เป็นทริปทัวร์พิสูจน์ใจเพื่อนๆ อีกหนึ่งทริป ที่นัดสมาชิกไว้มากมายก่อนจะถอนตัวไปที่ละคน 2 คน ผมขอประกาศให้โลกนี้รู้ว่า "ไม่มีผิดนัดอันใด น่าผิดหวังเท่า ผิดนัดเรื่องเที่ยว"  เพราะทุกอย่างต้องมีการเตรียมตัวล่วงหน้า ไม่ว่า อาหาร ที่พัก รถเดินทาง และเวลาที่สมาชิกคนอื่นต้องจัดการเพื่อให้ว่างในวันเที่ยว เมื่อมีสมาชิกคนอื่นผิดนัดไป ก็จะเสียหายเป็นวงกว้างทั้งความรู้สึกและเวลา แถมยังเป็นการกรีดกันไม่ให้คนอื่นที่อยากไปต้องอดไปอีก บางทริปถึงกับต้องล้มเลิกโครงการไปเลย ถ้าท่านคิดว่าจะไปไม่ได้ก็ไม่ต้องมาลงชื่อไป จะดีที่สุด

ทริปนี้ จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13-14 ธ.ค. 2551 ล้มหมุนเวลา 5.00 น. จากพิษณุโลก จุดหมายแรกของการเดินทางคือ อช.ขุนสถาน  จุดชมวิว มุมมอง 270 องศา แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มีโอกาสได้เข้าไปบริเวณหน่วยจัดการต้นน้ำ (ในความเห็นผม เหมาะสำหรับการกลางเต๊นท์พักแรม ระหว่างการเดินทาง)

จากนั้นเราก็มุ่งสู่จุดหมายต่อไป เสมอดาว ณ อช.ศรีน่าน เป็นโชคดีอีกครั้งที่ ฟ้าเปิด ยามเย็น ให้ได้กดซัตเตอร์ อย่างเมามัน แต่เอะ ผิดพลาด ลืมดู mode กล้อง นี่มัน  manual mode นินา มิน่า over กระจาย กว่าจะรู้สึกตัวก็สายเสียแล้ว ดีนะที่ยังมี captuer nx พอช่วยดึงแสงลงมาได้ แต่ก็เศร้าใจไปตามระเบียบ ถึงอย่างไรก็เป็นการเรียนรู้การใช้ manual mode ครั้งแรก แต่ก็ไม่ยากอย่างที่คิดแหะ

วันนี้มีนักท่องเที่ยวค่อนข้างแยอะ เพราะว่าจะมีฝนดาวตก จึงมีหลายๆคนมารอดู แต่ก็มีคนที่ไร้มารยามทางสังคม ที่หลัง 22.00 น. มากแล้วยังส่งเสียงดังอยู่(ดังอย่างมาก) และขอตำหนิเจ้าหน้าที่อุทยาน ที่ไม่มีการควบคุมดูแลเลย หรือว่าอุทยานแห่งชาติจะอนุญาต ให้นักท่องเที่ยวส่งเสียงดังได้ แต่ผมตกข่าวไม่รู้(คราวหน้าจะเอาเครื่องเสียงไปเปิดให้ลั่นเขา)

 ยามเช้า ตื่นขึ้นมาพบกับสายลมเย็นๆ แบบพอให้นึกถึงยามที่เราต้องห่างไกลใครสักคน และก็ได้ยินคำพูดแบบขำๆ แต่เป็นความจริงว่า "นักท่องเที่ยวที่นี่ ตื่นสายจัง" แอบมองไปรอบๆ จริงแหะ 6.00 น. แล้วยังนอนกันอยู่เลย

ยังนับว่าดวงท่องเที่ยวของผมยังดีอยู่อย่างมากที่ เมฆ หมอก และท้องฟ้าเป็นใจ อย่างยิ่ง น่าเสียดายที่ฝีมือถ่ายภาพยังไม่ดีพอที่จะถ่ายทอดความงดงามอันเกินกว่าจะบรรยายของธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ได้