เรียนพี่โอ๋ ครับ

มองโลกกว้างแล้วมองโลกใกล้ๆตัว และ การสร้างผลิตดีๆ มีค่า ...หากเข้าใจไม่ผิด ผมเองก็คิดครับ

ผมมีโอกาสเห็นหลายๆท่าน ตั้งใจทำดี เพื่อตนเอง ครอบครัว ชุมชน ประเทศชาติ เหมือนกับหลายท่านๆใน Gotoknow ผมยังมองว่าผมได้ไม่เสี้ยวท่านเหล่านั้น

ขอบคุณครับผม

ตอนนี้ผมขอตั้งใจ เพื่อจะเรียน...(คิดว่าให้พร้อมด้วยสติปัญญาอันสมบูรณ์) และ เครื่องหมายของสังคมที่ให้ความสำคัญ เพื่อเป็นฐานการทำงานใหญ่ๆในอนาคตครับ

ผมกำลังหาทุนเรียนต่ออยู่ครับ

พี่นิดหน่อย

ผมกำลังคิดว่าไม่รู้ว่าบันทึกผมเครียดไปมั้ย...แต่ผมสุขใจที่สุด มีความรู้สึกอิสระที่สุดวันนี้

นี่หละครับเรื่องราวในบันทึก...ผมตามใจตนเองครับ ตามวิถีของผม

คุณพรหมลิขิต

เราเหมือนผงธุลีเล็กๆในจักรวาล ครับ  ...อีกไม่นานก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาลอันกว้างใหญ่

พระท่านบอกไว้ว่า มนุษย์เกิดมาชาติหนึ่งมีโอกาสได้ทำกรรมตามแรงบุญของตนเอง ตามเสบียงบุญที่มี ดังนั้นแล้วถือว่ามีโอกาสดีที่เราจะทำกรรมดี

เวลามีน้อยนิดจริงๆ

จริงอยู่ว่าอยู่ที่ไหน ระบบใดก็เป็นคนดีได้ เก็บเสบียงบุญได้

แต่ผมก็มาคิดอีกว่า งานในระบบ(เดิม) ที่ผมทำอยู่ ใช้เวลาส่วนตัว ส่วนหนึ่งถูกดึงไปหมด ทั้งๆที่ผมมีฝันอยู่เต็มไปหมด ที่ยังต้องไขว่คว้าหาฝัน เราถูกพันธนาการด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง...ชีวิตเพิ่งเริ่มเป็นผู้ใหญ่ก็ถูกผูกมัดไว้กับเงื่อนไขใหม่ๆตลอดเวลา

ด้วยการเปลี่ยนความคิดใหม่...ก้าวไปสู่จุดศูนย์กลางของตนเอง ตั้งคำถามแล้วตอบ  หากไม่ใช่ ก็จ้องเปลี่ยน ถามว่าต้องเปลี่ยนเมื่อไหร่ ผมก็ต้องตอบว่าเดี๋ยวนี้ เพราะเวลาเดินไปข้างหน้าตลอดเวลา

ผมนั่งดู นักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่มาเที่ยวเมืองไทย ทุกคนมีความสุขที่ได้สัมผัสเรียนรู้กับโลกกว้าง แต่มองดูเรา กลับมานั่งทำงาน และทำๆ แบบรับนโยบาย ที่เราต้านทานไม่ได้ ...แล้วก็ทุกข์

คิดดูว่าหากรอจนเกษียณคงอายุมากไปที่จะทำอะไรหลายๆอย่างที่คิดไว้

พอเพียงในจิต ครับ ....ไม่ต้องมีอะไรมาก ขอให้ชีวิตมีความสุข ความสุขคือ ความเป็นอิสระ เดินทางหาฝันได้เมื่อใจคิด และที่สำคัญที่สุดคือการทำเพื่อผู้อื่น การเป็นคนดี คิดดี ทำดี และพูดดี....

หลังจากตัดสินใจไม่รอช้า ...ครั้งนั้น ผมก็รู้ว่าผมคิดไม่ผิด ผมมีความสุขมากครับ ผมให้เวลาคุณภาพกับคนที่ผมรัก ผมทุ่มเทงานที่ผมรักและถนัดได้เต็มที่

ผมได้พักผ่อนยามที่ผมเหนื่อย ผมได้ผ่อนคลายกับสายลม ธรรมชาติที่ผมเกิดมาจากมัน ผมได้ทานอาหารไม่เร่งรีบ เป็นอาหารธรรมชาติที่ผมและแม่ช่วยกันทำ ผมมีโอกาสออกกำลังกายเต็มที่ ไม่ต้องเครียดว่าวันพรุ่งนี้จะต้องนั่งโต๊ะทำงาน แบบปิดสมอง ทำเป็นมนุษย์เงินเดือน

วันนี้วิถีผมเป็นแบบนี้...เศรษฐกิจครอบครัวไม่รวยและไม่จน แต่สุขครับ พอกิน พอใช้ ไม่เดือดร้อน

เชื่อมั่นในความดี  ความดีส่งผลให้ผมตลอดเวลาตั้งแต่ผมคิดครับ

ผมเขียนถอดใจเลยนะครับ.....

เป็นความคิดของผม เป็นตัวของผม ที่คุณพรหมลิขิตอยากรู้

คุณออตครับ

เป็นอริยสัจครับ ...

ผมมองมรณานุสติ ตลอดเวลา ทำให้ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต และมุ่งเป้าชีวิตให้มีคุณค่าที่สุดอย่างไร

ด้วยความเป็นมนุษย์ผู้มีใจรักการเรียนรู้เพิ่มปัญญาให้ตนตัว ..ไม่ยากหรอกครับที่จะอยู่กับโลกใบนี้อย่างมีความสุขที่แท้จริง

ผมก็ต้องเรียนรู้กับวิถีเหล่านี้ ผมพัฒนาตนเอง ซึ่งโลกของความรู้ ที่แปรเปลี่ยนเป็นปัญญาก็อยู่ในสังคมเสมือนนี้ด้วย

ไม่เคยท้อครับ เพียงแต่ผมตัดสินใจเดินเข้าสู่ศูนย์กลางของตัวเอง

และผมก็มีความสุขแบบที่ผมมี ผมเป็นครับ

ให้กำลังใจคุณออตเช่นกัน

อาจารย์ Vij

ผมก็คิดถึงเช่นกัน จนเห็นรูปถ่ายเมื่อเช้านี้ เลยรีบทักทาย ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง

เวลาเร็วจริงๆครับ...ผ่านไปแต่ละวินาที หายใจทิ้งไปเรื่อยๆ

เราน่าจะทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับตนเอง กับคนรอบข้างในเมื่อมีเวลา มีแรง สมอง แรงกาย

บางคนบอกว่าคิดแบบนี้เครียด ผมว่าไม่หรอก ผมผ่อนคลายมากต่างหาก เพราะผมเข้าใจว่ามันเป็นเช่นนั้นเอง มันมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

อยู่ที่เราต่างหาก จะเข้าหาคำตอบของความสุข ในนิยามไหน ยั่งยืนมั้ย

ปลดพันธนาการ ทะลุกรอบ ทะลุความคิดเดิม แล้วเข้าใจอะไรมากขึ้นเยอะครับ

ผมก็ยังต้องพัฒนาตนเองเรื่อยๆครับ...

เรียนรู้และอยู่อย่างมีคุณค่า

อาจารย์ขจิต

วันนี้ผมไปรับของบริจาคที่เมืองปาย ที่พี่สาวน่ารักคนหนึ่งฝากมากับรถนักท่องเที่ยวเพื่อนของพี่สาวที่น่ารัก

ผมเห็นน้ำใจ ผมเห็นความปรารถนาดีที่มนุษย์พึงมีให้กัน โดยที่ผมและพี่สาวคนนี้ไม่รู้จักกัน

แต่สิ่งที่เรารับรู้ได้ คือ น้ำใจ และความดีที่มีอยู่ในตัวตน

ผมมีความสุขครับ....อิ่มเอม และได้บันทึกสิ่งดีๆที่ทำในวันนี้ลงในสมุดแห่งความดีอีกแล้ว

ขอบคุณอาจารย์ขจิตที่ให้กำลังใจนะครับ

 คุณพรหมลิขิต (อีกครั้ง)

ผมได้อ่านบันทึกของคุณแล้ว ลักษณะงานที่ทำกับชุมชน น่าสนใจมากครับ

ผมขอให้กำลังใจนะครับ

ขอบคุณอาจารย์ BallRx

เป็นจุดหนึ่งของชีวิต และความคิดของผม...

ซึ่งแต่ละคนก็ต่างคิด ต่างวิถี ล้วนแล้วแต่ค้นหาความหมายของการอยู่ทุกคน

ผมก็เป็นคนหนึ่ง ที่ค้นหา ...และมุ่งมุ่นในวิถีที่ผมเลือกอยู่

พัฒนาตนเองทั้งกาย จิต จิตวิญญาณ

ผมให้กำลังใจอาจารย์ด้วย และขอบคุณที่มาเยี่ยมผมสม่ำเสมอ

ผมมี Blog  ต่างเรื่องราวอยู่ ๔ blog

สำหรับ Blog นี้เขียนแนวธรรมะเป็น main หลักครับ

สวัสดีปีใหม่ ครับคริสตจักรความหวัง กำแพงเพชร

ขอบคุณครับ

สวัสดีปีใหม่ครับพี่อร

พี่ทำตัวให้"สุข" ทุกวัน ดีแล้วครับ แล้วนำความสุขที่พี่มีเผื่อแผ่ให้คนอื่นๆด้วยนะครับ

เป็นกำลังใจให้ในวันปีใหม่ ปีใหม่ และปีต่อๆไป

ขอบคุณครับผม

เรียน อาจารย์ น ม.

ทุกอย่างคิดจากตัวเอง...ครับ และพร้อมเสมอกับการให้กำลังในตัวเอง ศรัทธาในสิ่งที่ทำ อยู่ที่ไหนก็ได้ไม่สำคัญเลย

เดินเข้าหาศูนย์กลางของชีวิต...ทำให้ดีที่สุดในเงื่อนไขที่เหลืออยู่ และภาระกิจที่ยิ่งใหญ่รออยู่ข้างหน้า

ขอบคุณอาจารย์ครับ

สวัสดีปีใหม่ครับ

ผมก็ดีใจที่ผมมีทุนที่จะคิดเรื่องที่ดีๆต่อเนื่องไป ...ที่สุดแล้วการคิดอะไรก็ตาม ก็มีพื้นฐานที่เป็นเรื่องของความดีงาม ผมเชื่อว่า ทำดี(คิด พูด ทำ ดี) เป็นทางสู่ความสำเร็จ เริ่มจากประสบความสำเร็จใจตัวเราและประสบความสำเร็จในวิถีที่เราต้องการ

เวลาเหลือน้อย อย่างที่ผมบอก

เกลียดกันทำไม โมโหกันทำไม ทำไมไม่ใช้เวลาที่จำกัดทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิตและคนรอบข้าง

การเดินเข้าสู่ศูนย์กลางของชีวิต อาศัยคำถามมากมาย และตอบตัวเองเรื่อยๆตามเหตุผล

และ...มันเป็นเช่นนั้นเอง

บางทีเราต้องยอมรับความจริง เพื่อที่เปิดใจให้พร้อมที่จะเรียนรู้และอยู่เป็นมนุษย์ให้ได้อย่างสมศักดิ์ศรีครับ ด้วยจิตอันสุขเกษม

ผมขอบคุณคุณปทุมารียา Anonymous   นะครับ

ขอบคุณครับ