บ่ายวันที่ ๓๐  ธันวาคม  ๒๕๕๑  ขณะนั่งรอประชุมประจำเดือน  วันนี้อากาศอบอุ่นท้องฟ้าค่อนข้างใสมากจึงหยิบกล้องถ่ายรูปออกมาถ่ายเล่นๆ จ้องจะถ่ายนกบินเล่นลมจากหลังคาตึกสู่ท้องฟ้าแต่ไม่ทันนกสักครั้งเดียว

                   

                                  ภาพแรกที่ถ่ายได้

 

                 

                                   ภาพที่ ๒

 

ประชุมเสร็จกลับบ้านแล้วออกไปกินข้าวกับลูกกลับมาแล้วก็ดูการ์ตูนอยู่สักพักก็ได้ยินเสียงเรียกของโทรศัพท์ “ เอ้ก อี๊ เอ้ก เอ้ก “  รับสายเห็นเป็นเบอร์ยายสมยิน  นึกในใจว่าเดี๋ยวต้องได้มีเฮแน่ ๆ และก็ไม่พลาด .....แม่จำวันผิดอีกแล้ว.....เป็นความสุขจริงๆ ที่แม่มีเราอยู่ในใจเมื่อถึงเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ 

           วันนี้เป็นวันสิ้นปี  เวลาเช้าจนถึงเที่ยงคืนของทุกวันสิ้นปี    ครูพรรณา  จะได้รับคำอวยพรเนื่องในวันคล้ายวันเกิดของตน  เตี่ย แม่และพี่น้องทุกคนจำวันเกิดได้แม่นยำเพราะมีการเฉลิมฉลองกันทั่วโลก( ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ )  ปีนี้ครูพรรณามีโอกาสได้ฟังแม่เล่าทบทวนเหตุการณ์วันที่ครูพรรณา จะได้ออกมาหลับตาและสัมผัสบรรยากาศของโลกให้ฟังด้วย  แม่เล่าว่าวันนี้ขายก๋วยเตี๋ยวดีมากคือขายหมดแต่วัน  จึงรีบกลับบ้านเมื่อถึงบ้านแล้วก็รีบตักน้ำใส่โอ่งไว้ตักได้สัก ๒ หาบ  เตี่ยก็กลับมาและบอกให้แม่พักผ่อนเถอะสงสัยว่าน่าจะคลอดในวันนี้แหละแล้วเตี่ยก็จัดแจงทำงานบ้านแทนแม่  ตกค่ำแม่ก็ปวดท้องจึงบอกให้ตากับพี่นันหลานซึ่งเป็นหลานคนหนึ่งของตาไปตามยายยอดที่เป็นหมอตำแย  ที่อยู่ไกลออกไปถึงม่วงหัก   ส่วนเตี่ยก็อยู่บ้านเตรียมการต่างๆ เพื่อต้อนรับลูกสาวคนที่ ๔ เมื่อเวลา  ๓  ทุ่มครึ่ง  ลูกสาวของเตี่ยและแม่ก็ อุแว้ๆๆๆ  ออกมา  แม่บอกว่าคลอดง่ายมากเลยไม่ได้เจ็บท้องอะไรมากมาย  ไม่เห็นเหมือนพวกแกเลยเวลาจะคลอดลูกแต่ละทีต้องไปโรงพยาบาล   อ้าวแม่ก็มันคนละสมัยกันนะจ๊ะ  แย้งไว้ก่อนให้แม่ลมเสียซะนิดหน่อย 

         ปีนี้แม่หลงวันโทร.มาอวยพรวันเกิดก่อนล่วงหน้าตั้งแต่วันที่ ๒๙ ธันวาคม  ๒๕๕๑  ครูพรรณาก็ต้องบอกว่าขอบคุณค่ะ  แฮะๆๆ หนูยังไม่เกิด....เป็นอันรู้กันว่าไม่รับคำอวยพร >>> อิอิทำฟร์อมอยากให้โทร.มาอีก <<< พอวันที่ ๓๐  ตกค่ำ ก็โทรมาอีกแล้ว  ฮิๆ  หนูก็ยังไม่เกิดอยู่ดีแหละ  แม่พูดเขินๆ ว่าอ้าวลืมๆๆ ลื้ม  เดี๋ยวพรุ่งนี้โทร. ใหม่  แบบว่าใจจดจ่อมากไปหน่อย  ....เป็นอันว่าพรุ่งนี้โทร.ใหม่

     เช้านี้ได้ใส่บาตรวันเกิดพร้อมกับลูกๆ สายหน่อยก็ได้รับโทร.ศัพท์จากประเทศบรูไน  พี่ลีที่สมัครเป็นลูกแม่โทร.มาอวยพรวันเกิดเป็นคนแรก  ต่อมาก็พี่สาว พี่ชาย  ตกบ่ายก็พี่สาวอีกคน เมื่อสักครู่              (๒๐.๓๐ น. ) น้องสาวและหลานๆ ที่รวมกันอยู่ที่บ้านยาย(แม่) ก็ส่งเสียงมาแบบต่อคิว ส่วนคุณยายสมยินยังขอรอให้ถึงเวลานัดสามทุ่มครึ่ง.....ขณะนี้แม่คงกำลังปวดท้อง เตี่ยก็คงสาละวนกับการดูแลลูก ดูแลแม่ และเตรียมการสำหรับรอรับลูกสาวคนใหม่  ตากับพี่นันก็กำลังเดินทางไปรับยายยอดหมอตำแยจากม่วงหัก...ยามค่ำคืนสมัยเมื่อ ๕๑ ปี ล่วงมาแล้วที่ท้องทุ่งนาของ บ้านท่าน้ำอ้อย ต. ม่วงหัก อ. พยุหะคีรี จ. นครสวรรค์ .......ส่วนครูพรรณา  ก็กำลังรอให้ทุกคนได้ต้อนรับค่ะ

                        ทุกเช้าของวันสิ้นปีครูพรรณาก็จะใส่บาตรหน้าบ้าน  ช่วงเวลากลางวันไปไหว้พระ  ตกค่ำก็ทำกิจวัตรประจำวัน  พอวันรุ่งขึ้นก็ใส่บาตรอีก  ช่วงสายๆ ถ้าแข็งแรงดีก็นั่งรถเมล์ไปกรุงเทพฯ  เพื่อนมัสการพระแก้วมรกต  จากนั้นก็เดินทางกลับบ้านทำกิจวัตรประจำวันเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมาทุกครั้งที่ไหว้พระครูพรรณา  จะกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัย 

อรหังสัมมาสัมพุทโธ ภควา  พุทธังภควันตังอภิวาเทมิ

สวาขาโต  ภควตาธัมโม  ธรรมมังนมสามิ

สุปติปันโณ  สาวัคฆสังโฆ  สังคังนมามิ

จากนั้นก็อธิษฐานแผ่เมตตาว่า “ ด้วยเดชและอำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยโปรดดลบันดาลให้สรรพสัตว์ทั้งหลายทั้งที่มีชีวิตอยู่และล่วงดับไปแล้ว  จงพ้นจากความทุกข์ทรมานด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้นเทอญ  และขอให้ประเทศไทยพ้นจากภัยพิบัติทั้งปวงด้วยเทอญ ”

                   วันนี้ขอบันทึกส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ของแม่