เนื่องจากได้อ่านหนังสือ การพัฒนาที่ยั่งยืน

ของท่านป.ปยุตโต ก็ทำให้คิดถึงสภาพการ

บริโภคอย่างบั่นทอนของคนในยุคปัจจุบัน

ปัญหาที่มาแรงและเป็นรากเง้าของปัญหาทั้งหมด

นั้นคือสำนึกของมนุษย์อย่างเราๆนั่นเอง

ปัญหาที่จะมาคุยวันนี้ คือเรื่อง

-ก๊าซเรือนกระจก( The Greenhouse Effect )

และ

-ขยะล้น

เรื่องแรก ปรากฎการเรือนกระจกเกิดจากก๊าซดังต่อไปนี้

1.Water vapour (H2O)
2.Carbon dioxide (CO2)
3.Methane (CH4)
4.Nitrous oxide (N2O)
5.Tropospheric ozone (O3)

ก๊าซมีเทน กับ ไนตรัสออกไซด์ มาจาก(เสปรย์ฉีด/อุปกรณ์ทำความเย็น

ในโรงงานอุตสาหกรรม  แต่ก๊าซตัวฉกาดและมีผลกระทบที่สุดคือ พี่คาร์บอนได(co2)

นับตั้งแต่มีโรงงานอุตสาหกรรมผุดขึ้นมาอย่างยั๊บยั่งไม่ได้  พี่คาร์บอนได ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดั่งภาพ

การเปลี่ยนแปลงที่ซับซ้อนและไม่สามารถคาดคะเนได้ อาจจะทำให้เป็นการ "พัง" ระบนิเวศของธรรมชาติได้   ดั่งเช่นที่เราเห็นในทุกวันนี้คือ

-ภาวะโลกร้อน

-ภัยธรรมชาติ

-ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น

-การทำลายโอโซน

(เนื่องจาการใช้ทรัพยากรธรรมชาติมาก)ก่อให้เกิดมะเร็งผิวหนัง

เรื่องที่สอง ขยะล้น

เห็นพลาสติกแล้วคิดถึง ใบตอง/ใบบัว จัง

ทั้ง หอม และย่อยง่าย สีก็สวย

ขอเอาเรื่องน่าอายของประเทศอเมริกามาเล่า(จากหนังสือของท่านปยุตโต)เมื่อปีพศ.2530(1987)(ยังไม่ทันเกิด)เรือขนขยะลำหนึ่งชื่อ Mobro ออกจากเกาะ long island จากนิวยอร์กวิ่งเที่ยวหาที่ทิ้งขยะประมาณเกือบ 10000 กิโลเมตร กว่าจะหาที่ทิ้งได้เป็นครั้งแรกที่อเมริกาเริ่มตื่นตัวเรื่องขยะบัดนี้ ขยะร้ายแรงถึงขนาดนี้แล้วและก็ไม่สิ้นสุดแค่นั้น ต่อมาในปี2531(1988เกิดพอดี)เรืออีกลำนึงชื่อ Pelicanoบรรทุกขี้เถ้ามีพิษจากเมือง ฟิลาเดลเฟีย(philadelphia)ในประเทศอเมริกา   ไปหาที่ทิ้งขยะน้ำหนักรวม 13 ล้านกิโลกรัมในประเทศต่างๆแต่ไม่มีใครรับ หาอยู่2ปีจึงกลับมาทิ้งประเทศของตัว

เวลานี้ปัญหาขยะรุนแรงมากอเริกาจึงไปทำสัญญากับหมู่เกาะมาร์แชลล์(Mashall)ในมหาสมุทรแปซิฟิค เพื่อให้เป็นที่ทิ้งขยะหมู่เกาะแห่งนี้ยากจนก็รับเงิน

แถมองค์กรณณ์กรีนพีช(green peace)ยังเปิดเผยอีกว่า  อเมริกายังได้ไปทำสัญญาตกลงกับจีนเพื่อให้จีนเอาขยะไปทิ้ง  จีนก็ตกลงแต่ะจีนเอาไปทิ้งที่ธิเบตซึ่งอยู่ใต้อนานิคมของจีน   พอกรีนพีชเปิดเผยเรื่องนี้ออกมาอเมริกาก็ถอยไม่กล้าเอาไปทิ้ง(เห็นใจทิเบตจัง..ถูกจีนซ้ำเติมหลายครั้งหลายหน)

และทั้งหมดนี้ก็เป็นผลมาจากการบริโภคมากเกินไปทั้งสิ้น

มากเกินจนต้องผลิต ผลิต ผลิต ...

ชักเหนื่อยแล้วซิกับคำว่า บริโภคเกิน.

ถ้าทุกคน turning to anothers.

เอาใจเขามาใส่ใจเรา อยู่ด้วยความรัก และเมตตากัน

โลกเราก็คงจะดีกว่านี้ แน่ๆ