เรียกกำลังใจ ให้พลังชีวิต

(ภาพประกอบจาก Internet)
“ผูกมือซ้ายขวัญมา ผูกมือขวาขวัญอยู่ ขวัญเอ๋ย ขวัญสามสิบสองขวัญ หื้อมาอยู่กับเนื้อกับตั๋ว” ขึ้นต้นมาอย่างนี้ ท่านผู้อ่านอย่าพึ่งแปลกใจนะครับว่า มาเรียกข้าวเรียกขวัญอะไรกันช่วงนี้ หรือไปเป็นหมอเรียกขวัญตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เห็นบอก ตอนนี้ยังไม่ใช่ แต่ต่อไปก็ไม่แน่ครับ เพราะผมเห็นญาติ ๆ ที่เคยบวชมาก่อน แล้วพอแก่ไป ชาวบ้านก็ยกให้เป็นผู้นำ ทำพิธีทางศาสนาในวัด นำอาราธนาศีล อาราธนาธรรม และยกตำแหน่งให้เป็น "อาจารย์"โก้ซะเมื่อไหร่
ดังนั้นท่านใดที่ใฝ่ฝันอยากเป็นอาจารย์ แล้วยังไม่มีโอกาสได้เป็น ไปเป็นอาจารย์วัดก็ดีนะครับ ได้บุญดี แถมลูกศิษย์ก็ไม่ดื้อ ไม่ต้องมาคิดแผนการสอนให้วุ่นวาย หรือต้องมาทำตำแหน่งทางวิชาการ อาจารย์สาม อาจารย์สี่ให้ยุ่งยาก ยิ่งเดี่ยวนี้ประเมินคุณภาพกันก็ออกบ่อย แล้วอย่าคิดว่า อาจารย์วัดไม่สำคัญนะครับ ขึ้นชื่อว่า อาจารย์ สำคัญทั้งนั้น ลองงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น งานแต่งงาน ขึ้นบ้านใหม่ พ่อตาตาย แม่ยายป่วย ซวยอุบัติเหตุ เจออาเพศ วิปริตต่าง ๆ และต้องการจะทำพิธีทางศาสนา ถ้าไม่มีอาจารย์มานำ ทำพิธีให้ งานนั้นหรือ จะได้เสร็จสมตามอารมณ์หมาย เห็นมั้ยล่ะครับว่า อาจารย์นั้น สำคัญขนาดไหน
กลับมาเรื่อง "ขวัญ" ไม่ทราบว่าท่านผู้อ่านรู้จักขวัญกันหรือไม่ครับ แล้วท่านคิดว่าคนเรามีขวัญกี่ขวัญ และมีขวัญกับที่ตรงไหนบ้างครับ ที่แน่ ๆ ไม่ใช่ขวัญกับเรียมแน่นอน ขวัญตามคติทางเหนือนี่ขวัญเยอะครับ มีตั้งสามสิบสองขวัญ ท่านที่อยากรู้ว่ามีขวัญอะไรบ้าง ผมแนะนำไปถาม "ป้ออุ้ยกูเกิล" ดูนะครับ ป้ออุ้ยเปิ้นจะฮู้ดีขนาด ว่าง ๆ ว่าจะเชิญไปเป็นอาจารย์วัดอยู่เหมือนกันครับ
จริง ๆ แล้ว ขวัญก็คือ กำลังใจนั่นแหละครับ การเรียกขวัญ ก็คือ การเรียกกำลังใจ นั่นเอง เวลาเรียกขวัญ ก็มักมีการทำพิธีกันนิดหน่อย ที่สำคัญมักจะมีญาติ ๆ มาร่วมในงาน ทำให้คนที่ได้รับการสู่ขวัญ ซึ่งไม่รู้ว่าตอนนี้ขวัญหนีไปอยู่กับเรียมหรือไม่นั้น รู้สึกอบอุ่นใจที่มี พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติสนิท มิตรสหาย มาให้กำลังใจ เสมือนการเติมพลังใจ เมื่อเรียกเอาขวัญแล้ว อาการขวัญหนีดีฝ่อ จากอะไรต่าง ๆ ก็จะบรรเทาเบาบางไป
ในการมัดมือสู่ขวัญ บางคนอาจไม่มีพิธีมากมาย แค่ผูกด้ายสายสิญจน์ จากคุณพ่อ คุณแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย มีคำอวยพรเล็ก ๆ น้อย ๆ เวลาจะทำงานสำคัญ หรือจะเดินทางไกล แค่นี้ก็เป็นการให้กำลังใจได้อย่างดีครับ ทำให้มีแรงต่อสู้กับชีวิตต่อไป ซึ่งผมคิดว่า ขวัญนั้นสำคัญ ทำให้คนเรานั้นมีพลังใจที่เข้มแข็ง แม้ประสบปัญหาสิ่งใด ก็กล้าฝ่าฟันไป เพื่อให้ได้สมดังประสงค์
ท้ายนี้ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่าน มีขวัญกำลังใจที่ดีครับ ให้ขวัญอยู่กับเนื้อกับตัว อย่าให้หล่นหนีไปไหน อยู่ก็ขอให้มีชัย ไปก็ขอให้มีโชค ทุกข์โศกสิ่งใดอย่ามาใกล้ ตกไหลไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา พาออกสู่ท้องทะเล เวลาหลับก็ขอให้ได้เงินหมื่น ตื่นก็ขอให้ได้เงินแสน เป็นไงครับ พอจะเริ่มเป็นอาจารย์ชำนาญได้หรือยังครับ...
*** ..... ตั้งใจจะเป็น...หมอทำขวัญนาคเหรอจ๊ะ " อาจารย์ชำนาญ " ...***
สวัสดีเจ้า อาจารย์ชำนาญ
ตั้งใจว่าจะไปถามป้ออุ้ยว่ามีขวัญกี่ขวัญ....มาเอะใจว่าป่ออุ้ยชื่อเป็นฝรั่ง.... ๕๕๕๕๕
วันหน้าจะไปขอฮื้อป่ออาจารย์ชำนาญมัดมือและปั๋นปอน เนื่องในโอกาสฉลองอาจารย์สาม จะได้ก่อเจ้า
ได้รับเกร็ดความรู้ แถมเพลงก็เพราะ
อีกหน่อยคงได้เรียก...จ๋านวัด..แล้วเน้อน้องชำนาญ
หัดฮ้องขวัญ ผูกข้อไม้ข้อมือหื้อดีๆเตอะ แหมหน้อยตึงบ่าป้นได้เป๋น...ปู่จ๋านวัด อิ อิ
คนที่จะเป็นได้ไม่ใช่ใครก็เป็นได้เน้อ ต้องเป็นคนที่ชาวบ้านนับหน้าถือตาอยู่ในศีลในธรรม ที่สำคัญต้องผ่านการบวชพระมาก่อนจึงจะเป็นได้
มีความสุขกับค่ำคืนนี้นะจ้ะอาจารย์วัด..
เมื่อครั้งจบหลักสูตรอบรมผู้บริหารระดับต้น ก่อนจะจากเพื่อนและอาจารย์
เพื่อนๆ ที่มาจากอีสานก็เสนอให้ทำพิธีเรียกขวัญมีเพื่อน 2 คน รำเย่อขวัญ
(ไม่ทราบเขียนถูกหรือเปล่า ) ได้สวยงามมาก และเชิญอาจารย์มาทำพิธี
มีคำกล่าวเป็นทำนองไพเราะอ่อนหวานและทราบซึ้ง ทุกคนในพิธีจะใช้ด้ายสีขาว
ผูกข้อมือให้กัน ร่ำลาและอวยพรให้กัน บ้างก็กอดกันร่ำไห้
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์หนุ่ม
ทางบ้านพี่ ให้พระผูกขวัญ เรียกขวัญค่ะ
เพิ่งให้พระที่วัดป่าเลยไลก์ผูกขวัญให้เจ้าอิฐ
และได้ผ้ามาผูกให้หลาน "น้องเก้า" ด้วย
สวัสดียามเช้าค่ะน้องชำนาญ
ขวัญเอ๋ย ขวัญมา มาเด้อขวัญเอ้ย... คุ้นกับคำนี้มาแต่เด็กๆค่ะ เรียกกำลังใจได้ดีทีเดียว
ตอนพี่อุ้มไปออกชุมชนชาวบ้านผูกข้อมือเรียกขวัญให้ในวันอำลา นำภาพมาฝากค่ะ
"ขวัญข้าว เท่าหัวเรือ
ขวัญเกลือเท่าหัวช้าง"
ที่เห็นเป็นสัจจะคือคนไม่มีผม จะไม่มีขวัญครับท่านชำนาญ
ผมเองก็ขวัญเหลือน้อยแล้ว คงเรียกขวัญมายากแล้วฮิอิ
สวัสดีค่ะ
ต่อไปหมอสูต(ภาษาบ้านเรา)หากโกอินเตอร์อย่าลืมสูตเป็นภาษาฝาหรั่งเด้อ...อิอิอิอิ...คัลเลอร์ คัลเลอร์ทูเดย์อีสเวรี่กู๊ด..... แปลว่า.....ศรีๆมื่อนี่วันดี....555+
สวัสดีค่ะ
เคยไ้ด้ยินเรียก"อาจารย์เรียกขวัญ" ว่า "ปู่จารย์" ค่ะ
ได้ความรู้เรื่องขวัญ...กำลังใจด้วยจากบันทึกนี้
ยกให้เป็น "ปู่จารย์" ไว้ก่อนค่ะ
(^___^)
เป็นส่วนหนึ่งของบทเพลงขวัญค่ะ เพลงนี้ไพเราะมากคงไม่เคยได้ยิน
เก่งมากค่ะ
เป็นคำขึ้นต้นย่อหน้าเพราะคำเหล่านี้เป็นคำเชื่อมคำต่อคำ ประโยคต่อ
ประโยคค่ะ
มากกว่าค่ะ
แวะมาแหมรอบเจ้า....
หันจะอี้ ขึ้นธรรมมาสน์เต้ดธรรม มาแล้วเน้อครับ "อู้เรื่องเก่าเล่าความหลัง" สมัยต๋อนผมบวชหลังออกก๋ำ จะมีก๋านเลือกเอาพระที่บวชตวยกันหลายๆ ต๋น 1 ต๋นเต้าอั้น ขึ้นธรรมมาสน์เต้ดธรรม โดยเจ้าอาวาสจะผ่อว่าพระใหม่ต๋นใด เต้ดธรรมได้ จังหวะดี เสียงดี มาเต้ดฮื้อญาติโยมมาทำบุญวันออกก๋ำ ถ้าพระลูกไผ ได้ขึ้นเต้ดญาติโยมกะจะดีใจ๋เป๋นพิเศษ
ขะหนาดนั่นเลยกาน้องเฮา...พระใหม่เต้ดธรรมดี เสียงม่วน แถมบ่าปอหน้าตาดีแหมน้อ
เป๋นตี้ซอบอ๋กซอบใจ๋ของบรรดาญาติโยม โยมป้อโยมแม่ยิ้มหน้าบานบ่หุบเลยแต้..
มีความสุขกับค่ำคืนนี้เน้อเจ้า..