ว่ากันว่า ความรักนั้นไม่มีตราชั่งหรือมาตรวัดหน่วยไหนหรือแบบใดมาวัดว่า มาก น้อย ถูก ผิด หรือควร ไม่ควร
ในบางครั้ง......ข้าพเจ้ารู้สึกว่า
ความรัก และ คนรัก อาจจะไม่ใช่เรื่องเดียวกันก็เป็นได้

คนรัก  ข้าพเจ้าคิดว่าเป็นเรื่องของเหตุและผลอย่างที่จะต้องพิจารณาอย่างยิ่ง
ความรัก เป็นสิ่งที่ไร้เหตุผลที่สุด ยากที่สุดที่จะหาเหตุผลมาอิงอ้างไว้ได้

ว่ากันว่า ความรักนั้นไม่มีตราชั่งหรือมาตรวัดหน่วยไหนหรือแบบใดมาวัดว่า มาก น้อย ถูก ผิด หรือควร ไม่ควร

ข้าพเจ้าคิดว่า ความรัก ต้องการเพียงคำว่า คิดถึง การอยู่ใกล้ชิดกัน การสัมผัสที่อ่อนหวาน อารมณ์ที่อ่อนไหว และการส่งถึงกันของดวงใจเพียงสองดวงเท่านั้น

ห้วงนิยามของความรักของข้าพเจ้า ความรัก ไม่ได้หมายถึงการครอบครอง  หากแต่คือการที่ข้าพเจ้าได้รู้สึกรักและได้รับความรู้สึกเดียวกันตอบแทนกลับมา  แต่บางครั้งบางเวลาความรักของข้าพเจ้าอาจจะน้อยใจหากได้เพียงท่าทีเฉยชากลับมา

แต่...คนรัก..ไม่ใช่อย่างนั้น
คนรัก เหมือนการมาทำงานประจำ ซึ่งพอทำไปนาน ๆ งานประจำอาจเป็นงานที่น่าเบื่อบ้าง  แต่ก็จำเป็นต้องทำเพื่อการดำรงอยู่ของชีวิตและเพื่อตัวตนในสังคม  บางทีอยากเกเรไม่มาทำงานบ้าง แต่ก็ไม่กล้าที่จะลาป่วย

แต่..ความรัก ...เหมือนงานพิเศษ
งานพิเศษที่ทุกคนมักจะมี เพื่อลดทอนความเบื่อหน่ายจากงานประจำที่ทำอยู่

งานพิเศษจึงเป็นงานที่เรารัก งานของความฝัน งานของความทรงจำ งานของวัยเยาว์ ที่แนบเนาว์มาถึงวันนี้

งานพิเศษอาจจะทำไปแล้วไม่ได้สตางค์กลับมา แต่หลายคนก็ชอบและรักที่จะทำเสมอมา

ไม่มีเหตุผลเวลาที่ทำงานพิเศษ  นอกจากความสุขใจที่เราได้ลงมือทำ

มีบางคนที่ข้าพเจ้ารู้จักว่าไว้ว่า..ควรจะหางานที่เรารักทำ เพราะทำแล้วจะมีความสุข  เมื่อมีความสุขก็จะเหมือนไม่ได้ทำงาน แหม...ฟังแล้วช่างแสนดี ช่างเป็นอุดมคติอะไรอย่างนั้น

แต่ใครกันจะโชคดีที่จะได้ทำงานอย่างนั้น

เออ...แต่ใครกัน...จะได้คนรักที่มากับความรักพร้อมกันขนาดนั้น

อยากรู้จัง.......