หยุดพักผ่อนสองวัน โดยไม่ได้ไปสอนหนังสือ
แต่ไม่ได้หยุดทำงานอื่นๆ สาละวนกับงานที่ได้รับมอบหมาย ดีใจที่ทำเสร็จไปหลายงาน ตัวเบาขึ้นเยอะ หลังจากที่ สัปดาห์ที่แล้วหมกงานไว้ เพราะรักษาสุขภาพที่ไม่ค่อยดีเท่าไร .....
สองวันนี้ พ่อบ้าน เปิดเน็ตรายการหนึ่ง ฟังแต่เสียงเท่านั้น เงียบไปหมดทั้งบ้าน เพราะเหตุการณ์ต่างๆที่ฟังนั้น ไม่ดีเลย
พ่อบ้านก็ฟังและ..ไปทำงานตามปกติแล้ว ไม่ได้เคลื่อนไหวไปกับกระแสต่างๆที่กล่าวกัน.....รัฐวิสาหกิจหยุดงาน
หลายๆคนที่เป็นสมาชิกอยู่ที่ต่างจังหวัดถามครูอ้อยว่า.....ไม่ไปร่วมแสดงความรักชาติ ที่เขาชุมนุมกันหรอกหรือ
ครูอ้อยก็ตอบไปแบบไม่ต้องคิดนานว่า.....ก็นั่งรักชาติอยู่ที่บ้านก็ได้ งานที่ทำอยู่นี่ ก็เป็นการรักชาติทั้งนั้น การทำความดี ความงาม ความเจริญให้กับตนเอง แก่นักเรียน แก่โรงเรียน ก็ถือว่า...รักชาติ เสียสละ อุทิศเวลาพักผ่อนมาเป็นทำงาน ....นี่เป็นเรื่อง.....คนคน
ตั้งแต่เช้ายันค่ำ เหนื่อยก็พัก ทำงานบ้านบ้าง อ่าน เขียน เรียนบ้าง
วันนี้ ที่โรงเรียน ก็จะมีการประเมินเรื่อง...ห้องเรียนคุณภาพ โดย ผู้บริหารจากโรงเรียนต่างๆ จะมาประเมินพวกเรา ครูประจำชั้นทุกคน ต้องนำงานแฟ้มงาน วางเตรียมพร้อมให้ประเมิน ครูที่รับผิดชอบห้องพิเศษ ต้องเตรียมตัวนำเสนองานในห้องของตนเอง
สำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ(ภาษาอังกฤษ) ครูอ้อยกับทีม นำเสนอเรื่อง .....
1. การจัดการเรียนรู้โดยสื่อซอฟท์แวร์ โดยใช้วิธีการ พี่สอนน้อง
2. แผนการจัดการเรียนรู้ ไม่ได้เตรียมมากมาย นอกเหนือจากที่ได้ทำเพื่อรอรับการประเมินเลื่อนวิทยฐานะ
3. ต้องนำเสนอ โครงการให้ท่าน ผอ.ลงนาม เพื่อรับงบประมาณ เดินเรื่องด้วยตนเอง เย็นนี้ สำคัญมาก ไม่ไป ไม่ได้เงินคืน....งานงาน
.....ต่อไปเป็นเรื่อง เบิกบาน กันดีกว่า
*****
คนคน สับสน วุ่นวาย
ร่างกาย มีไว้ ทำไฉน
ร่างกาย ทำตาม จิตใจ
จิตใจ ต้องสู้ รู้ดี
*****
วุ่นวุ่น อลวน แตกแยก
เข้าแลก นำคุณ ศักดิ์ศรี
หวังผล ประโยชน์ ตนนี้
ลืมดี ลืมงาม ทรามเลว
*****
รวมอยู่ หมู่มาก ฝากไว้
ร่างกาย ของใคร ไหลเหลว
นำสู่ มุ่งสู่ ความเลว
ลงเหว ห้วงลึก ตรึกตรอง
*****
รักชาติ ศาสน์ กษัตริย์จัดอยู่
เคียงคู่ ในใจ ฝ่ายสอง
บาทบท ลดใจ ครรลอง
หันมอง เราผอง พี่น้องไทย
*****
ด้วยความปรารถนาดี
จาก
ครูอ้อย แซ่เฮ
ผมไม่สามารถ เขียนบันทึกได้ ในตอนนี้
กลัวบทกวี จะเอนเอียง เสียงสะท้อน
จากหัวใจ สู่การเมือง ที่คลางคลอน
เกรงบทกลอน กระเทือนใจ ใครบางคน
ด้วยความระลึกถึงครับครูป้าอ้อย
รพี
สวัสดีค่ะ หลานรักของป้า... รพี กวีข้างถนน
ขอบคุณมากนะ ที่เข้ามาปลอบใจครูอ้อย แต่เช้า
พูดอะไร ออกไป มากไม่ได้
จะกลับไหม้ ตัวเอง หากใครเห็น
ตอนนี้อยาก ให้เพื่อนไทย ใจเย็นๆ
คนคิดเป็น สติตรอง มองให้ดี
อยู่กลางๆ เพื่อชาติ กันสักนิด
อย่าไปคิด ทำลาย และหน่ายหนี
ทำอะไร เพื่อชาติ ทำให้ดี
คนพลัดถิ่น คนนี้ โมทนา
สวัสดียามเช้าครับ พี่ครูอ้อย
สวัสดีค่ะน้องชาย .... คนพลัดถิ่น
ฮือฮือ ดีใจ น้องมา
บอกว่า ใจเย็น สุขี
บอกว่า ใจเย็น สุขมี
น้องพี่ เป็นกลาง ตริตรอง
แรงมา แรงไป ใช่ที่
ไม่ดี ไม่งาม ทั้งสอง
เรานั้น พี่น้อง ทั้งปอง
ตริตรอง อย่าหมอง ใจกัน
ขอบคุณค่ะ ที่มาปลอบใจ ฮือฮือ แงแง
สวัสดีตอนเช้าค่ะ
แวะมาทักทาย ก่อนไปทำงาน
ขอพี่ครูอ้อย มีความสุข
สุขภาพแข็งแรงค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องสาว .... อังคณา สืบเนียม
รักษาสุขภาพค่ะ
สวัสดีค่ะน้องสาว .... @..สายธาร..@
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
สวัสดีครับพี่ครูอ้อย...
หลายครั้ง หลายหน หลายผ่าน
หลายงาน หลายคน หลายเสียง
หลายคิด หลายพูด หลายเอียง
หลายที หลายเจ็บ ประเทศไทย
โชคดีครับพี่ครู
สวัสดีค่ะน้องชาย ..... นายช่างใหญ่
หลายสิ่ง หลายอย่าง หลายครั้ง
หลายหวัง หลายทุกข์ หลายเศร้า
หลายรัก หลายรุก หลายเขลา
หลายเหงา หลายหงอย หลายคอย
อิอิ...ขอบคุณค่ะ
คนคนคน สับสน ปนปะวุ่น
คนคนคน คุณคุณ วุ่นวายไหม
คนคนคน รู้ลึก ตรึกเข้าใจ
คนคนคน รู้ไกล ไปหรือยัง
หากไม่รู้ อยู่นิ่งนิ่ง จะดีกว่า
หากไม่รู้ อย่ายักท่า หากหมดหวัง
หากไม่รู้ นิ่งดู อยู่กำลัง
เมื่อรู้แล้ว ค่อยประดัง และพรั่งพรู
อย่าเชื่อ หากไม่เห็น อย่าเป็น หากไม่ทำ อย่าหลง หากไม่เข้าใจ