เข็มช่อหนึ่งที่กำลังเบ่งบาน...กับอีกช่อที่รอคอยการเบ่งบาน
ต้นเข็มต้นน้อยๆในกระถาง
ตั้งวางเรียงไว้ในเขตบ้าน
ด้วยเหตุมิตรมอบให้เมื่อไม่นาน
รอวันเบ่งบานสราญใจ
จวบจนเจ้าเติบใหญ่ในไม่ช้า
ก็นำพาย้ายถิ่นลงดินให้
หมั่นรดน้ำพร่ำพรมเชยชมไป
ว่าเมื่อไรจะสวยรื่นให้ชื่นตา
มาวันนี้เข็มน้อยที่คอยเฝ้า
เออหนอเจ้าเชิดช่อชู ดูหรรษา
ผลิดอกออกบานตระการตา
เป็นเข็มขาวพราวฟ้าสง่างาม
ส่งกลิ่นหอมระรวยรินประทินแต่ง
ล่อแมลงภู่ผึ้งมาตรึงถาม
ระรวยหลงพะวงโลมแม่โฉมงาม
เฝ้าเวียนตามดอมดมจนสมใจ...
เข็มขาวช่อแรกของบ้านนี้..มีมิตรภาพ
...เจ้าเข็มขาวช่อหนึ่งสมอุดมค่า
ดุจปัญญาความรู้ชูไสว
เมื่อเบ่งบานนานวันพลันโรยไป
ยังสร้างเป็นเข็มช่อใหม่ให้เชยชม
เปรียบความรู้คู่คนก็ล้นจิต
หากไม่คิดโอนถ่ายเสียดายสม
เก็บความรู้ฝังลึกไว้ในใจจม
ไม่ต่อยอดสร้างสมอุดมการณ์
มาร่วมเป็นเช่นเข็มที่เต็มขาว
ดึงเรื่องราวความรู้มาสู่สาน
ให้ชัดแจ้งแจงแก่มิตรวิทยาทาน
เพื่อสร้างสรรค์เข็มช่อใหม่ให้สังคม.....