เรื่องนี้ได้มาจาก forwarded e-mail อีกที

อ่านเอามันก็ดี อ่านเอาข้อคิดก็ได้คร้าบ ;-)

หากเจ้าของบทความแวะผ่านมาทางนี้ ช่วยแสดงตัวด้วยครับ จะได้ให้เครดิตเอาไว้

เรื่องมีอยู่ว่า ระหว่างที่ผมกำลังเดินไปมหา'ลัย ก็มีแหม่มฝรั่งคนหนึ่งเป็นนักท่องเที่ยวแบ็คแพ็ค เดินเข้ามาถามผมว่า

"Execuse me. How can I go to the wet?"

"Hmm? What wet?"

"No. I mean a place."

สถานที่...แล้วสถานที่ไหนเปียกวะ?

"Pub?" ชื่อผับหรือเปล่าหว่า

"No."

"You mean... WEST?"

"No, I said THE WET not THE WEST!"

จากนั้นแหม่มจึงหยิบแผนที่มาให้ดู

"I'd like to go this place. It's near the wet."

เธอชี้ไปที่ๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งผมอ่านไม่รู้เรื่อง เพราะแผนที่มันบอกเป็นภาษาอังกฤษ

ซึ่งบอกชื่อสถานที่เป็นภาษาคาราโอเกะ แถมลายมือก็สุดยอดด้วย

อ่านยากโคตรๆ ขมวดตีลังกาได้ตั้งหลายตลบ

<p align="center">

"Do you know how could I go this place?"

"......" 
 </p> <p align="center">เดินถนนสายนี้มา5-6ปี ยังไม่เคยรู้จักเลยว่าเดอะว้งเดอะเว็ทอยู่ที่ไหน</p><p align="center"> สงสัยแหม่มจะมาผิดที่ซะแล้วล่ะมั้ง </p><p align="center">น่าสงสาร สวยซะเปล่า แต่ดันเมาควันพิษในเมืองไทยซะงั้น </p><p align="center"></p><p align="center">ทันใดนั้น จู่ๆ สายตาผมก็เหลือบไปมองป้ายจากข้างหลังแหม่ม ซึ่งอยู่อีกฟากของถนน…. </p><p></p><p align="center"> </p><p align="center"></p><hr>