การไปภูเก็ตครั้งนี้ ได้บอกกับเพื่อนๆว่า.....ไปสัมมนา เดินทางโดยเครื่องบิน อูยยยยย...เพื่อนบอกว่า.....คงจะสำคัญมากนะ บินไปเป็นคู่ซะด้วยนี่ สำคัญมากจริงๆนะ
ขำกลิ้งทีเดียว
การเตรียมตัวของครูอ้อย มีไม่มากเลย เพราะเป็นคนโชคดี ทำแต่งาน นอกนั้นพ่อบ้านจัดการให้หมด
วันนี้ลูกสาวคนเล็ก น้องขวัญจัดการเสื้อผ้าให้ ไม่ขนไปมากหรอก เพราะเตรียมจะไปสวมเสื้อ.....เฮฮาศาสตร์ 4 ...
บอกจริงๆอีกครั้ง ไม่ได้เตรียมตัวอะไร วันนี้ทั้งวันยังนั่งอยู่หน้าคอมพ์นี่ล่ะ สั่งให้พี่สาวมาอยู่เป็นเพื่อนน้องขวัญ
ส่วนพ่อบ้านของครูอ้อยสิคะ ค่อนข้างจะตื่นเต้น เตรียมครีมกันแดด หมวก กล้องส่องทางไกล ....กำชับไม่ให้ครูอ้อยขนไปเยอะ ...
วันนี้ ถามครูอ้อยว่า.....มียาแก้แพ้หรือเปล่า...ครูอ้อยอึ้งสักครู่ คิดว่าถามหายาคลอร์เฟนีรามิน ที่ครูอ้อยกินเป็นประจำ.....
แต่ไม่ใช่ค่ะ
เธอถามหายาแก้เมาเครื่องบินค่ะ..
อิอิ..หุหุ..เอิ๊กเอิ๊ก
ยังไม่ไปภูเก็ตเลย ขำกลิ้งแล้ว
แล้วเมื่อไปถึงจะขำกลิ้งขนาดไหน...
รออ่านนะคะ
สวัสดีครับคุณครูแม่อ้อย แซ่เฮ
เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ ครูอ้อย
55..เอิ๊ก..เอิ๊ก
เคยได้ยินว่าถ้าเมารถ ให้ใช้พลาสเตอร์ยาปิดสะดือ ลองดูนะคะ เผื่อเมาเครื่องบินจะได้ผล คริ..คริ..
อย่าถามนะคะว่าสูตรใคร แหะ แหะ หนูจำไม่ได้แล้วค่ะ ^_^
เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ..
นี่ถ้าเป็นเครื่องดีเซลราง (รถไฟ) พี่สะมะนึก คงจะสบายเลยใช่ไหมคะ ^__^
แม่อ้อย..น้องจิไปแล้วนะ
สวัสดีค่ะลูกชาย .... ครูข้างถนน
อิอิ หุหุ เอิ๊กเอิ๊ก คริคริ
สวัสดีค่ะน้องแป๊ด....คุณ รัตติยา เขียวแป้น
สวัสดีค่ะคุณหมอนนท์คนขยันของครูอ้อย .... เพื่อนร่วมทาง
ขอบคุณค่ะ...หัดเขียนกลอนต่อหรือยังคะ
สวัสดีค่ะน้องสาวที่รัก ..... ครูตุ๊กแก
รออ่านนะคะ
สวัสดีค่ะน้องมะปราง .... มะปรางเปรี้ยว
ขอบคุณค่ะ พี่ชาย .... พิสูจน์
ครูอ้อย กำลังเก็บสิ่งของค่ะ ตามไปค่ะ
รออ่าน และชมภาพนะคะ
คืนนี้.เจอกันตอนสามทุ่มนะครับ..ครูอ้อย...(จะได้เจอตัวเป็น ๆ กันก็ครั้งนี้แหละครับ..เอิ้ก..)
สวัสดีค่ะน้องชายเล็ก....เล็ก ภูเก็ต
สวัสดีค่ะอาจารย์....Lin Hui
ครูอ้อยจะตามไป เดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ แวบแวบ