หวานน้อยไปหน่อย เลยทำให้ลุงต้องเข้าๆออกๆ โรงพยาบาลแบบ เช้าออก ค่ำมาเข้าใหม่ แล้วเราจะช่วยอย่างไร

ได้รับโทรศัพท์จากน้องยุบล พยาบาลหอผู้ป่วยอายุรกรรมชาย 1  พร้อมๆกับข้อมูลการส่งต่อเยี่ยมบ้านทาง intranet เรื่องการติดตามเยี่ยม ผู้ป่วยรายหนึ่งที่มีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ปัญหาคือ ผู้ป่วยรายนี้เข้าพักรักษาครั้งที่ 1 ด้วยปัญหาช็อกจากน้ำตาลในเลือดต่ำ เมื่อแพทย์ให้กลับบ้านในตอนเช้า  ...ตี 2 ผู้ป่วยช็อกมาER ด้วยปัญหาเดิม 

นั่นคือ การ re-admit  ด้วย ปัญหาเดิมภายใน 24 ชั่วโมง 

 เกิดอะไรขึ้นกับ.....ลุงอนงค์และครอบครัว

ปัญหาคืออะไร...???

 ลุงเป็นเบาหวานมา 20 กว่าปี.....ใช้ยาฉีดอินซูลินที่ปรับขนาดสูงขึ้นเรื่อยๆ ประมาณ5-6 ปีที่ผ่านมา ลุงเริ่มมีอาการน้ำตาลในเลือดต่ำ ลูกชายลุงถ่ายทอดเรื่องราว คำพูดแรกที่พูดคือ “ใครไม่เป็นไม่มีทางรู้หรอก  ผมเห็นพ่อแล้วสงสาร.. ” จบคำพูด..นิ่งไปแล้วน้ำตาก็ใหล  ไม่ต้องพูดต่อ เราก็พอเดาได้ ว่าอาการน้ำตาลในเลือดต่ำของลุง ทำร้ายชีวิต ความสุข ของครอบครัวนี้แค่ไหน

แล้วเราช่วยได้แค่ไหน...

 พี่อู๊ด (เภสัชกร) และอ้อ พูดคุยหาปัญหา จนสรุปได้ความว่า ลุงมีอาการน้ำตาลในเลือดต่ำ ตอนประมาณ ตี 2 เกือบทุกวัน และแก้ไขโดยการทานน้ำหวาน 1 แก้ว รวมถึงเวลามาตรวจตามนัดต้องเจาะเลือด ลุงก็มีอาการตอนตี 2 และทานน้ำหวาน ผลเลือดจะสูงตลอด 200-300 กว่า (ดูจากประวัติ)  ลุงไม่เคยบอกอาการที่เกิดให้ หมอหรือพยาบาลฟัง บวกกับการรักษาที่ไม่ต่อเนื่อง เปลี่ยนที่รักษา เปลี่ยนหมอ บ่อย มาตรวจแต่ละครั้งก็ได้รับการปรับยาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อาการน้ำตาลในเลือดต่ำก็เกิดมากขึ้น  ลุงก็เพิ่มการทานน้ำหวาน  เป็นวงจรชีวิตที่ย่ำแย่เอาการ  

แล้วช่วยได้จริงหรือ...

.....ได้ในระดับหนึ่ง ต้องติดตามไปอีกสักระยะ เราคงปัญหาคนเดียวไม่ได้

ลุง ครอบครัว เพือนบ้าน ต้องมาร่วมมือกัน

การเดินเข้าไปหาลุงที่บ้าน เป็น 1 ชั่วโมงที่คุ้มค่า เพราะเราสามารถประเมินครอบครัว ศักยภาพในการดูแลตัวเองของครอบครัวลุงได้ มองเห็นวิถีชีวิตในแต่ละวันเวลาของลุง ว่าขุดดินปลูกเผือก เห็นแปลงพืชผักสวนครัวของคุณลุง ที่ลุงขุดเอง เห็นกะละมังซักผ้าที่บอกได้ว่า ลุงซักเอง เห็นชนิดอาหารที่ลุงทาน  การเยี่ยมบ้านทำให้เราเห็นปัญหาชัดเจนและร่วมมือกับครอบครัวลุงในการจัดการกับปัญหา 

เหมือนเรื่องเล็ก แต่เป็นเรื่องใหญ่  เหมือนแก้ยาก แต่แก้ได้  

.....เราให้ความรู้ลุงในการดูตัวเอง

.....ให้ลูกชายมีส่วนร่วมในการดูแล แก้ไขปัญหา ช่วยเจาะเลือด จดบันทึก เรียนรู้ระดับน้ำตาลในแต่ละวัน

.....กระตุ้นให้ชุมชนข้างบ้านมาร่วมดูแล (จิตอาสา)เพราะลุงอยู่บ้านคนเดียว

.....เราให้ลุงยืมเครื่องตรวจน้ำตาล ใช้ในการติดตามประเมินผลตรวจวัดระดับน้ำตาลที่บ้านด้วยตัวเอง เนื่องจากการนอนโรงพยาบาลในครั้งนี้แพทย์สั่งลดปริมาณยาฉีดลง

 

วันนี้ 8 เม.ย 51 ลุงมาตรวจตามที่เรานัดหมาย ลุงดีขึ้น หน้าตาสดใส จดระดับน้ำตาลมาให้ดู ว่าช่วงเวลา 3 วันหลังจากได้เครื่องตรวจน้ำตาล ระดับน้ำตาลเป็นอย่างไร  ลุงมีอาการน้ำตาลต่ำ เวลา ก่อนอาหารเช้า 46-66  แต่หลังอาหารน้ำตาลสูง  หมอวิรัช ปรับยา ให้ และยังคงเน้นการตรวจเลือดด้วยตนเอง และจดบันทึก อย่างต่อเนื่อง และให้โทรศัพท์ปรึกษาได้ถ้ามีปัญหาฉุกเฉิน

 

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทำงาน

เดิม ๆ เมื่อหลายปีก่อนเคยคิดว่างานเรื่องสุขภาพเป็นเรื่องยาก ทำวนไปวนมา ไม่ไปไหน เดิมๆ.... 

 ตอนนี้ ความคิดนี้หายไปหมด  อาจารย์นิพัธ ทำให้พวกเรารู้สึกสนุกไปกับการทำงานสุขภาพ ที่เวลา ไม่เป็นปัญหาในการดูแล การทำงานด้วยใจ ทำให้ทีมมีใจในการทำงาน ทำให้ทำงานง่าย สนุก และมีความสข

เหมือนที่ทีมลงเยี่ยมบ้าน ถามว่ามีปัญหาหรือไม่ ต้องตอบว่ามีคะ ...เรื่องเวลา การนัดหมาย เวลาไม่ลงตัว เปลี่ยนเวลาไปๆมาๆ  ภาระงาน งานประจำ งานนอก และอื่นๆ   เราต้องหาวิธีทำอย่างไรจะเยี่ยมให้ทันเวลา

......แต่เราก็มองผ่านไป  จนปัญหาเป็นเรื่องเล็กน้อย   

......เพราะจุดมุ่งหมายของทั้งอ้อและพี่อู๊ด คือ ต้องไปเยี่ยมลุงอนงค์   

  พอเขียนมาถึงตอนนี้ ได้ PDCA ตัวเองเกิดอะไรขึ้นบ้าง  

ทุกคนในกลุ่มงานเราเปลี่ยนไป .... ปัญหาที่เคยใหญ่โตมโหราฐ บั่นทอนการทำงานของเรา ค่อยๆลดลง 

..... ขนาดของปัญหาอาจจะใหญ่เท่าเดิม

.....แต่การมองเปลี่ยนไป...มองว่ามันเล็กน้อย...

อะไรเกิดขึ้น...

.....มีความสุขกับการทำงาน...

.....บรรยากาศดี...

....น่าทำงาน...

....มีพลังเหลือเฟือ....

ฯลฯ    อยากบอกทุกคนที่กลุ่มงานว่ารักทุกคนจริงๆ  ดีใจที่ได้มาทำงานที่นี่  เวลาทำงาน 8 ชั่วโมงตั้งแต่เช้ายันเย็น  มีความสุขจริงๆ

 ผู้เล่า รัชดา พิพัฒน์ศาสตร์