เนื่องมาจากเด็กเว้น - เด็กเวร  ของอีหลานน่อยกาแฟอีกนั่นแหละ...ทำให้ต้องไปหาอ่านข้อความปริทัศน์ ( วิชาการ ) หรือข้อคิดเห็นซะหน่อย...แล้วก็พบในเว็บของไทยเมมล์...เป็นของน้องคนหนึ่งเขาบอกว่าไม่ใช่ความผิดของพวกเขาเลย. ประมาณว่า...........มันอยู่ที่คนทำให้เขาเกิดมาต่างหาก...ทำไมก่อนทำให้เกิดไม่คิดสักนิดว่าจะดูและเขาอย่างไร.........

ครูพรรณาว่าเราลองมาดูเรื่องจริงผ่านโรงเรียนกันดีกว่า.........

คนแรกเลยครูทุกคนเรียกขานเขาว่าไอ้เทพ ( ชื่อจริงเขาหมายถึงเทวดาตนหนึ่งที่สถิตย์อยู่ในวิมานของพระอินทร์...จะเป็นบริวาร...หรือองค์อินทร์เอง....ก็เหลือที่จะเดาละนะ )

เมื่อหลายปีก่อนไอ้เทพของเราเข้าเรียนชั้นม. ๑  ได้สักพักอาการของเด็กติดกาวก็เริ่มออกให้เห็น มีอาการหาวนอน  และนอน  บางวันตาแฉะเยิ้มตลอดทั้งวัน  ...ได้ความว่าเล่นทั้งกาวและกัญชา...มิใยที่ครูจะห้ามปราม....จนกระทั่งม. ปลายไอ้เทพของเราก็พัฒนาถึงยาบ้า...ติดมาก แต่ไม่ถึงกับคลั่ง...ครูทุกคนรู้ปัญหาของไอ้เทพดี...จึงได้แต่ช่วยประคับประคองให้มันอยู่รอดไปวัน ๆ....สุดท้ายไอ้เทพของเราก็เรียนจนจบ ม. ๖ ...แปลกจริงเด็กบางคนสภาพดีกว่าแต่ต้องออกกลางครันก็มี............ปัญหาของไอ้เทพคือแม่นำเขาไปฝากจ้างเลี้ยงไว้ที่บ้านครูคนหนึ่งของตลาดบางลี่ ส่งเงินมาให้ได้สัก ๒ เดือน ก็หายทั้งเงินและความเอาใจใส่ ......ครอบครัวนี้มีลูกชาย ๓ คน วัยไล่เลี่ยกับเทพ.....ครอบครัวนี้เลี้ยงลูกตนเองอย่างไรก็เลี้ยงเทพแบบนั้น  .....ลูกของเขาได้ดี ๒ คน  คนเล็กไม่ติดยาแต่เกเรและเรียนไม่จบ ม. ๓...........เหตุการณ์ผ่านมาเมื่อเทพขึ้นชั้นม. ๕ เทพอยู่ในความดูแลของครูพรรณา....วันหนึ่งครูพรรณายืนเวรเช้าหน้าประตู.........ทำไมวันนี้มาแต่เช้า...สวัสดีครับ......ครูเหลือบเห็นผู้ใหญ่หญิงแต่งตัวดูดี ( ไม่ชาวบ้านนา )คนหนึ่งยืนอยู่ด้วยก็ถาม...มาทำอะไรคะ... เทพแนะนำ...อาจารย์ครับนี่แม่ผม.......นี่เอ็งเกิดมีแม่ตั้งแต่เมื่อไร ...ถามทันทีที่บอกจบ ( ครูปากหอม...)....แล้วมาทำไมล่ะ.........แม่รู้ว่าผมมีสิทธิ์ยืมเงินเรียนได้ครับก็เลยจะมาค้ำประกันให้ผม.........................................

 อย่าลืมให้คะแนนนะคะ

ต่อมาคนที่ ๒ 

คนนี้เป็นผู้หญิงชื่อของคือหฤทัย  มาอยู่ในความดูแลของครูพรรณา  เมื่ออยู่ ม. ๕  ครูพรรณาชวนทำกิจกรรมต่าง ๆ เธอไม่เคยมีปัญหาด้านการเรียน ความประพฤติ  แถมยังได้เป็นนักเรียนตัวอย่างของห้องเรียนด้วย  ดูชีวิตของเธอก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย...เธอพร้อมทุกอย่าง...แต่น้องชายของเธอชื่อเก่ง...เก่งเก๊ (เกเร ) ไม่มีเก๊กซะด้วยซิ

และแล้วเมื่อเทอมสุดท้ายของชั้นม. ๖  เธอก็มีอาการเศร้าๆ ครูพรรณาถามไถ่ ไงได้ที่เรียนหรือยัง...หนูว่าจะเรียนรามค่ะ...อยู่บ้านจะได้ช่วยแม่ขายของ...เออดี....อาจารย์คะหนูมีปัญหาค่ะ...อะไรล่ะ...คือแม่ของหนูเขาจะมารับหนูไปอยู่ด้วย...แม่ที่ไหน...แม่หนูจริง ๆค่ะ....อ้าวแล้วแม่ที่เธออยู่...แม่คนนี้เป็นป้าค่ะ...เขาเลี้ยงหนูตั้งแต่ยังเล็กมาก พ่อกับแม่หนูเขาเลิกกัน...แล้วไม่มีใครเอาพวกหนูไปเลี้ยงเลย...ป้าเขาก็เลี้ยงหนูไว้...แล้วไอ้เก่งล่ะ...ไอ้เก่งป้าให้อยู่กับหลวงลุงที่วัดค่ะ....คอยช่วยหลวงลุง...บางวันก็ไปช่วยหนูกับป้าขายของค่ะ......แม่เธอเขามาบอกเมื่อไร...หลายวันแล้วค่ะ...หนูตัดสินใจไม่ได้......ป้าบอกว่าแม่อ้างสิทธิ์ว่าเป็นแม่ค่ะจะเอาหนูไปช่วยทำกิน.......แล้วเธออยากอยู่กับใคร....หนูอยากอยู่กับป้าค่ะ...?????? ..มาไปบ้านป้ากัน....สอบถามจนได้ความชัดเจน........ถ้าแม่เธอมาให้ไปพบครูก่อนนะ และห้ามเธอไปไหนกับแม่ตามลำพังรู้ไหม.......และแล้วแม่ของเธอก็มาพบครูพรรณา....คุยกันได้สักพัก...คุณเป็นแม่ภาษาอะไร...ทอดทิ้งไม่ใยดีลูก เด็กโตพอทำงานได้ก็จะเอาไปใช้งาน...เลวมากนะคะ.....และถ้าคุณนำเด็กคนนี้ไปครูจะแจ้งความนะคะ ฐานล่อลวงเด็ก..ถึงจะเป็นแม่ก็เถอะ...แม่ที่มีเจตนาไม่ดีกับลูกแบบนี้ตำรวจเขาไม่เอาไว้หรอก ( ขู่ซะ......เผื่อจะได้ผล )......ทุกวันนี้หฤทัย ของเราก็ยังช่วยป้าขายของในตลาดและเรียนจบปริญญาตรีแล้ว....เคยสอบถามว่าแม่มาหาหรือไปหาแม่บ้างไหม....ไม่ทั้งสองอย่างค่ะ....ดีแล้ว...รักแม่คนนี้ (ป้า ) และทดแทนบุญคุณของเขาให้มาก ๆ นะ....และอย่าลืมดูแลไอ้เก่งด้วย.........

ให้คะแนนได้แล้วค่ะ

รายที่ ๓

ชื่อของน้องเขาแปลว่าผู้มีธรรมอันประเสริฐ...ขณะนี้เรียนอยู่ชั้นม. ๖......ช่วงที่เขาเข้าเรียนในชั้นม. ๑  ครูพรรณาพบพฤติกรรมการเรียนของเขาแย่มาก...ไม่ทำงาน ไม่ส่งงาน  ฟังแต่ไม่รู้ (  บอกอาการไม่ถูก )  จนถึงบางครั้งไม่รับรู้....และแล้วครูพรรณาก็ขอพบผู้ปกครอง เน้นย้ำต้องแม่หรือพ่อเท่านั้น.......เมื่อก่อนเด็กนักเรียนนิยมไปจ้างคนขับรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาเป็นผู้ปกครอง........นี่ก็สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ครูพรรณาปากหอม...แจ้งผู้ปกครองว่าลูก ๆ ของคุณหาพ่อหาแม่ใหม่ให้ตัวเองได้แล้ว...แปลเอาเอง....

เมื่อแม่ของน้องมาถึงครูพรรณาก็บรรเลงเลย.........คุณเธอก็ร้องว่าครูอย่าว่าฉันเลยฉันไม่ใช่แม่ของมัน....ครูหันขวับมองเจ้าธรรมคนนี้..เขาทำตาละห้อย..น้ำตารื้นในดวงตา..จะหยดเสียให้ได้....แล้วยังไงคะว่ามาให้ละเอียดเลย....คืองี้ค่ะครู  .......พ่อกับแม่ของเด็กเขาเลิกกันแล้วต่างคนก็ต่างไปมีครอบครัวใหม่  บ้านของแต่ละคนก็อยู่ใกล้ ๆ กันนั่นแหละค่ะ  แบบว่าฝั่งตรงกันข้ามเอง....แต่ไม่มีใครเอามันไปเลี้ยง......ฉันเป็นเมียหลวงสงสารเด็กมันก็เลยเอามันมาเลี้ยงน่ะครู.....แล้วเกิดเหตุการณ์นี้เมื่อไรคะ....เมื่อไอ้หนูมันอยู่ชั้น ป. ๕ น่ะจ้ะ  ( เว้น.....เวร ๆๆๆ เวรของใคร...)  ...แล้วคุณไม่มีลูกหรือ......มีค่ะฉันก็มีสองคนตอนนี้ก็โตออกทำงานได้แล้ว....แล้วจะส่งเสียให้เขาเรียนไปถึงไหนล่ะ...ก็สัก ม. ๖ ก็คงดีละนะแล้วแต่ใจเขาเถอะนะคะ...........งานนี้ต้องเล่นเจ้าธรรม.......มา มา มานี่เลยต่อไปนี้เธอห้ามเกเรอีก เห็นไหมแม่คนนี้เขาเมตตาเธอมากนับเป็นบุญนะที่เขาเอาเธอมาเลี้ยง...ที่จริงเขาไม่ดูดำดูดีเธอก็ได้เพราะทั้งพ่อและแม่ของเธอทำเขาเจ็บปวดมาก.........ใช่ไหม เธอยังเกลียดพ่อใหม่แม่ใหม่ของเธอที่เป็นสาเหตุให้แกไม่มีพ่อไม่มีแม่ได้เลยใช่ไหม........เธอไม่ต้องไปสนใจพ่อแม่ที่แท้จริงหรอก  ตั้งใจทำดีสนองคุณแม่คนนี้ของเธอเอาไว้ก็แล้วกัน  ( นี่ก็ปากหอมอีก....อยากจะดูหน้าไอ้พ่อแม่ที่เกิดวันจันทร์อย่างไรจริ๊ง..... )   .......ครูดูนี่ซิมือของไอ้หนูไม่รู้เป็นโรคอะไรอยู่ ๆ มันก็อ้วนขึ้นมา..ไม่ปวดไม่บวมด้วย.......แล้วทำไงล่ะ...ฉันพามันไปหาหมอที่ศิริราช...หมอเขาผ่าตัดให้แล้วก็ให้ไปกายภาพบำบัดทุกเดือน........อือก็ไปหาหมอตามนัดแล้วกันนะ....มีอะไรขาดเหลือเรื่องเรียนก็ลองติดต่อขอรับทุนการศึกษากับครูเรณู นะ จะได้ทุ่นค่าใช้จ่ายได้บ้าง

เมื่อวันศุกร์ที่แล้วเจอเจ้าธรรมเดินผ่านหน้าห้อง ๕๑๗   เขายกมือไหว้สวัสดีครับอาจารย์พรรณา.........สวัสดีจ้ะ

นี่เพียงสามรายที่ครูพรรณายกมาเล่าให้ฟังแล้วรายอื่น ๆ ที่ครูคนอื่น ๆ อีกเล่า     คุณพอจะบอกได้ไหมว่า  มันป็นเด็กเว้น - เด็กเวร  ที่แท้จริง  

เจ้าเทพปัจจุบันนี้ได้ทำงานอยู่ในกองทัพอากาศ เกณฑ์ทหารก็สมัครเลย    อย่างนี้เรียกว่ามืดมาสว่างไป  ....ไม่ใช่ผู้บังเกิดเกล้าทำให้สว่างนะคะ ....บรรดาบุคคลที่เป็นเว้น เวรนี่แหละค่ะ  ที่ทำให้สว่างไป