เข้ามาหาความรู้ครับ

หวัดดีคับ

แมนแล้ว  เว้าลาว  แต่บ่เว้าอีสาน

....

เป็นการสะท้อนภาพทางวัฒนธรรมการพูดที่ดีครับ ... ผมเองยังลืมประเด็นนี้เลย

เว้าลาว  กินข้าวเหนียว  เป็นเสี่ยวฮักแพง ..

ภาษาลาว กับภาษาอีสาน สำเนียงการพูดแตกต่างกันมากพอสมควร

แต่คนที่ชอบดูถูกคนอีสาน  มักกล่าวหาคนอีสานว่าเป็นลาว

แต่คนอีสานจะพูดคุยภาษาอีสานด้วยกันอย่างลับๆ ไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน หรือมีคนพื้นเพอื่นร่วมฟังอยู่ด้วย

แต่คนไทยบางภาคชอบพูดภาษาถิ่นใส่กันโดยไม่คำนึงถึงคนฟังว่าจะฟังออกหรือไม่  บางครั้งเศษโลหะร่วงออกมาเป็นกอง

เขาเรียกว่า  ไม่มีมารยาทในการพูดคุย  แบบนี้ในเมืองไทยมีให้เห็นเยอะมาก  โดยเฉพาะในเมืองกรุง

เป็นโคนขอนแจ่น (พี่พี ร็อคสะเดิด )คับ

อยากบอกคุณวีร์ว่า ขนบประเพณีวัฒนธรรม อีสาน มีคุณค่าและ เรียกว่า ได้ผ่านจุดที่ cilvilize สูงสุดแล้ว ดูได้จาก การสร้างลักษณะกวีที่เป็นของตนเอง

ตัวอย่าง ฉันท์

นกเขาตู้พากคูกะยางขัน

กาเวาวอนพากฮังกะยางฮ้อง

น่องพากอ้ายควมเดียวบ่เอิ้นสั่ง

บ่สั่งใก้ขอให้เอิ่นสั่งไก

แปลออกป่าวคับ

ภาษิตก็ลึกมาก

อยากไปเร็วให่คลานไป 

คือคนเราจะทำอะไรต้องใจเย็นๆ ไม่งั้นจะเกิดความผิดพลาดขึ้น ทำให้ช้า 

ภาษาลาว กับภาษาอีสานมีศัพท์หลายตัวที่ใช้ไม่ตรงกันเนื่องจากภาษาอีสานใช้คำไทย

สวัสดีค่ะ

การจัดตระกูลภาษา ของเราเป็นภาษาตระกูลไท

เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนค่ะ

ภาษาไทที่มีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายกับเรา

เป็นกิ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ อยู่กลุ่มเดียวกับ กลุ่มล้านนา  ลาว อีสาณ ไทดำ ไทแดง ผู้ไท ไทขาว

เป็นเรื่องของการค้นคว้าหลายตำรา บางตำราก็ค้านกันค่ะ

อยากให้อ่านตรงนี้ค่ะ

ผมเป็นคนสุรินทร์เมืองขแมร์  แต่เว่าลาวสำเนียงศรีษะเกษ  ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองมีวัฒนธรรมของชนชาติใด  "นึกแล้วเศร้าหลาย" แต่ผมไม่เคยคิดว่าการพูดภาษาถิ่นบ้านเกิดในเมืองหลวง  หรือต่อหน้าธารกำนัลเป็นการเสียมารยาทนะครับ  คุณ สะมะนึก  ผมกลับรู้สึกภาคภูมิใจแทนคนเหล่านั้นเสียอีก  เสียดายที่สำเนียงบ้านผม  หาคนพูดได้น้อย (ลาวกินข้าวจ้าวหนะ) พอมาอยู่ กทม. ก็ต้องหัดกินข้าวเหนียว ว่าวลาวสำเนียงอุบล...โอ้  เศร้าอีกแล้ว...ไม่ยอมสายซะที (เศร้า  ในภาษาไทย  ตรงกับภาษาลาวว่า ซ้าว คือตอนเช้า ซึ่ตรงข้ามกับว่า สายไงครับ)

เมื่อย้อนไปดูประวัติศาสตร์  อาณาจักรโบราณที่ครอบคลุมตั้งแต่ประเทศลาวในปัจจุบัน  ภาคอิสานทั้งหมด  รวมไปถึงภาคตะวันออกด้วย  อาณาจักรโบราณนี้มีชื่อว่า "เจนละ" ซึ่งรุ่งเรืองก่อนสมัยพระเจ้า ชัยวรมันเสียอีก  ถ้าจำไม่ผิด  อาณาจักรนี้มีเมืองหลวงอยู่ฝั่งประเทศลาวโน่น

ฉะนั้น  พ่อแม่พี่น้องที่มีวิถีชีวิตบนพื้นฐานของวัฒนธรรมแบบเจนละ  อย่าได้น้อยเนื้อต่ำใจไปเลย...ผมเป็นคนหนึ่งที่ภูมิใจ  แม้ผมจะไม่ได้สืบเชื้อสายมาโดยตรง  เพราะผมเป็นพวกลูกครึ่งหนะครับ (ลาว เขมร  จะมีจีนหรือเปล่าไม่ทราบ  แต่ที่แน่ ๆ บรรพบุรุษผมไม่ได้มาจากลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาแน่

ไอ้ที่แปลกใจก็ตรงที่  ไหงพ่อแม่สมัยนี้  ไม่สอนให้ลูกหลานภูมิอกภูมิใจกับวัฒนธรรมของบรรพรุษตัวเอง...ผมไปอุบลฯ เมื่อไม่นานมานี้...ไปกินข้าวแกงในร้านอาหารของสถาบันอุดมศึกษาของรัฐแห่งหนึ่ง...พูดภาษาลาวอย่างได้สำเนียงอุบลเปี้ยบ...คนขายกลับพูดภาษาไทยอย่างลิ้นแข็ง ๆ กลับมา...เศร้าอีกแล้วเด้อพี่น้อง...สงสัยหน้าตาผมจะออกไปทาง (พิ)เรน ละมั้ง

สัปดาห์ที่แล้วไปอยู่นครศรีธรรมราช...ตั้งแต่หน้าตลาดไปถึงศาลากลางจังหวัด...ไม่หลุดภาษาไทยให้ได้ยินเลยสักคำ...แหลงใต้ทั้งเพ...หรอยจัง...

ตอนนั่งรถทัวร์กลับจึงได้รู้ว่า...บ่าววีร์...เป็นขวัญใจของชาวใต้...ประมาณว่า...บ่าววีร์แสดงที่ไหน...วัยรุ่นต้องตีกันที่นั่น...นี่แสดงถึงความหรอยนะ...เหมือนไมโครสมัยรุ่ง ๆ เลย...

ความหลากหลายทางวัฒนธรรมเป็นสิ่งสวยงาม...วัฒนธรรมประชานิยม...ทำให้สังคมเราอ่อนแอครับ...จงมาส่งเสิรมความเป็น "ท้องถิ่นนิยม" กันเถิด...เพื่อปกป้องลูกหลานเราจากโลภาภิวัฒน์ที่มาพร้อมกับ "ตลาดอันป่าเถื่อน" ที่มันกำลังดาวน์โหลดโปรแกรมแปลงพลเมืองให้กลายเป็น "ถ่านไฟฉาย" อยู่ในขณะนี้...

โว่...จาก สปป. ลาว  ไปโผล่ที่ไซอ้อนส์เลยนะน้องบ่าววีร์...

สวัสดีค่ะ

ไอ้ที่แปลกใจก็ตรงที่  ไหงพ่อแม่สมัยนี้  ไม่สอนให้ลูกหลานภูมิอกภูมิใจกับวัฒนธรรมของบรรพรุษตัวเอง.

 ถูกใจเลยค่ะ  นี่ไงคะ ที่ดิฉันถึงได้คุยกันกับอาจารย์พิสูจน์บ่อยๆ

ท่านเป็นคนสุพรรณ  จึงขอความรู้ท่านเรื่องภาษา

เพราะภาษาไทยสุพรรณเป็นภาษาไทท้องถิ่นดั้งเดิม ที่มีเสียงวรรณยุกต์  6  เสียง คล้ายกับภาษาใต้มี 5-7 เสียง คนสุพรรณภูมิใจในเสียงแบบสุพรรณมากค่ะ  ไปไหนพบคนบ้านเดียวกันก็พูดค่ะ ดิฉันมีญาติห่างๆเป็นคนสุพรรณเหมือนกัน

 

ภาษาที่เราพูดกันทุกวันนี้เรียกว่าภาษาตระกูลไท เป็นภาษาที่มีเสียง วรรณยุกต์ อาจมี ตั้งแต่ 3-8เสียง ที่มี 9 เสียงก็มี เรียกภาษาด้ง แต่เป็นภาษาที่มีเชื้อสายห่างจากเราไปมาก

ภาษาตระกูลไท เป็นภาษาที่มีคำเดียวเป็นส่วนใหญ่ค่ะ  ยกเว้นภาษาไทยมาตรฐานและภาษาลาวที่มีคำยืม ประกอบอยู่ป็นจำนวนมากค่ะ

เรื่องภาษา เป็นเรื่องซับซ้อนค่ะ

ภาษาไทยมาตรฐานที่เราใช้กันทุกวันนี้ ไม่เป็นตัวแทนของภาษาตระกูลไท

 คำไทแท้ ส่วนใหญ่ถูกจัดให้เป็นคำหยาบ หรือเลิกใช้ไปเลย หรือถูกแทนที่ด้วยคำภาษาอื่น เช่น ภาษาตระกูมอญ เขมร บาลี สันสกฤต แต้จิ๋ว หรือภาษาอังกฤษค่ะ

ครับน้องบ่าววีร์...คนละคน...เห็นเรากำลังเสวนากันเรื่องภาษา...ก็เลยโยนมุก "คำพ้องเสียง" ให้น้องบ่าววีร์ไปหนึ่งเม็ด...ดั๊นไม่รับเสียนี่...ตกแตกแล่ว...ๆๆๆ...

ครับพี่ sasinanda เรื่องภาษานี้...สมัยยังเยาว์...ผมก็ไร้เดียงสานัก...ไม่ประสีประสาเรื่องภาษา...โรงเรียนสอนอย่างไรก็ท่องไปอย่างนั้น...แต่พอรู้เดียงสาขึ้นมาจึงรู้ว่า...ภาษาจะเป็นขุมพลังแห่งชนชาติทุกเผ่าพันธุ์...ผู้ที่ต้องการจะปกรองชนชาติใด...จึงมักจะทำลายขุมพลังนั้นด้วยการครอบงำทางภาษาหลังจากเอาชนะด้วยการใช้กำลังแล้ว...

ในกรณีของภาษาตระกูลไท...ผมไม่ขอแสดงความคิดเห็นครับ...ผมไม่อยากให้พี่และผมสุ่มเสี่ยงต่อการย้ายไปอยู่ในนิวาสถานที่รายล้อมด้วย "มุ้งสายบัว" ฉะนั้น...เอวํ ควรมีด้วยประการฉะนี้...จาก สปป. ลาวนะนี่น้องบ่าววีร์...จะไปโผล่แถวบางขวางอีกแล้วไหมหละ?