• หากยังมีคนที่ต้องพึ่งพาเรา ก็คงยังทำให้เกิดห่วงอยู่มาก
• ไปจนถึงระดับหนึ่ง ที่ปลดภาระไปได้บ้าง ห่วงคงลดลง
• จึงอยู่ที่ว่าเราจะประคับประคองจิต หรือใจ ไปอย่างไรในขณะที่ยังต้องมีความรับผิดชอบผูกติดอยู่กับตัวเรา
• ขอบคุณในมรณกรรม ที่นำมาฝาก
• ยังระลึกนึกถึงคุณเอกอยู่เสมอค่ะ

• คิดไว้ว่า ช้าหรือเร็วก็ต้องตายอะไรที่ยังไม่ได้ทำ ก็ต้องรับทำซะ
• กลัวว่าพรุ่งนี้อาจจะเป็นสิ่งที่เราแค่รอคอย แต่วันนี้เราต้องทำทุกอย่างให้ดีๆทุกๆวัน

• ขอบคุณอาจารย์เอกครับ กับมรณานุสติ สำหรับช่วงเวลาที่ผมรู้สึกว่า ความตายนั้นแวดล้อมเราอยู่เสมอ
• ขออนุญาตเอาไปรวบรวมไว้ ใน รวมบันทึก ของผมนะครับ
  

จริงครับ

สุข สงบ เย็น

มรณานุสติมีประโยชน์มากครับ ช่วยให้วางอะไรต่อมิอะไรที่แบกไว้ง่ายขึ้น

ทางโลกต้องมองหาความต่างในความเหมือน เพื่อให้เกิดการพัฒนางาน แต่งานทางธรรมนั้นต้องมองหาความเหมือนในความต่างครับ

เรียน ท่านมหาจตุพร

ผมก็ทำ(เกือป) ทุกวันครับ

เพื่อ ๒ ประเด็น

๑. ทบทวนว่าตัวเองทำอะไรที่ค้งคาที่จะสร้างปัญหาให้คนอื่น แก้ไขซะ

๒. ผมก็ยืมเขามาแคนี้ เดียวก็คืนเขาไปหมดแล้ว จะเอาอะไรนักหนา

ขอบคุณครับที่มาเตือน

สมกับเป็น "ท่านมหา" อยู่นะครับ

อาจารย์เอกครับ

• อ่านแล้วสะดุ้งเลย ขอเว้นวรรคสักนิดนะครับ
• อาจารย์หมอ บันทึกความตาย    ของอาจารย์คงสวยงามมาก
  

สวัสดีครับคุณเอก

มรณานุสตินี่สำคัญจริงๆ ครับ

• มันก็แปลกนะครับ  ที่เราเห็นความตายแทบทุกวัน  เอาง่านๆ จากหน้าหนังสือพิมพ์ไงครับ มีทุกวัน
• แต่เราไม่เคยมองว่าเมื่อเกิดกับคนอื่นได้  มันก็เกิดกับเราได้
• และที่น่ากลัวก็คือไม่รู้ว่าจะเกิดเมื่อไหร่  อีกสักสองสามวินาทีข้างหน้าก็ได้
• มันน่ากลัวจริงๆ นะครับ
• โลกนี้ไม่มีอะไรน่ายึดมั่นถือมั่น  เพราะมันยึดมั่นไม่ได้  ทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป  แล้วเราจะยึดอะไรมาเป็นตัวเราของเราได้
• ทางก็มีอยู่  ผู้ชี้ทางก็ยังพอมีอยู่  หลักปฏิบัติก็ยังเหลืออยู่  หากไม่สนใจก็คงเดินทางกันอีกไกลโข

ขอบคุณเด็กดอยสำหรับธรรมะเตือนใจครับ

ธรรมะสวัสดีครับ