ประโยชน์ของอินเตอร์เน็ตที่สัมผัสได้

        บ่ายของวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ เสียงโทรศัพท์ที่สำนักงานดังขึ้น อาจารย์ซึ่งอยู่ใกล้โทรศัพท์เดินไปรับสาย

        หลังจากการสนทนา ก็ยื่นโทรศัพท์ให้สนทนากับผู้ที่โทรศัพท์เข้ามา

        “ขอโทษ น่ะค่ะ อาจารย์ ฤทธิชัยใช่หรือเปล่าค่ะ” หญิงสาวนิรนามถามชื่อผู้ที่ตนต้องการจะสนทนาด้วย พร้อมกับแจ้งวัตถุประสงค์ของการโทรศัพท์มาหาในครั้งนี้

        “หนูต้องขอโทษ ที่รบกวนอาจารย์ หนูอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ คุณพ่อป่วยข้อหัวเข่าเสื่อม ไม่สามารถเดินได้ และทราบว่า มีหมอชื่อหลวงปู่เขี้ยวเพชร ที่จังหวัดเพชรบุรี สามารถรักษาโรคต่างๆได้ หนูจึงค้นหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตและเห็นอาจารย์เคยร่วมทอดผ้าป่ากับหลวงปู่เขี้ยวเพชร จากเว็ปไซค์ที่อาจารย์เขียนไว้ ซึ่งมีเบอร์โทรศัพท์อยู่ด้วยจึงโทรฯไปสอบถามกับท่านเจ้าอาวาส และทราบว่าอาจารย์ย้ายจากจังหวัดเพชรบุรีมาอยู่ที่จังหวัดเชียงรายแล้ว

ถ่ายรูปกับหลวงปู่เขี้ยวเพชร ที่เดินทางไปทอดผ้าป่า

        หนูจึงต้องค้นหาจากเว็ปไซค์ต่อ จนทราบว่าอาจารย์ทำงานที่ มจร. ห้องเรียนวัดพระแก้ว จังหวัดเชียงราย จึงโทรศัพท์มารบกวนอาจารย์ในวันนี้ ขอโทษอีกครั้งที่ค้นหาข้อมูลของอาจารย์จากเว็ปไซค์ ขอทราบข้อมูลเกี่ยวกับหลวงปู่เขี้ยวเพชรด้วยค่ะ เพราะจะให้คุณแม่ พาคุณพ่อไปรักษา”

การฟ้อนรำหน้าขบวนผ้าป่าของหลวงปู่เขี้ยวเพชร

        การสนทนาเรื่องราวเกี่ยวข้อมูลการรักษานั้น เพียงอธิบายถึงการรักษาเท่าที่เคยไปพบเห็นมาเท่านั้น พร้อมกับให้เบอร์โทรศัพท์ของลูกศิษย์ของปู่ฯ ที่พอจะให้ข้อมูลเพิ่มเติมกับสาวนิรนาม เพื่อเป็นการตัดสินกับการรักษาอาการของคุณพ่อเธอ

        สาวนิรนามคนดังกล่าวชื่ออะไร ทำอะไรอยู่ที่ไหนนั้นไม่ทราบ เพราะตลอดการสนทนา ไม่เคยถามเรื่องส่วนตัวของเธอ

        สิ่งที่ได้จากการสนทนาในครั้งนี้คือ ความกตัญญูของลูกคนหนึ่ง ที่พยายามแสวงหาหมอที่จะมารักษาพ่อของตนให้หายป่วย ด้วยการใช้ประโยชน์จากอินเตอร์เน็ต

        ส่วนเธอจะตัดสินใจพาพ่อไปรักษากับหลวงปู่ฯ ซึ่งรักษาด้วยยาสมุนไพรหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคนในครอบครัวของเธอ

        อย่างไรก็ตามขอแสดงความยินดีกับพ่อที่มีลูกกตัญญู ขอให้หายป่วย สามารถเดินได้ตามปกติในเร็ววัน