เมื่อวานนี้ได้ให้น้องๆ มัธยม ดูหนังสั้นเรื่อง "นิทานพระราชา" ซึ่งเป็น ๑ ใน ๙ เรื่อง จากภาพยนตร์สั้นเฉลิมพระเกียรติชุด "แด่พระผู้ทรงธรรม" กำกับการแสดงโดยพี่เล็ก พรศักดิ์ กลุ่มรุ้งอ้วน

เป็นเรื่องราวสะท้อนสภาพสังคมชุมชนชาวอาข่าปัจจุบันได้อย่างดีมาก โดยเฉพาะช่องว่างระหว่างชีวิตแบบเดิม วิถีชนเผ่าที่พอเพียง กับชีวิตแบบใหม่ ในโลกวัตถุนิยม ผู้สร้างตั้งใจเปรียบเทียบให้เห็นอย่างชัดเจน ซึ่งเด็กๆ ที่ดูแล้วได้แบ่งปันสิ่งที่ได้เรียนรู้จากหนังอย่างลึกซึ้งว่า "เงิน ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง"

หนังสั้นเรื่องนี้ใช้เสียงในฟิล์มเป็นภาษาอาข่า และตัวแสดงเป็นชาวอาข่าจริงๆ ซึ่งสิ่งนี้ช่วยให้เด็กๆ ที่ดู สามารถเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เด็กเองแบ่งปันให้ฟังว่าคำพูดบางประโยคที่เป็นภาษาอาข่า ฟังแล้วลึกซึ้งกินใจมาก แต่ฟังเป็นภาษาไทยแล้วดูธรรมดา เราเองแค่อ่าน sub ภาษาไทยก็ยังรู้สึกดีๆ เลย

ยายคนหนึ่งพูดกับตัวเอกในเรื่องที่กำลังจูงล่อไปขาย เพื่อแลกกับรถกระบะขนของไปขายที่ไนท์บาซ่า ว่า

“ทำไมถึงอยากขายล่ะ ล่อน่ะกินหญ้า แต่รถกินน้ำมันนะ”

ถ้ามีสื่อดีๆ ในภาษาท้องถิ่น เช่นหนังสั้นเรื่องนี้มากขึ้น คงช่วยให้เด็กและเยาวชนสามารถเรียนรู้โลกและสังคมได้อย่างภาคภูมิใจในภาษาวัฒนธรรมของตนเอง มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่แน่ๆ

ขอบคุณผู้ผลิต สำหรับการสร้างสรรสิ่งดีๆ นี้ค่ะ