ทำไมจึงเป็นเช่นนี้

เมื่อใดที่มีเทศกาลและมีวันหยุดยาว ประชาชนจะหลั่งเดินทางกลับบ้านเพื่อเยี่ยมญาติ เทศกาลวันเข้าพรรษาปีนี้มีวันหยุดหลายวัน ทำให้สถานีขนส่งนครราชสีมาเนื่องแน่นไปด้วยผู้คน

แต่ก็ไม่เป็นกังวลเพราะได้ซื้อตั๋วเดินทางของบริษัทนครชัยทัวร์ชั้นเป็นรถปรับอากาศ (ป.๑) และมีที่นั่งเรียบร้อยแล้ว

เวลา ๑๖.๑๐ น.รถนครชัยทัวร์เข้ามาจอดที่ช่องที่ ๑๖ เพื่อรับผู้โดยสาร

เมื่อขึ้นนั่งบนรถรู้สึกสบายใจเพราะผู้โดยสารไม่เต็ม พนักงานต้อนรับแนะนำเครื่องอำนวยความสะดวก พร้อมทั้งแนะนำว่าจะมีการเปิดสื่อบันเทิงให้ชมระหว่างการเดินทาง ผู้โดยสารไม่ควรนำอาหารที่มีกลิ่นจัดขึ้นมารับประทานบนรถ โทรศัพท์ให้ใช้ระบบสั่นและไม่ควรพูดโทรศัพท์นานและเสียงดัง  คงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับรถโดยสารทั่วไป เพราะทุกบริษัท จะมีบริการคล้ายๆกัน

ด้วยภาระและหน้าที่ต้องเดินทางไปประชุมบ่อย ทำให้มีโอกาสขึ้นรถทัวร์หลายบริษัท มีสิ่งหนึ่งที่สังเกต ว่ารถทัวร์หลายๆจะมีพฤติกรรมคล้ายๆ กัน ไม่รู้ว่าท่านผู้อ่านจะรู้สึกเช่นผู้เขียนหรือไม่

ข้อสงสัยคือ

เวลาพนักบนรถเปิดสื่อบันเทิง (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์หลายเรื่องน่าสนใจ แต่ดูเหมือนเสียงที่เปิดนั้นเบาๆ ขนาดต้องตั้งใจฟัง จึงจะได้ยิน ซึ่งดูเหมือนเป็นสิ่งที่ดีเพราะจะเป็นการรบกวนผู้โดยสารที่ต้องการจะนอนพักผ่อน หันไปดูผู้โดยสารหลายๆคน นอนหลับตา  เลยสงสัยว่าเขาเหล่านั้นหลับตาเพราะอยากนอน หรือ รำคาญภาพยนตร์ซึ่งกำลังเปิดอยู่ ดูสนุก แต่ฟังไม่ได้ยินเสียงจึงหลับตาเสียเลยจะได้ไม่ต้องเห็น

วันนี้สภาพดังกล่าวก็เกิดขึ้นอีกครั้ง จึงนอนหลับตา จะได้ไม่ต้องดูภาพยนต์ กำลังนอนเพลินๆก็ต้องสะดุ้งตกใจ    เพราะเสียงร้องของเด็ก เป็นเรื่องธรรมดา เด็กหิวนมคงร้อง เด็กเงียบเสียง สักครู่ โทรศัพท์ข้างหลังดังอีก อยากจะบอกว่าเสียงเรียกนั้นดังมากๆๆๆๆๆ  เจ้าของโทรศัพท์ตกใจ รีบคว้าโทรศัพท์ ด้วยความเกรงใจ ไม่ยอมรับ อาจเป็นเกรงใจ ถ้าสนทนาอาจเสียงดัง ช่างมีมารยาทจัง

เงียบไปสัก ๒๐ นาที เด็กร้องอีกแล้ว แม่กับพ่อที่เป็นเด็กวัยรุ่นก็พยามปลอบไม่ร้อง  สักพักก็เงียบ  โทรศัพท์เครื่องเดิมดังอีกแล้ว ไม่มีเสียงสนทนา

เด็กเริ่มร้องขึ้นมาอีก ผู้โดยสารที่นั่งข้างๆรู้สึกสงสารเด็ก จึงบอกพ่อแม่ ให้เอายามหาหิงส์ทาท้องเด็ก เพื่อแก้เจ็บท้อง โทรศัพท์ดังอีกแล้ว แต่ครั้งนี้เป็นเครื่องใหม่ที่อยู่ข้างหน้า ดูเหมือนเป็นคนเปิดเผยเพราะพูดได้ยินกันทั้งคันรถ เด็กร้องอีกแล้ว เด็กเงียบโทรศัพท์เครื่องเดิมดังอีกแล้ว ภาพยนตร์ที่เปิดมีเสียงแผ่วเบา 

ระยะทางยังอีกยาวไกล จงอดทนต่อไป เด็กร้องไห้บ้าง เงียบเสียงบ้างก็ไม่เป็นไร แม้โทรศัพท์จะดังบ่อยครั้ง ก็พอทน

รู้สึกสบายใจ เมื่อพ่อแม่พาเด็กลงที่พิษณุโลก เจ้าของโทรศัพท์ที่เสียงดังก็ลงไประหว่างทาง ต่อไปนี้คงนอนสบายใจ

ทำให้หลับสบาย ไม่ต้องตื่น มีความสุขเหลือเกินสำหรับการเดินทางครั้งนี้หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการประชุมที่ผ่านมา ๓ วัน

 ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงเพลง ดังขึ้นมา ชนิดดังมากๆๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เวลาขณะนี้ตี ๓ กว่าแล้ว พนักงานคงเปิดเพลง คงใกล้ถึงเชียงราย ทำไมจอทีวีมืดสนิท  เสียงเพลงเดิมดังอีกครั้ง ที่แท้เป็นเสียงโทรศัพท์นั่นเอง

“น้องๆ ถึงไหนแล้ว” หญิงวัยกลางคน ถามผู้โดยสารที่นั่งมาด้วยกัน

“พะเยา ครับ “ เด็กหนุ่มตอบ

“ตอนนี้ถึงพะเยาแล้ว ใกล้ถึงเชียงรายจะโทรบอก” หญิงวัยกลางคน โทรหาคนที่จะมารับที่เชียงราย

“ไม่รู้ถึงไหนแล้ว ข้างทางมืดมากเลยน่ะ” เธอคนนั้นสนทนาด้วยเสียงดั่งลั่น เหมือนปลุกผู้โดยสารคนอื่น

ทำไมน่ะ เดี่ยวก็มีเสียงโทรศัพท์ เสียงคุยกันเสียงดัง ยามเช้า

เสียงเพลงดังขึ้นอีกครั้ง รถเปิดไฟสว่าง เพลงจากทีวี พนักงานมาขอเก็บตั๋วโดยสาร คืน พร้อมแจกผ้าเย็น

“อรุณสวัสดิ์ครับผู้มีอุปการคุณทุกท่าน ขณะนี้รถบริษัทนครชัยแอร์ นำผู้โดยสารมาถึงสถานีขนส่งเชียงรายเรียบร้อยแล้ว................................................”

ในที่สุดก็ถึงเชียงรายอย่างปลอดภัย ในเวลา๐๕.๓๐ น.

........................................................................