วยความเป็นห่วง ใช่แล้ว เราหาเจอกันและยิ้มด้วยหัวใจเดียวกันได้  เพียงเพราะมิตรภาพที่มีต่อกันค่ะ

• มุมหนึ่งอันอบอุ่น ในอาคารที่พัก ก่อนขึ้นกระเช้ามหัศจรรย์ค่ะ
• เตรียมความพร้อมด้วยเครื่องกันหนาว ถุงมือ ยาขยายหลอดเลือด(หากจำเป็น) และอ๊อกซิเจนกระป๋อง ใช้หรือไม่ พกไว้ก่อนนะคะ  กับความสูงที่ 4000+ เมตร จากระดับน้ำทะเล สูงเท่ากับระดับที่อยู่ของชาวทิเบต (ในเมือง) อากาศบางมากค่ะ

• เมื่อเราบอกตัวเราเองว่า เป็นคนกล้าหาญ เป็นคนเก่งสารพัด มองโลกในแง่ดี เราไม่กลัวความสูง เราเป็นคนแข็งแรง  ฯลฯ
• ณ นาทีหนึ่งของชีวิต เมื่ออยู่บนที่สูง ดิฉันรู้สึกระแวงคนบังคับสายกระเช้า รู้สึกกลัวภูเขา กลัวต้นสน กลัวตัวเองและคนข้างๆ จะเป็นอะไรไป และไม่กี่นาทีต่อมา ก็รู้สึกดีขึ้น ทุกอย่างเป็นปกติ
• จิตใจของดิฉันยืดหยุ่น ร่างกายปรับตัวได้ดี ไม่ต้องใช้อ๊อกซิเจนกระป๋องเลยค่ะ
• นี่คือรางวัลของชีวิต ณ ห้วงเวลาหนึ่งของชีวิต
• ปรับเปลี่ยนความน่ากลัวของภูเขาสูง ทิวสน หิมะขาวโพลน เป็นสิ่งสวยงาม เพลิดเพลินตา
• ใช่แล้ว ความยืดหยุ่นของจิตใจ ทัศนคติ และความพร้อมของร่างกาย ทำให้เรามีความสุขได้ 

•  มาถึงแล้วค่ะ ที่ 4506 เมตร จากระดับน้ำทะเล อากาศบางมากค่ะ
• แต่เรายังยิ้มได้ค่ะ  เป็นบทพิสูจน์ว่า ปอดเราแข็งแรง ระบบร่างกายเราแข็งแรงค่ะ

• หากคุณเจอ สัตว์น่ารักตัวเล็กๆ ยืนโดดเดี่ยวอยู่บนกองหิมะขาวโพลน คุณคิดอะไรค่ะ ......
• สำหรับดิฉันแล้ว  คิดว่านกน้อยตัวนี้ช่างแสนอดทน แม้โดดเดี่ยวเพียงไร ก็ยังประคองตัวอยู่ได้ ต่อสู้ได้ ไม่ว่ากองหิมะจะหนาวเหน็บเพียงใด  เปรียบเหมือนชีวิตคน ที่ต้องฝันฝ่าอุปสรรค ให้สามารถยืนหยัดอยู่ได้ด้วยตัวเอง 

•  ณ มุมสีเขียว โอบล้อมด้วยโอโซนบริสุทธิ์ อาคารที่พัก ก่อนจะลงจากภูเขาด้วยกระเช้าสวรรค์
• ชอบมากๆ ค่ะ

•   เป็นบุญและเป็นกำไรชีวิตอย่างที่สุด เมื่อดิฉันได้พบเจอทั้งสองท่านตลอดการเดินทาง
•   ทั้งสองท่านทำให้การท่องเที่ยวทริปนี้มีสีสัน อาจารย์พจนาภรณ์ แห่งจังหวัดสุโขทัย (ซ้ายมือ) ผู้ทำให้โลกนี้สดใสได้ตลอดเวลา และอาจารย์พิศเพลิน แห่งจังหวัดพิษณุโลก (ขวามือ) ตากล้องใจดีและน่ารักที่สุดในโลกค่ะ

นอนหลับฝันดีทุกท่านนะคะ จนกว่าจะพบกันใหม่ค่ะ