ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า ฮ่า.................

        -เห็นมานักต่อนักแล้วตัวอย่าง  จะกลายเป็นตัวเดียวอันเดียวในที่สุด
        -ผมว่าเราต้องปุจฉา-วิสัชนา  กันก่อนละมั้งว่า  ปัญหาที่ครูไม่ทำวิจัยในชั้นเรียนมันอยู่ที่ตรงไหน  ทำไม่ได้  หรือไม่ทำ  ผมเองก็ยังไม่กล้าฟันธง  แต่ที่เห็น ๆมาอบแล้วผลงานไม่ค่อยจะออก  ที่ออกมาได้  ไม่ได้เกิดจากแรงจูงใจภายใน  จะเป็นไฟท์บังคับเสียมากกว่า  ลองไปอ่านผลงานแล้วรู้สึกมันแกน ๆอย่างไรชอบกล  ยิ่งมีฟอร์มให้เติมคำในช่องว่าง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่อยากจะเซดเลย 
        -ขออภัยนะครับ  พูดให้หนุก ๆหรอก  ไม่ใช่มีจิตอกุศล  มันเหมือนมีคำตอบ แต่ก็ไม่กล้าจะตอบ  มานึกถึงตัวเราเองทำวิจัยเป็น(บ้างนิดหน่อย)  เราเองก็ยังไม่คิดจะทำจริง ๆจัง ๆเลย  ที่ทำมาแล้วเรื่องสองเรื่องก็เพราะถูกบังคับ มีปัญหาก็แก้ ๆไป  บางครั้งวิธีแก้ไขของเราก็เข้าที  แต่ก็ขี้เกียจเขียน บางทีลองพยามยามเขียน  เขียนได้ไม่กี่หน้า  อยู่ ๆก็เลิกไปเสียงั้นแหละ เฮ่อ!  ดูเหมือนปัญหามันจะอยู่ที่ใจเราน่ะ  หรือว่าไง
        -ว่าก็ว่าเถอะ  ถ้าวงการของเรามองว่าการเอากระบวนการวิจัยมาใช้ในงานสอน แล้วจะได้สติปัญญามาใช้ในการพัฒนาการสอนให้มันดีขึ้น  งานอื่น ๆก็เหมือนกันว่าม้ายยย...งานธุรการ  งานพัสดุ  งานการเงิน  งานวางแผน  และงานบริหารอื่น ๆก็ควรต้องเอาวิจัยมาจับทั้งนั้นแหละ  แต่ไม่เห็นใครพูดถึง  ไม่เห็นมีใครทำ  หรือไม่เห็นมีใครไปบอกให้ใครทำ  ผมว่าถ้าจะสร้างวัฒนธรรมของการนำเอาการวิจัยมาใช้ในการพัฒนางานมันต้องพากันทำทุกฝ่าย  ทุกระดับ  ไม่เว้นแม้แต่เลขาธิการ สพฐ. ยังงี้แหละผมว่า  ครูจึงจะมีแรงระเบิดจากข้างใน  งานวิจัยในชั้นเรียนมันจะเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด  ไม่ต้องอบ ไม่ต้องอัดกันให้มากหรอก  เพราะถ้าใจมันเห็นเป็นสิ่งจำเป็นแล้ว กะเรื่องวิจัยในชั้นเรียนขี้ประติ๋ว มันไม่เกินความพยายามของครูหร็อก  ว่าม้ายยย...
        -ชวนวิวาทะ ก็เพื่อจะให้การวิจัยในชั้นเรียนมันไม่เป็นเรื่องลวงโลกเท่านั้นเอง  หนักนิดเบาหน่อยขออภัยด้วย

                                                        ครูดี