กราบเรียนท่านศ.ดร.จีระ หงส์ลดารมย์และท่านวีระ โรจน์พจนรัตน์ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ดิฉันนางสาววรนรี พันธุสังข์ รหัสนักศึกษา 50066207 นักศึกษาปริญญาโท สาขาการจัดการธุรกิจเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร คณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 กันยายน 2550 ดิฉันและเพื่อนๆ ได้เข้าร่วมเรียนโดยมีท่านปลัดกระทรวงวัฒนธรรรม ท่านวีระ โรจน์พจนรัตน์ ให้เกียรติมาบรรยายพิเศษ ในหัวข้อ Food Science กับบทบาทวัฒนธรรมไทย ซึ่งเป็นอีกหัวข้อหนึ่งที่น่าสนใจและเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับพวกเราส่วนใหญ่ได้อย่างดีในฐานะ Food Scientist  ท่านได้เริ่มเปิดประเด็นได้อย่างน่าสนใจมากที่เดียวอยู่ 2 ประเด็นด้วยกัน

    1.  คือ อย่างแรกว่าทำไมการมีวัฒนธรรมแล้วต้องรู้จักที่จะมีการบริหารจัดการ เพราะว่าวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์และมีอยู่มากมายทั่วโลกอย่างหลากหลายการที่เราจะทำอย่างไรให้วัฒนธรรมซึ่งเป็นสิ่งที่ดีงามและมีคุณค่าคงอยู่ได้ทั้งที่โลกมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาไม่ให้ถูกกลืนหายไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงต่างๆของโลกปัจจุบันเราต้องรู้จักที่จะรักษา ไม่ละทิ้งละเลยไปรวมทั้งเมื่อเรารู้ว่าการมีเอกลักษณ์เป็นสิ่งที่มีคุณค่า และมีประโยชน์นี้ หากรู้จักที่จะมีการบริหารจัดการที่ดีด้วยแล้วจะทำให้เกิดประโยชน์จากการนำสิ่งเหล่านี้มาใช้และสามารถสร้างความมั่งคั่ง ร่ำรวยจากเอกลักษณ์ดังกล่าว และความเจริญก้าวหน้าต่อไปได้อย่างยั่งยืน  อย่างที่สอง คือ วัฒนธรรมการกินของมนุษย์เกิดขึ้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ การเกิดขึ้นของวัฒรธรรมการกินเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักที่จะมีการเลือกที่จะรับประทาน เลือกตามความต้องการเพื่อให้เกิดความอร่อยลิ้น อร่อยใจ ไม่ใช่เพื่อการยังชีพเท่านั้น เพราะการกินเพียงเพื่อดำรงชีวิตยังไม่จัดว่าเป็นวัฒนธรรมการกินของมนุษย์จากเพียง 2 ประเด็นแรกนี้ก็ทำให้ดิฉันและเพื่อนๆรู้สึกว่าน่าสนใจมาก นอกจากนี้ท่านปลัดยังได้เล่าประวัติและ

    2.วัฒนธรรมการกินของประเทศต่างๆ ให้เราได้ทราบได้อย่างน่าสนใจซึ่งล้วนแต่ทำให้เราต้องกลับมามองว่าจากการที่แต่ละประเทศแต่ละวัฒนธรรมที่มีความแตกต่างกันมีความเป็นเอกลักษณ์และวิถีการดำเนินชีวิตเป็นของตัวเองนี่เองก่อให้เกิดความหลากหลายได้  ซึ่งทั้งหมดนี้จะเห็นได้ว่าวัฒนธรรมและอาหารไม่ใช่เพียงแค่การกินมีอะไรหลายอย่างที่หลากหลายเป็นศาสตร์และศิลป์ที่น่าสนใจอย่างยิ่งโดยเฉพาะประเทศไทยเราเป็นประเทศเกษตรกรรมและมีอาหารและวัฒนธรรมอยู่อย่างมากมายและมีความหลากหลายไปตามวัฒนธรรมของแต่ละภูมิภาคต่างๆทั่วประเทศยิ่งสร้างความน่าสนใจและมีคุณค่า ดังนั้นจากด้วยโอกาสแห่งความหลากหลายของวัฒนธรรมการบริโภคอาหารของประเทศไทยเรานี้ประกอบกับในปัจจุบันอาหารของไทยเรายังเป็นที่สนใจอย่างมากและติดอันดับความนิยมของโลก ท่านจึงให้แง่คิดและชี้แนะแนวทางให้พวกเราในฐานะที่ Food Science จะนำความรู้ต่างๆที่เกี่ยวข้องระหว่างเทคโนโลยีและอาหารให้มองว่า อาหารจะเป็นธุรกิจได้อย่างไร และเราจะมีส่วนช่วยพัฒนาธุรกิจอาหารไทยได้อย่างไร จากความได้เปรียบในความหลากหลายและมีคุณค่า

   3.ในเชิงสุขภาพของอาหารไทยให้เป็นที่ต้องการและตอบสนองได้ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งธุรกิจอาหารนี้อาจทำรายได้ให้แก่ประเทศของเราได้อย่างมากมาย ตลอดจนความต้องการในการส่งเสริมและสนับสนุนช่องทางจากภาครัฐบาลร่วมด้วยจากหลายๆปัญหาที่เรายังประสบอยู่เช่นการขาดแคลนพ่อครัวแม่ครัว การขาดการรวมตัวและร่วมมือกันระหว่างร้านและภาคเอกชนแทนการแข่งขันกันเองเพื่อให้ brand ความเป็นอาหารไทยแทรกซึมและเกาะติดกลุ่มตลาดโลกได้อย่างทั่วถึงและยาวนานอย่างจริงจัง

เรียนอาจารย์ที่เคารพ ดิฉันเป็นนักศึกษาที่กำลังเรียนเรื่องการบริหารทรัพยากรมนุษย์ เมื่อเห็นข้อมูล ข้อสรุปที่พี่ ๆ นักศึกษาปริญญาโทแล้วมีความสนใจอยากดูรายละเอียดการ present ขอรบกวนดูรายละเอียดได้ไหมคะ