เมื่อวันเสาร์ เพิ่งประชุมประเมินผลประจำเดือนกัน

คุณครูของเรามีปัญหากับการสอนพื้นฐานภาษาไทยให้ผู้เรียนทั้งผู้ใหญ่และเยาวชน คล้ายๆ กัน คือ

๑. ผู้เรียนในชั้นเรียนระดับความช้าเร็วในการรับรู้ต่างกัน (น่าจะเป็นปัญหาปกติของชั้นเรียน)

๒. การจดจำตัวอักษร ทั้งพยัญชนะและสระ ได้ช้า ครูเราจึงสอนไปได้ช้ากว่าที่วางแผนไว้ หรือวางแผนล่วงหน้าได้ยาก เพราะรอให้ผู้เรียนจำได้ก่อน ครูเล่าว่า บางชั่วโมงเรียนสระได้ตัวเดียว

ใครมีประสบการณ์ดีๆ ช่วยแนะนำคุณครูเราด้วยค่ะ กลัวว่าการแก้ปัญหาของเราบางเรื่องอาจเป็นไปได้ตอนนี้ที่นักเรียนยังน้อย เช่น ปัญหาแรกที่เราใช้วิธีแยกชั้นเรียนผู้เรียนที่ช้าไปเรียนคนละเวลา เพราะกลัวผู้เรียนเร็วจะเรียนได้ช้า และเบื่อ  ซึ่งตอนนี้อาจเป็นไปได้ แต่ครูเหนื่อยเพิ่มหน่อย แต่ไม่แน่ใจว่าใช่วิธีแก้ที่เหมาะสมในระยะยาวหรือไม่ ??

ปัญหาที่ ๒ การย้ำเพราะกลัวว่าถ้าผู้เรียนยังจำตัวพยัญชนะ สระ ไม่ได้ ถ้าข้ามผ่านไป ก็จะไม่ได้บทต่อๆไปกันใหญ่ อย่างนี้คิดถูกไหมคะ?? หรือจะทำให้ผู้เรียนยิ่งเบื่อ ยิ่งจำยากเพราะเหมือนถูกยัดเยียด ??

แต่ เอ.. ลองนึกย้อนไปตอนเด็กๆ บางครั้งก็ยังจำเป็นตัวๆ ไม่ได้ทั้งหมด ครูก็สอนไปไหนต่อไหนแล้ว แล้วเราก็ลืมไปแล้วด้วยว่าเรากลับมาจำตัวอักษร พยัญชนะ สระ ได้ทั้งหมดตอนไหนกันเนี่ย !!