สวัสดีครับ

กลับมาแล้วหลังจากไปสัมผัสชีวิตที่เชียงราย 4 วัน 

เกิดเรื่องที่ผม ขอใช้คำว่า  มหัศจรรย์ต่อชีวิตน้อยๆนี้มากครับ

 การที่มีผู้เข้ารับการเรียนรู้ 4 คน  และกระบวนกร ตัวจริง อีก 6-10 คน

 เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่เข้มข้น และสัมผัสถึงพลังที่ดีๆอย่างมากครับ

 ที่สำคัญคือ..

   การจัดการอบรมครั้งนี้  แม้ว่าผู้เรียนจะมีเพียง 4 คน  แต่ทางผู้จัด  ทางอาจารย์  โดยเฉพาะท่านอาจารย์วิศิษฐ์นั้น   ท่านเป็นผู้สอนเเละหล่อเลี้ยงวาระของเรา  ให้ได้เรียนรู้และเข้าใจกระบวนการต่างๆที่สำคัญครับ  .....

  สิ่งที่ผมจะเขียนคงเป็นไปเรื่อยๆตามที่คิดได้ครับ  ซึ่งความประทับใจ  ความรู้สึกนั้นมีหลายจุด

 ตอนนี้คิดถึงประเด็นการแบ่งปันเรื่องการทำงาน  การใช้ชีวิต

   ผมจำคำสอนของท่านครู....  ท่านบอกว่าถ้าเราทำด้วยหัวใจ...ย้ำคือทำด้วยหัวใจ...

      ทุกอย่างที่ออกมาจะดี   ....(ระดับของการทำด้วยหัวใจ  ถ้ายิ่งลึกซึ้งก็จะยิ่งดี..)

.. ย้อนกลับมามองงาน  มองผู้คน  มององค์กร

.. กระบวนการต่างๆนั้น  หากเราเน้นและสื่อที่การสร้างตัวตน พัฒนาตัวตนภายใน  ให้เขาเหล่านั้นเข้าไปสัมผัสตัวเองที่หัวใจลึกๆ   มากกว่าความคิดทั่วไปที่ฉาบความเปนตัวตนของเราอยู่...

  เพราะว่าภายในของตัวตนทุกคนนั้น   ล้วนมีเมล็ดพันธุ์  แห่งความดี  ความงดงามอยู่..

     โจทย์และความท้ายทายของผมและกระบวนกรมือใหม่ท่านอื่นๆ...คือ...

           เราจะสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้เกิดการเข้าถึงหัวใจที่แท้จริงของแต่ละคนและทุกๆคนได้อย่างไร....

    ผมเองก็ต้องเรียนรู้อีกมากที่จะต้องทำอะไรด้วยหัวใจยิ่งๆขึ้น  และเข้าไปเรียนรู้และจัดการกับตนเองภายในให้ดียิ่งๆขึ้นก่อน...

   link..  http://gotoknow.org/blog/km-sabai/183121

             http://gotoknow.org/blog/kmsabai/187171