กลายพันธุ์

นักมานุษย์วิทยาได้ค้นคว้า และ กล่าวถึงการกลายพันธุ์ทางชีวภาพ ได้อธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงต่างๆในเชิงโครงสร้าง ดีเอ็นเอ  ยีนส์ หรือ สายพันธุกรรม

แต่เราจะคุยในเชิง สังคมฟิสิกส์วิทยา

สัจจธรรมที่ว่า  สรรพสิ่งในโลกล้วนเปลี่ยนแปลง  สรรพสิ่งไม่มีวันหยุดนิ่ง สรรพสิ่งย่อมเคลื่อนไหว

การปฏิสัมพันธ์ การอยู่ร่วม การรับรู้รอบข้างหรือข่าวสาร การเรียนรู้ในเชิงวิทยาการในสังคมล้วนเป็นความสัมพันธ์ที่เกาะเกี่ยวกันเหนียวแน่น  ในเชิงความสัมพันธ์ที่เอื้อต่อกัน และขัดแย้งกัน ล้วนก่อเกิดการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

โดยทางเคมี  ทางฟิสิกส์  โดยทางสังคม เราจะไม่มองข้ามการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นอันขาด

แล้วมันมาเกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์ของมนุษย์ไหม

พวกเราเคยได้ยินที่คนพูดกันว่า   

                                            "ไอ้นี่มันเปลี่ยนไปเยอะ มันเมื่อก่อนดีเหลือเกิน แต่เดี๋ยวนี้มันทำไมเลวอย่างนี้"

                                            "ลูกมันเกเรเหลือเกิน ไม่เหมือนพ่อแม่มันเลย"    

                                            "เดี๋ยวนี้ไอ้นี่ไม่คบพวกเราเลย"

                                            "ตอนนี้ค่าแรงถูกเขาไม่สนแล้ว"

                                            "มันไปคบกับพวกนั้นแล้วเดี๋ยวนี้ไม่สนพวกเราเลย"

                                            "เดี๋ยวนี้เรียนสูงแล้ว คนอย่างเราๆมันไม่มองเลย ขนาดเราช่วยมันตั้งแต่เด็ก"

พฤติกรรมต่างๆของสังคมมนุษย์ก็ไม่สามารถแยกออกจากสัจจธรรมของการเปลี่ยนแปลงไปได้

สรรพสิ่งสัมพันธ์กันแต่เคลื่อนไหวโดยอิสระภายใต้เงื่อนไขความสัมพันธ์ต่อกัน

โดยคุณภาพลักษณะจำเพาะในสรรพสิ่ง ล้วนต่างกัน เงื่อนไขการเปลี่ยนแปลงย่อมต่างกัน โดยตัวของมันและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง

ในโลกใบกลมๆของเรานี้ ดูเหมือนใหญ่ แต่เวลานี้ไม่ใหญ่เท่าที่เราคิด ความสัมพันธ์ต่างๆก็แนบแน่นโยงใยไปทั่ว ความสมดุลได้เคลื่อนไหวไปภายใต้ความสัมพันธ์  ความขัดแย้งก็ก่อกำเนิดขึ้น ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน

คนใดใกล้สิ่งใดก็ส่งผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

วัฒนธรรม ประเพณี ของฝูงชนจึงก่อกำเนิดภายใต้กฏนี้

เหตุการณ์ผันแปรในประวัติมนุษย์ชาติก็กำเนิดภายใต้กฏนี้

ภายใต้กฏการเปลี่ยนแปลงในสรรพสิ่ง เงื่อนไขภายในและภายนอก ว่าด้วยความสัมพันธ์ ความสมดุล และความขัดแย้ง

กลายพันธุ์ก็อยู่ภายใต้กฏนี้