นมัสการหลวงพี่ครับ

     บันทึกนี้กินใจครับ แม่เป็นพระพรหมของลูก รวมถึงเป็นผู้ที่ฉลาดและโง่ที่สุดเพื่อลูกได้เสมอ ในความโง่ที่แม่แสดงออกไป อาจจะเป็นความฉลาดล้ำก็ได้นะครับ

     กราบนมัสการด้วยความเคารพครับ

นมัสการพระคุณเจ้า

ตามข้อสรุปของพระคุณเจ้า

"แม่อาจเป็นคนโง่ที่สุดและฉลาดที่สุดสำหรับลูก"

เป็นความโง่ที่ชาญฉลาดและเต็มใจโง่

แต่คนที่โง่จริงๆคือลูกถ้าว่ากันถึงความหมายในนิยาย

"ชัยชนะของผู้แพ้" ของหลวงวิจิตรวาทการ ตามที่ได้อ่านและจับใจความได้ครับพระคุณเจ้า

นมัสการพระคุณเจ้า

ผมได้อ่านแล้วรู้สึกว่า มันสะเทือนใจจริงๆ ครับ

แต่ความคิดผมนะครับคิดว่า ............

แม่ไม่ได้โง่ แม่อยากให้ลูกได้ในสิ่งที่ดี ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตอนที่แม่ถูกลูกหลอกนั้น

แม่ได้คิดอะไรหลายแง่หรือเปล่า แต่ถ้าแม่รู้ว่าลูกเป็นคนอย่างไร มีพฤติกรรมแบบไหน ก็คงโดนหลอกยากขึ้น แต่บางทีก็เพราะอยากเห็นลูกได้ก้าว พัฒนาที่ดีขึ้น จึงยอมให้บางสิ่งลูกไป เช่น เงิน .

นมัสการค่ะ
แม่ไม่ใช่ไม่รู้ว่า ลูกกำลังหลอกค่ะ แต่ยอมให้หลอกต่างหาก รู้ทำเป็นไม่รู้ ้บ่อยค่ะ เป็นคนอื่นมาหลอก ไม่ยอมหรอกค่ะ อิๆๆๆ
กราบ 3 หนค่ะ

นมัสการ พระคุณเจ้า

จริงๆ แล้วคนเป็นแม่รู้จักลูกดีที่สุด ที่ยอมให้หลอกเพราะแกล้งโง่ตะหาก

แม่นะ ฉลาดที่สุด รู้ว่าตอนไหนควรโง่ ตอนไหนควรฉลาด

ความฉลาดของ แม่นั้น          เกินคำ บรรยาย

ยอมโง่เพราะ ลวดลาย           ไป่รู้

ความรักท่าน แฝงไว้              ทุกถ้อย ความควร

จริงใจ มิซ่อนเร้น                   ท่านรู้ รักเรา

กราบ 3 หน

นมัสการพระคุณเจ้า

***ดิฉันเห็นลูกที่เกี่ยงกันดูแลพ่อแม่แล้สะเทือนใจ และรู้สึกเห็นใจและยกย่องแม่แกล้งที่ไม่เคยบอกให้ลูกรู้ถึงความน้อยใจ สิ่งที่แม่ทุ่มเทเมื่อครั้งยังมีเรี่ยวแรง ยามแม่หมดแรงกาย แม่ก็หมดทั้งแรงใจไปตามกัน