สวัสดีครับ
ผมมีประสบการณ์กับกัลยาณมิตร ที่จะต้องเลิกราในการแบ่งปัน
เรื่องราวของวิถีความคิดชีวิต......
เพราะการแบ่งปันนั้นได้รับทุกขเวทนา ทั้งต่อตนเอง และผู้อื่น....
จึงรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่เวทีของการแบ่งปัน..นั้นถูกทำให้อ่อนค่าลงไป
ด้วยตัวตนภายในของเรา ต่อเรื่องราวที่มากระทบ...
ถ้าหากการแบ่งปันนั้นเปิดเผย ตรงไปตรงมา และรู้ตัวตน...
น่าจะเป็นเรื่องราวที่ดีไม่น้อย.......
ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม....
คือสิ่งที่เราต้องเผชิญ.....
ถ้าการแบ่งปันนั้นสร้างสรรค์ เพื่อการเรียนรู้ เติบโตก็เป็นสิ่งที่ดี
แต่ถ้าการแบ่งปันนั้นแฝงด้วยร่องความรู้สึก คลื่นเบต้า..อกุศลจิต
สิ่งนั้นก็ก่อทุกขเวทนาต่อตัวตนของเรา ที่อาจจะยังไม่สามารถละวางเรื่องราวนั้นๆได้...
ในวันที่ต้องลา Blogger คนหนึ่งครับ
