สวัสดีครับ พี่หน่อย

กับมาจากบ้านพ่อเมื่อวานในช่วงบ่าย 4 โมงเย็น จากนั้นต้องมาลุยต้นฉบับหนังสือกับนุ้ยจนเกือบสว่าง ..วันนี้มีงานต้องเป็นวิทยากร พรุ่งนี้มีงานช่วยจังหวัด..และถัดไปเป็นวันเปิดโลกกิจกรรม ล่วงถึงกิจกรรมวันเข้าพรรษาเลยก็ว่าได้

....

ผมจะไปช่วยนะครับ  แต่ขอคุยกับน้องๆ  เรื่องกำลังคนและงบเร่งด่วนก่อน  อีกทั้งช่วงนี้ถึงช่วงค่ายที่พี่หน่อยเกริ่นนั้น  เป็นช่วงสอบกลางภาคอยู่เหมือนกัน

สบายใจได้ครับ...
ยังไง ...หัวใจของคนทำค่ายเพื่อสังคม  ย่อมไม่ปล่อยให้ผู้ร่วมอุดมการณ์หยัดยืนอยู่อย่างเดียวดาย - แน่นอน

...

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ดอกแก้ว

* สบายดีนะคะ ...

* ภาพละเมียดมากค่ะพี่ดอกแก้ว ชอบจัง

* ยินดีกับงานเขียนด้วยค่ะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

* ... ไม่แน่ใจนะคะว่าปูเข้าใจถูกต้องไหม

* เมื่ออ่านข้อเขียนข้างต้นแล้ว ดูเหมือนว่า

* สิ่งที่สำคัญสุด ในการกำหนด สุขภาวะ คือ จิต

* และ ทัศนคติ ความคิด ต้องแปร เป็น + เสมอ ? คะ

* ... ขอบคุณค่ะ ...

* ส่วนวันที่ 17-20 ที่จะถึงนี้ ยังไม่ได้วางแผนกับทางคุณพี่อึ่ง เลยค่ะ ... ว่าแต่ ทางพี่ดอกแก้ว ว่างไหมคะ ?

แม้กายป่วย ไร้ถึง ซี่งรู้สึก

ใจระลึก ถึงสัมผัส จับมือได้

ใจเชื่อมต่อ ความรัก ผ่านทางกาย

แต่วางวาย กายเจ็บอยู๋ แค่เจ็บเอย...

..........................

ภาพนี้สื่อได้ถึงใจเลยค่ะ...ตาหลับ..กายหลับ...แต่ใจตื่นด้วยปัญญา...รับรู้และสัมผัสได้ถึงความรัก...ความเมตตา...ที่ส่งผ่านมา...ด้วยรักและด้วยใจ... :D

สวัสดีครับ

แวะมาอ่านบันทึกของพี่ เพื่อเอาไปเป็นกำลังใจสำหรับผมครับ

และขอเป็นกำลังใจกลับให้พี่ด้วยครับ

สวัสดีพี่หน่อย ดีใจที่อาการป่วยไม่เป็นอุปสรรคในการทำงานเพื่อสังคม...(เจอพี่หน่อย..ผมไม่รู้สึกว่าพี่เป็นคนป่วยเลย...   ;)

สุขภาวะสร้างได้

สวัสดีค่ะพี่หน่อยคนเก่งของเรา

หนิงอ่ะนะ  จนตอนนี้ยังเขียนอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลยค่ะ  (งานวิจัย ) จะว่าไม่ทักษะในการเขียนก็ถูก  ดีแต่ปากอ่ะเนอะ  555 เม้าท์แตก

ขนาดว่าเริ่มมาฝึกเขียน (ลิ ) ในblog แล้ว  จนแล้วจนเล่ากว่าจะคลอดได้สัก blog นี่เป็นท้องมาน แล้วค่ะพี่  ยิ่งเขียนอะไรที่เป็นเรื่องเป็นราว  เป็นระบบนี่  เฮ้อ.......

รออ่านเรื่องของพี่หน่อยดีกั๊วววววววว

แวะมาให้กำลังใจพี่หน่อยครับ เมื่อไม่นานมานี้ผมมีภารกิจไปประชุมที่กรุงเทพมหานคร และเดินทางโดยรถทัวร์จากระโนดปลายทางกรุงเทพฯ และได้นั่งใกล้กับคุณลุงคนหนึ่งและได้บอกว่าถึงเวลา 1ทุ่ม ช่วยเตือนด้วยเพราะต้องกินยา เราก็สงสัยเลยได้มีโอกาสคุยกัน คุณลุงบอกว่า ต้องกินยารักษาโรคไต ตามเวลาไม่นั้นร่างกายจะมีปัญหามาก และการสนทนาก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ได้รู้ว่าคนที่เป็นโรตไต ต้องสู้ชีวิต และมีกำลังใจที่เข้มแข็งมาจากทั้งตนเองและคนที่อยู่ข้างเคียง และใช้ค่าใช้จ่ายสูงมาก

คุณลุง ผ่านกรรมวิธีการรักษาโรตไตมาทุกอย่างแล้ว ทั้งล้างหน้าท้อง ฟอกไต และผ่าตัดเปลี่ยนไต และให้ดูรอยแผลผ่าตัดซึ่งเต็มไปทั้งแขน และบริเวณท้อง ผมฟังไปก็รู้สึกว่าคุณลุงผ่านมันมาได้อย่างไร .... ครั้งนี้คุณลุงไปกรุงเทพฯ ตามนัดหมายของคุณหมอที่รพ.รามา เพื่อติดตามอาการหลังจากเปลี่ยนไตไประยะหนึ่ง....  

สวัสดีค่ะคุณดอกแก้ว

ภาพที่วาดดูสะอาดตา และพอได้อ่านรู้สึกไ้ด้ถึงอารมณ์ร่วมในการสัมผัสมือค่ะ ..และดีใจด้วยค่ะเรื่องที่เขียนความเรียง.. ร่วมเป็นกำลังใจด้วยค่ะ "การอยู่เพื่อผู้อื่นเป็นการสร้างสุขภาวะตนเองและสังคม แม้ว่าเราจะเป็นโรคไตวายเรื้อรัง  ระยะสุดท้าย" หัวข้อเรื่องของคุณดอกแก้วน่าสนใจค่ะ จะรออ่านนะคะ..

ยินดีด้วยนะคะ อ่านบันทึกพี่ก็มีความสุขแล้วค่ะ นับเป็นการสร้างสุขภาวะอย่างหนึ่งไหม ^ ^

สวัสดีค่ะพี่หน่อย

ถ้ามีโอกาสจะไม่รีรอที่จะไปร่วมด้วยช่วยกันอีกครั้งค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

สวัสดี หน่อย

ขอให้กำลังใจ.....หน่อย

ขอให้สุขภาพแข็งแรง...........

ขอให้สร้างสมดุลย์ให้ชีวิต.........

ขอให้ทำงานเพื่อส่วนรวมต่อไปนะ......

• อ่านบันทึกนี้ของคุณหน่อยแล้ว คิดถึงเรื่อง ป่วยกายแต่ใจสุข
  
• มันดีกว่า กายดีแต่ใจหรือปัญญาป่วย เป็นไหนๆนะครับ
• ยังไงก็ขอให้ คุณหน่อย สุขภาวะ แข็งแรง นะครับ