เรื่องเล็กๆที่พ่อ-แม่มองไม่เห็น

      ถนนคนเดิน  ที่เทศบาลจังหวัดเชียงรายได้จัด ให้ประชาชน นำสินค้ามาขายทุกวันเสาร์ กิจกรรมหลายอย่างที่นักท่องเที่ยวสามารถเลือกชมและเลือกซื้อ  มีทั้งสินค้าพื้นเมือง สิ้นค้าที่ทันสมัย อาหารรสเลิศ

ปฎิมากรรมหุ่นนิ่ง(คนจริงๆ)

มีพ่อค้า –แม่ค้าหลายคนเป็นมือสมัครเล่น เพราะมีอาชีพที่มั่นคง ได้นำสินค้าที่ตนเองประดิษฐ์ขึ้นมาขาย

หลังจากที่เดินชมถนนคนเดินมาหลายอาทิตย์ เพื่อหาช่องทางว่าจะนำสินค้าอะไรมาขายดี

ด้วยเป็นคนที่ชอบปลูกต้นไม้ และปลูกต้นไม้ไว้ที่หน้าห้องพัก ผู้คนที่ผ่านไปมา เนื่องมีการตกแต่งกระถางต้นไม้หลายคนเห็นต้นไม้ที่ปลูกไว้ บอกว่าต้นไม้สวยดี ทำให้เกิดแนวความคิดว่า น่าจะนำต้นไปวางขาย

มีความคิดว่า ขายไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอให้ผู้ที่มาเที่ยว บนถนนคนเดินได้เห็นต้นไม้ที่สวยงามก็มีความสุขแล้ว เพราะตั้งใจไว้แล้วว่า “มาขายความสุข”

หลังจากที่นำต้นไม้ไปวางขาย๒-๓ ครั้ง โชคดีที่แต่ละคืนสามารถจำหน่ายต้นไม้หลักพันบาท

ต้นไม้แต่ละกระถาง สนนราคาเพียง ๑๐ – ๓๐ บาท หลายคนเพียงแวะมาดู พูดคุย ขอสัมผัสโคมไฟซิลิโคน

ผู้แวะมาดูต้นไม้ บางครั้งเป็นเยาวชน แต่เป็นที่น่าเสียดาย หลายครั้งเยาวชนเหล่านั่นนั่งดูต้นไม้ และสอบถามเกี่ยวกับการปลูกต้นไม้ อย่างมีความสุข ถูกผู้ปกครองที่มาด้วยซึ่งกำลังสนใจซื้อเสื้อผ้า ร้องเรียกให้ ลูกหลานเดินตาม

        “พี่  หนูว่า น่าเสียดายน่ะ ที่พ่อ –แม่ไม่เห็นความสำคัญ เรื่องเล็กๆ แบบนี้ เพราะเด็กเหล่านี้ มีความสนใจธรรมชาติ แต่ถูกพ่อ-แม่เรียกให้เดินตาม ” แม่ค้าที่นั่งอยู่ใกล้ๆ กล่าวแสดงความคิดเห็น