วันนี้เห็นต้องเขียนเสียแล้ว ไม่ช้าไปนะคะที่จะเขียนถึงโรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอน และไม่ขอกล่าวอ้างใดๆ ทั้งสิ้น

     ก่อนไปคิดคาดหวังคะ ... คาดหวังว่าจะได้รู้จักกับคุณอำนวยเมืองคอนว่าเป็นอย่างไรบ้าง

   หวังที่จะเห็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ของคุณอำนวย ของแต่ละท่านว่ามีประสบการณ์อย่างไร กึ๋นอยู่ที่ไหน "เผื่อเอาไปใช้บ้าง" 

                                         (ไว้ใส่รูปนะ)

       เมื่อแรกเข้า โรงเรียนก็ได้บรรยากาศทีเกินคาดเสียแล้ว ช่างเป็น ธรรมชาติ ร่มรื่น น่าเรียนรู้

             เห็นการประสานเชื่อมโยงหลายหน่วยงาน อย่างเหนียวแน่น ไม่ว่าจะเป็นพี่ครูนง (คุณอำนวยที่ให้โอกาสผู้เขียนได้ไปเรียนรู้) พี่พัช พอช เจ้าของเงินทุน (ไว้ให้น้องไปขอทุน บ้างนะคะ "ยิ้มๆ แต่เอาจริงคะ") อ. ภีม  ผู้แนะนำให้เราฟังอย่างลึก   "แต่ขอโทษนะคะ ที่ผู้เขียนแอบจดไว้มาก เพราะกลัวจะลึกเกิน แล้วตักไม่ถึงคะ"  อออีกคน  ครูราญเมืองคอน   บุคคลเดียวที่เหมือนจริง (ยิ้มๆ ) และอีกมากมายที่ยังไม่กล่าวถึง

            ได้เห็นบรรยากาศการทำงานของทีมคุณอำนวย เห็นการเปลี่ยนแปลงจากแผน ที่วางไว้ เปลี่ยนได้ตลอด โดยไม่ได้เห็นสายตาแห่งความเสียใจของผู้ริเริ่มเลย เมือ่เห็นว่าการปรับเปลี่ยนนั้น   จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น   ทำให้นึกถึงพระบรมราโชวาท ที่ผู้เขียนจับประเด็นได้ว่า   "การทำงานไม่ต้องถามถึงคนเริ่มงาน หรือ คนสานต่องาน แต่ ให้ถามถึงหนทางสู่คามสำเร็จของงาน"

            ได้เรียนรู้คุณอำนวยฉบับท่านผู้ว่า ได้มากทีเดียว(จะเขียนตอนต่อไปนะคะ) จนผู้เขียนอยากเห็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์จริงของคุณอำนวยเมืองคอน