สรุปคนเลว

สองบันทึก "คนดี"  "คนเลว"

มีกัลยาณมิตรมาให้ความเห็นต่างๆกันไป ถ่ายทอดความเห็นความรู้สึกกันคละเคล้ากันไป

ความแตกต่างในสองบันทึก  เป็นลักษณะเป็นไปคนละขั้ว 

ความเห็น"คนดี" เป็นเรื่องค้นหาคนดี คำนิยาม"คนดี"  ไม่มียกรูปธรรมให้เห็น แต่ก็มีหลายๆคนยกแบบอย่างให้ดูกัน

ความเห็น"คนเลว" มีรูปธรรมให้เห็น ให้โหวดคะแนนกัน  มีหลายๆท่านโหวดเข้ามา แต่หลายคนก็ไม่ได้โหวด  แต่ได้ให้ความเห็นต่างๆกันไป  บางคนเป็นถึงเห็นภาพน่าหวาดกลัว"คนเลว"จนไม่อยากออกความเห็น

ถ้ามองกันผิวเผิน หลายๆคนมองออกว่า"คนดี"เป็นอย่างไร"คนเลว"ลักษณะแบบไหน  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง"คนเลว"มีรูปธรรมชัดเจน  แต่"คนดี"บางคนให้ความเห็นที่ไม่ชัดเจนนัก แต่ก็พอเห็นเลาๆได้ว่าเป็นอย่างไร

"คนเลว"ที่เป็นรูปธรรมเด่นชัดเพราะเราเห็นว่าเป็นพฤติกรรมโหดร้ายในสายตาเรา  ในขณะที่"คนดี"ยังมีเส้นแบ่งมากมายที่จะชี้ชัดว่าเป็น"คนดี"ของเราจริงหรือไม่ (เป็นคนดีของใคร)  บางความเห็นให้ไว้ว่า "ในหมู่คนเลวก็มีคนดี ในหมู่คนดีก็แฝงด้วยคนเลว"  บางคนให้ความเห็นว่า"ควรตรวจสอบตนเองค้นหาตนเองให้ดีเสียก่อน ก่อนที่ไปค้นหาคนดี"

สรุปความเห็นที่ได้ "คนเลว"ชัดเจนมากกว่า"คนดี"ที่รู้สึก

ทำไมเป็นเช่นนั้น  

ในสังคมโลกใบนี้  "คนดี"  "คนเลว"  คงต้องอยู่คู่กันไป  ถ้าไม่มี"คนดี"ก็ไม่มี"คนเลว"  แน่นอนไม่มี"คนเลว"ก็ย่อมไม่มี"คนดี"    สองขั้วต่างกันอย่างสิ้นเชิง  แต่ก็พึ่งพาอาศัยกัน   เป็นลักษณะของคู่สัมพันธ์ที่มีความขัดแย้งกัน

แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุด "คนเลว" ได้ก่อพฤติกรรมต่อผู้อื่น ทำให้ภาพเด่นชัดขึ้น ความรู้สึกจึงได้ก่อชี้ชัดขึ้น

แต่"คนดี"ที่เราเห็น เราแบ่งออกกันเสียแล้ว ภาพที่เห็นจึงไม่ชัดเจน  ภาพของอัตตาบังเกิดขึ้น

พอสรุปได้อย่างหนึ่งว่า  ไม่ว่า"คนดี"หรือ"คนเลว"  ต้องอยู่ในมาตรฐานของพฤติกรรมที่มีขึ้นต่อผู้อื่น  จะต้องมีบุคคลที่สอง ที่สาม  มาเกี่ยวข้อง       

มาถึงตอนนี้พวกเราน่าจะมองออกว่า"คนดี"ดีมากเป็นอย่างไร "คนเลว" ทีเลวสุดเป็นอย่างไร

ทั้งสองสิ่ง"คนดี","คนเลว"ไม่มีทางแสดงบทบาทของมันได้เอง ถ้าไม่มีอะไรมารองรับ  และมันก็เกิดขึ้นโดยตัวของมันเองไม่ได้เช่นกัน

คะแนนโหวดผมไม่ได้ทำให้  ทุกๆท่านคงจะให้อภัย