มหาวิทยาลัยกับความร่มเย็นเป็นสุขของสังคม

อธิการบดี มอ. รศ. ดร. บุญสม ศิริบำรุงสุข จัดวาระรายงานการทำการบ้านที่ได้รับจาก สภาฯ    ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยทุกครั้ง   ในวันที่ ๔ ต.ค. ๕๑ มีการเอาการบ้านเรื่อง มหาวิทยาลัยกับความร่มเย็นเป็นสุขของสังคม มารายงาน    น่าชื่นชมอย่างยิ่ง

ที่จริง ในการประชุมของทุกสภามหาวิทยาลัย มีการให้การบ้านดีๆ มากมาย    แต่อธิการบดีและผู้บริหารมักไม่เอาใจใส่  ไม่ถือเป็นการบ้าน   ไม่เอาเป็นธุระ เพราะไม่ใช่หน้าที่ของมหาวิทยาลัย   เพราะเป้าหมายมันกว้างเกินไป   และหากเข้าไปจับทำก็จะเสียคะแนนเสียง    เพราะไปก่อความยุ่งยากให้แก่คณาจารย์    ไม่ทราบผมมองในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่า    ผมตีความจากที่เห็นพฤติกรรมมากว่า ๓๐ ปี ในหลากหลายมหาวิทยาลัย

ที่จริง มหาวิทยาลัยทำงานเพื่อความร่มเย็นเป็นสุขของสังคมอยู่แล้ว    และสามารถทำงานเพื่อเป้าหมายนี้ให้ชัดขึ้นได้    โดยการ

• โฟกัสพื้นที่สังคมที่มหาวิทยาลัยนั้นๆ เอาใจใส่เป็นพิเศษ     
• โฟกัสปัญหาที่จำเพาะของพื้นที่นั้น
• โฟกัสโอกาสที่จำเพาะของพื้นที่นั้น
• ลงพื้นที่/ออกสนาม เพื่อทำงานด้านการส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้คนในพื้นที่    โดยทำงานร่วมกับภาคีในพื้นที่
• ทำงานวิชาการ/วิจัย/สร้างคน ร่วมกับ real sector ในพื้นที่

ในการทำหน้าที่แต่ละประเด็นข้างบน    สามารถออกแบบให้เกิดการเรียนรู้ สั่งสมองค์ความรู้  สืบทอดภูมิปัญญา/ศิลปะและวัฒนธรรม  ได้อย่างมากมาย    จุดสำคัญที่สุดคือ มหาวิทยาลัยต้องกำหนดชั่วโมงทำงานของอาจารย์เสียใหม่   ให้นับการออกไปทำงานกับ real sector เป็นภาระงาน    และการออกไปทำงานกับ real sector ต้องไม่ใช่อาจารย์แต่ละคนคิดเอง ตกลงกับภายนอกเองตามอำเภอใจ    ต้องเป็นเรื่องที่มีการวางเป้าหมาย วางยุทธศาสตร์ และกำหนดแผนงานในระดับมหาวิทยาลัย คณะ และภาควิชา หรือหน่วยงานย่อย

เท่ากับต้องตีความการปฏิบัติภารกิจของมหาวิทยาลัยเสียใหม่    แล้วเอามาวางรูปแบบการบริหารมหาวิทยาลัยในรูปแบบใหม่ นั่นเอง

วิจารณ์ พานิช

๕ ต.ค. ๕๑