ต้นรัก ต้นนี้...ใครปลูกมันขึ้นมา

      ความรัก ความผูกพัน สองคำนี้เกี่ยวข้องกันจนยากที่จะแยกออกจากกัน ไม่รู้ว่าคำไหนมาก่อนมาหลัง เหมือนกับปัญหาโลกแตกที่บางทีทำเอาคนเถียงกันจนยากที่จะหาข้อสรุปว่า “ไก่กับไข่ อย่างไหนเกิดก่อนกัน” เพราะในบางครั้ง ก็มีความผูกพันก่อนแล้วจึงเกิดความรัก โดยที่ความรักก็แอบก่อตัวเงียบ ๆ จากความใกล้ชิดสนิทสนมกัน จนเมื่อขาดเขาคนนั้นไปจึงรู้สึกว่าชีวิตมีอะไรขาดหายไป ทำให้รู้ว่าตนเองได้ตกหลุมรักที่ไม่รู้ว่ามาแอบขุดไว้ตอนไหนเสียแล้ว  หรือบางทีก็เกิดความรักก่อนแล้วจึงมีความผูกพันตามมา  เข้าทำนองรักแรกพบ หรือเมื่อพานพบสบประสานสายตาแล้วพาใจตกหลุมรัก เหมือนดั่งบุพเพสรรค์สร้างรู้จักกันมาแสนนาน หรือพูดให้ทันสมัยหน่อยก็คือ “เพราะเราคู่กัน”  

      แต่จะอย่างไหน ความรัก หรือความผูกพันมาก่อนก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญใช่ไหมครับ ขอให้มีความรักความผูกพันแล้วดีทั้งนั้น จะเป็นรักแบบเพื่อน แบบคู่รัก แบบพี่กับน้อง แบบสมาชิกในครอบครัว เช่น ครอบครัวของเรา หรือครอบครัว Go to Know ที่วันไหนไม่ได้เข้ามาอ่านก็เหมือนชีวิตขาดอะไรไปบางอย่าง  ในบางครั้งขณะที่เราได้อยู่ร่วมกันนี้ท่านเคยคิดมั้ยครับว่าเรา เราน่าจะมีอะไรบางอย่างเพื่อเป็นอนุสรณ์ในช่วงที่เราได้มาอยู่ร่วมกัน ได้มีความรักความผูกพันกัน  และเมื่อวันเวลาได้ผ่านไป สิ่งนี้ก็จะกลายเป็นตัวแทนความรักความผูกพันของเรา ที่ช่วงชีวิตหนึ่งเกิดสิ่งดีๆร่วมกัน บางคนอาจมีแหวนสักวงเป็นอนุสรณ์แห่งความรักที่ดูอย่างไรก็ยังทรงคุณค่า  หรือภาพถ่ายความทรงจำดี ๆ ที่ดูเมื่อไหร่ก็แอบยิ้ม รู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปอยู่ในบรรยากาศนั้นอีกครั้ง ก็ไม่ผิดอะไรครับ

      ผมมีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากเสนอและอยากให้ท่านผู้อ่านได้ช่วยกันสร้างอนุสรณ์แห่งความรักนี้ขึ้นมา นั่นก็คือ ต้นไม้แห่งความรัก ถ้าท่านลองนึกภาพว่าท่านกันผู้ที่ท่านรัก ไม่ว่าเพื่อนรัก คนรัก สมาชิกในครอบครัว ได้ปลูกต้นไม้แห่งรัก จะเป็นต้นอะไรก็ได้ครับขอให้เป็นไม้ยืนต้นที่มีอายุยืนนานสักหน่อย ถ้าปลูกในบ้านอาจจะเป็นต้นไม้ผล เช่น ต้นมะม่วงของครอบครัว ต้นลำไยแห่งความรัก ต้นมะขามของเรา หรือต้นไม้ที่ให้ร่มเงามีกลิ่นหอม เช่น ต้นจำปา จำปีแห่งรัก ลองคิดหาช่วยกันครับ จากนั้นก็ช่วยกันคนละไม้ละมือปลูกต้นไม้แห่งรักนี้ลงไป ช่วยกันดูแลรดน้ำพรวนดิน ให้ต้นไม้แห่งรักนี้เจริญงอกงาม เติบโต ให้ร่มเงา ออกดอก ออกผล 

      ทุกครั้งที่เราเห็นต้นไม้เราจะรู้สึกถึงความรัก เห็นภาพความผูกพันที่เราได้ช่วยกัน ไม่ว่า คนที่เรารัก ลูก ๆ สามี ภรรยา ที่ช่วยปลูกช่วยกันดูแล ต้นไม้แห่งความรักนี้ต่อไปก็จะเป็นตัวแทนของความรัก ความผูกพันให้ความร่มเย็นอาจอยู่ไปถึงรุ่นลูกรุ่นหลานของเรา ในขณะที่เวลานั้นคนปลูกอาจล่วงลับไปแล้ว วันหน้าถ้าลูกหลานคนไหนที่รักคิดถึงเรา ก็จะช่วยกันดูแลขยายพันธ์ต้นไม้อนุสรณ์แห่งความรักนี้ไปเรื่อย ๆ 

      เวลาที่ผมมีโอกาสอยู่ที่บ้านและได้เห็นต้นไม้ยืนสงบแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา บางทีก็มีนกสองสามตัวบินมาเกาะกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว หรือเห็นกระรอกตัวเล็ก ๆ วิ่งกระโดดเกาะกิ่งไม้จากต้นนี้ไปต้นนั้น ผมก็มักจะนึกถึงภาพของคุณปู่ คุณย่า คุณพ่อ ที่ได้ปลูกและดูแลต้นไม้เหล่านี้จนค่อย ๆ เติบโตไปตามวันเวลา และสุดท้ายก็เก็บไว้ให้เป็นสิ่งที่แทนความรัก ความห่วงใย ความปรารถนาดีของท่าน ถึงแม้ว่าตอนนี้ท่านได้จากไปไกลแสนไกล  แต่ภาพความทรงจำ ความอบอุ่นในบ้าน ความรู้สึกดี ๆ ก็ยังรับรู้ได้ผ่านอนุสรณ์ต้นไม้แห่งรักนี้เสมอ........