มันมากกว่าแค่จำเป็น เพราะ มันคือความจำเป็นที่กระทรวงศึกษาธิการต้องตระหนัก

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๒ พฤศจิกายนที่ผ่านมามีโอกาสได้ไปสัมมนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่อง "การขับเคลื่อนทางการศึกษาในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้" จัดโดยสาขาวิชาชีพครู คณะศิลปศาสตาร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาัยอิสลามยะลา งานนี้มีทั้งตัวแทนสำนักงานการศึกษาเอกชน (สช) ตัวแทนครู อาจารย์ นักการศึกษา ตลอดจนนักวิจัย

 


 

    สิ่งหนึ่งที่ผมพบจากการสัมมนาในวันนี้ คือ ปัญหาของคนพื้นที่คนพื้นที่มองภาพออกได้ชัดมากกว่าคนข้างนอกที่มองเข้ามา ฉะนั้นประเด็นของผมคือการแก้ไขปัญหาการศึกษาในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้มิใช่ใครก็ได้ที่เข้ามาแก้ไข แต่ต้องเป็นคนที่แก้ไขอะไรก็ได้ต่างหาก และคำตอบก็คือทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องในพื้นที่โดยมีส่วนกลางเป็นผู้สนับสนุน  หลายคนพยายามพูดถึงงบ ๒ หมื่นล้านที่จะลงมาช่วยการศึกษาในพื้นที่แต่เป็นนิมิตหมายอันดีที่เรื่องนี้ไม่มีใครพูดถึงงบก้อนนี้ในงานสัมมนาครั้งนี้ ถามว่าทำไมผมถึงคิดอย่างนั้น เพราะผมคิดว่าหลายคนก็คงคิดเหมือนผมว่า งบที่ลงมาจริงอาจช่วยการศึกษาในพื้นที่ได้จริง แต่มันจะไม่ประจักษ์ชัดจริงหากงบที่ลงมาไม่สามารถเป็นตัวขับเคลื่อนหรือเป็นกลไกหล่อลื่นที่แท้จริง  ความจริงเครือข่ายทางการศึกษาที่มีอยู่ในพื้นที่สามารถขับเคลื่อนการศึกษาได้อย่างดีโดยไม่ต้องรอสิ่งใดๆที่มันเหมือนจะจำเป็นเร่งด่วน

       คราวนี้ประเด็นของผมอีกประเด็นหนึ่งที่ไม่อยากให้ทุกคนละเลยหากจะขับเคลื่อนทางการศึกษาในพื้นที่สามจังหวัดายแดนภาคใต้ และ ผมก็พูดประเด็นนี้มาหลายครั้งแล้ว คือ หากจะพัฒนาการศึกษาจริงๆอย่าลืมจุดเล็กจุดน้อย อย่างครูแนะแนว (ความจริงอยากใ้ช้คำนี้มากครับของโกทูโน คือ "ครูเพื่อศิษย์")  ถามว่ามันจำเป็นหรือแค่จำเป็น ผมตอบได้เลยครับว่า "จำเป็น" เพราะคนที่จะทำหน้าที่ตรงนี้ในพื้นที่แทบจะไม่มีเลยหลายต่อหลายครั้งที่ผมไปเป็นวิทยากรทางการศึกษา ต้องสวมบทครูแนะแนวไปด้วยทุกครั้งที่ปฏิบัติหน้าที่ ปัญหาหนึ่งที่พบคือ หลายโรงเรียนพอสอบถามเด็กว่าได้สมัครสอบหรือรู้เรื่องระบบการศึกษาที่กำลังดำเนินอยู่หรือยัง ทั้งๆที่เขาสอบไปกันสามรอบแล้ว คำตอบ คือ ยังเลยครับ ยังเลยค่ะ ยังไม่เข้าใจเลย แล้วอย่างนี้จะไม่ให้การจัดอันดับคุณภาพทางการศึกษามันตกต่ำได้อย่างไร อย่าลืมว่าการจัดอันดับคิดจากผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาและการทดสอบทางการศึกษาของชาติ เพราะฉะนั้นหากเด็กไม่มีความรู้ในแนวทางการศึกษา ไม่เข้าใจทิศทางที่ควรจะเป็น ขาดวัฒนธรรมเิชิงบวกให้แก่พวกเขา ไม่ต้องคิดอะไรมากก็คงมองภาพการศึกษาในพื้นที่ได้


      ฉะนั้นผมอยากให้เสียงเล็กๆเสียงนี้สะท้อนออกไปให้ไกลมากที่สุดว่า ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องอย่าได้ละเลยกับเรื่องนี้ ความจำเป็นของครูชำนาญเฉพาะด้านในพื้นที่ไม่ใ่มีเฉพาะคณิต วิทย์ อังกฤษ หรือ ภาษาไทย แต่ความจำเป็นที่มากกว่าแค่จำเป็น คือ ครูแนะแนว เพราะนั่น หมายถึง คนที่จะมาทำหน้าที่ "ครูเพื่อศิษย์" ได้อย่างสมบูรณ์ (เอาแบบที่เข้าใจทางการศึกษาในพื้นที่จริงๆนะครับมิใ่ช่มีแต่นโยบายสร้างฝัน) วัลลอฮฺอะลัม..


        ป.ล. วันที่ ๑๙-๒๐ พฤศจิกายน นี้จะมีโครงการปูพื้นฐานความรู้สู่มหาวิทยาลัย (ติวเอนท์ตรงและโอเน็ต) ให้แก่น้องๆเยาวชนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ณ ศูนย์เยาวชนจังหวัดยะลา  จัดโดยคณะทำงานทีมงานเสียงเล็กๆ  โดยได้รับการเอื้อเฝื้อสนับสนุนอนุเคราะห์สถานที่จากสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัด งานนี้ไม่มีผู้ใหญ่และภาคส่วนใดให้งบสนับสนุนนะครับ จัดโครงการด้วย(ใจ)ความร่วมมือจากทางคณะทำงานและน้องๆเยาวชนในพื้นที่เอง โดยมีน้องเยาวชนร่วม ๕๐๐ คน หากผู้ใหญ่ใจดีท่านใดจะกรุณาสนับสนุนก็จะยินดีมากครับ (อย่างน้อยก็ให้กำลังใจน้องๆเขาก็ยังดีครับ อิอิ)