อย่ามีหัว..ไว้ให้..แค่ผมขึ้น 

ระยะนี้  ครูอ้อยจะเขียนบันทึกที่ค่อนข้างรุนแรง  เลยไม่ค่อยมีมิตรรักเข้ามาทักทายครูอ้อย 

ความจริงจะแจ้งให้ทราบกันเลยค่ะ  ว่า  ครูอ้อย  ปกติค่ะ   ที่เขียนบันทึกแบบนี้เพื่อเตือนสติตนเอง  และ  ต้องการให้มิตรรักเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตามความถนัด และพื้นฐานชีวิตของแต่ละคน  ตามมุมมอง และมุมที่อยู่อาศัย...

บันทึกนี้  ค่อนข้างสูง  ยิ่งตัวสูงแบบครูอ้อย  ก็จะสูงมาก  เพราะเขียนบันทึกที่เกี่ยวกับศีรษะ  หรือเรียกง่ายๆว่า...หัว 

เมื่อคราวหลายปีที่ผ่านมา...ครูอ้อยไปสอนที่ต่างจังหวัด  มีความเข้าใจผิดกับคำว่า หัว หลายครั้ง..

เช่น  หนังสือ มีลักษณะนามว่า..หัว  ครูอ้อยไปขายหนังสือให้กับนักเรียน   ผู้ปกครองถามว่า..มีจักหัวครู...

ครูอ้อยงงแอนด์เง็ง  ต้องหันไปถามครูอีกท่านหนึ่งมาช่วยจัดการ อิอิ

 หัว หมายถึง  เล่มค่ะ...มีหนังสือกี่เล่ม..แบบนี้ล่ะค่ะ 

อีกครั้งหนึ่ง  ก็คือ...เพื่อนกัน  พูดว่า..ข้อยสิอยากหัว...

ครูอ้อยก็ไม่รู้ว่าอะไรอีกล่ะ ค่ะ  เพิ่งจะมารู้อีกระยะหนึ่งหลังจากนั้น..อยากหัว...คืออยากหัวเราะนั่นเอง...

เรื่องของ..หัว...นี่..น่ารักจริง  แต่อะไรก็ตาม..หัวก็มีความสำคัญต่อร่างกายเรามาก  หากไม่มีหัว..หลายๆหัว  ก็ลำบากนะคะ  เช่น..หัวใจ...อูยยยยย...ไม่มีหัวใจ 

คนอาไรไร้หัวใจ...หมายถึง คนคนนั้นใจดำล่ะสิคะ  จะไม่มีหัวใจก็ตายไปแล้วล่ะสิ  

คนแก่ หัวเข่าไม่ดี   หากคนแก่คนไหน  หัวเข่ายังดี  นับว่าเป็นลาภอันประเสริฐ..เห็นไหมล่ะ  หัวต่างๆในร่างกายของเรา ดีไปหมด  ทั้งที่เอ่ยถึง  กับอีกทียังไม่ได้เอ่ยถึง...ด้วยไม่กล้าเอ่ย..

หัว..หัว..หัว..มีไว้ให้คิด  คิดให้ทั่ว  คิดให้ถึง 

อย่ามีหัว..ไว้ให้..แค่ผมขึ้น  เท่านั้น...

เขาจะว่า...มีหัวไว้ทำไม...อาย..ควาย..เอาเข้าไปนั่น...

ควายเธอยังมีเขาไง...