ภาพจาก ล้านนาโฟโต้คลับ โดยคุณ electone

"ชีวิตนี้น้อยนัก แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นทางแยกจะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี แล้วจงเลือกเถิด เลือกให้ดีเถิด" 

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

ผมเขียนบันทึกเกี่ยวกับ "เวลาที่เหลืออยู่" และใช้บันทึกนี้เตือนใจตัวเองเรื่อยมา สิ่งที่รุ่มร้อนค่อยๆผ่อนคลายเมื่อนึกถึง อนาคตที่ทุกคนในโลกต้องเจอ

นั่งชมรายการทีวีสารคดีทาง titv เกี่ยวกับ ระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมาแล้ว น่าหดหู่ และรู้สึกเศร้าใจ ที่มนุษย์ทำร้ายมนุษย์ด้วยกันอย่างเลือดเย็น หากไม่นับมหันตภัยจากธรรมชาติที่เกิดขึ้นเนืองๆแล้ว ภัยจากมนุษย์ร่วมโลกเป็นภัยที่น่ากลัวและอันตรายมากที่สุด

อีกทั้งเมื่อวานผมได้พบเหตุการณ์ที่ไม่สบายใจ พบเห็นการทะเลาะวิวาทที่เกิดจากอารมณ์เบื้องต่ำ โลภะ โมหะที่เกิดขึ้นในใจ และใช้เหตุการณ์นั้นมาทบทวน ผมคิดว่า มันไร้สาระมากๆเลยทีเดียว หากเราจะเสียเวลาเพื่อการนั้น

การโกรธ เหมือนคนบ้านที่เสียสติ สามารถทำสิ่งเลวร้ายให้เกิดขึ้นเสมอ โดยขาดความยั้งคิด เพียงเพราะเราปล่อยให้อารมณ์ลบมาครอบงำจิตใจ

ไม่คุ้มเลย...เสียดายเวลา เวลาเรามีน้อยนิดเท่านั้น เอาเวลาไปทำสิ่งที่ดีมีประโยชน์ต่อตนเอง และสังคม

จริงอยู่ว่า โกรธได้แต่เรียกสติกลับคืนมาให้ทัน...

ทะเลาะกันทำไม

ข่มเหงกันทำไม

ทำร้ายกันทำไม

ถือดีทำไม

เอาเวลาที่น้อยนิด หนึ่งในชาตินี้และยังมีอีกหลายๆอดีตชาตินับไม่ถ้วน ปราชญ์กล่าวว่า "ชีวิตนี้น้อยนัก" นั้นท่านมุ่งให้เปรียบชีวิตนี้กับอดีตที่นับชาติไม่ถ้วน และชีวิตในอนาคตที่จะนับชาติไม่ถ้วนอีกเช่นกัน สำหรับผู้ไม่ยิ่งด้วยปัญญา ไม่สามารถพ้นทุกข์สิ้นเชิงได้