สะท้านแผ่นดิน

เค้าโครงเรื่อง...อ้างอิงอภินิหารจากโลกที่มองไม่เห็น...เป็นโลกของเทพแต่มีโรงเรียนหรือสถาบันฝึกฝนการยกระดับความเป็นเทพที่ไม่มีใครสามารถไปถึง โดยมีเงื่อนไขการเข้าโรงเรียนเทพ(คล้ายกับโรงเรียนพ่อมด..แต่ผมอยากให้เป็นแบบวิถีตะวันออก) โรงเรียนเทพขั้นสูง อยู่เหนือยอดหิมพานต์(ภูเขาหิมาลัย) 1 แห่ง...อยู่ที่สามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า 1 แห่ง (มีแต่สุดยอดเทพเท่านั้นที่ได้ไป...อิอิ)

ส่วนโรงเรียนเทพขั้นต้น อยู่ที่เหนือยอดเขาอินทนน 1 แห่ง...ที่วังคำชะโนด 1 แห่ง... อยู่ที่แถบถ้ำลิเจีย 1 แห่ง...และที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้(ต้องให้พระอาจารย์เลือกดูที่ตั้งอันมหัศจรรย์...เพราะผมไม่คุ้นชินกับพื้นที่เลยครับ) 

สัตว์ในเทพนิยายผมเก็บข้อมูลมาจากอาจารย์ณัฐภัทร  จันทวิช ดังนี้

กิเลน(ไทย)

กิเลนจีน

กิเลนปีก

กิหมี

กบิลปักษา

กรินทรปักษา

กาฬสีหะ

การวิก

กุมภีนิมิต

เกสรสิงหะ

ไกรสรนาคา

ไกรสรปักษา

ไกรสรจำแลง

ไกรสรคาวี

ไกรสรราชสีห์

วิทยาธร

ครุฑ

กินนร

คชสีห์

หงส์

นาคา

ทักกะทอ

นรสิงห์

เหม

แค่จินตนาการรูปร่างและคุณสมบัติ

สัตว์ในเทพนิยายของอาจารย์ณัฐภัทร  จันทวิช ก็คงชวนให้พระอาจารย์กับจารย์ทนันปวดหัวแล้วมังครับ...อิอิ

 

ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจากการปะทะกันของเหล่าเทพ(หรือมารกันแน่) ก็มีปรากฏให้เห็นอยู่เนือง ๆ ...

เช่น การทรงเจ้าเข้าผีต่าง ๆ

      ซือนามิก็เกิดจากปะทะสงครามเทพครั้งใหญ่

       รถแก๊สระเบิดกลางถนนที่สยองขวัญผู้คนไม่มีวันลืม

       เหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ที่รอให้เราเก็บบันทึก วัน เวลา สถานที่ เชื่อมโยงกับนิยาย(โดยแฝงคติธรรมด้วย...)

ผมกะว่าจะเริ่มเรื่องด้วยเหตุการณ์ปัจจุบัน เด็กแว้นกับเด็กสก๊อย...

ที่จริงเป็นการปะทะกันของตัวละครที่ชื่อ แหวน กับ ก้อย ที่มาประลองวิชากันโดยผิดกฏของเทพ(ก็เล่นมาประลองที่ถนนในกรุงนี่นา)  การเรียกชื่อด้วยภาษาเทพทให้เด็กวัยรุ่นที่แข่งรถกันได้ยินซะนี่...เลยเพี้ยนจาก แหวนเป็นแว้น...ก้อยเป็นสก๊อย...55555

 ทางภาคใต้ของให้ตั้งชื่อที่มิใช่ จตุคามรามเทพ...แต่ก็ให้คนอ่านเทียบเคียงได้...เนื่องจากสงครามมหาเทพครั้งล่าสุด(ซึ่งก่อให้เกิดผลกระทบเป็นซือนามิ)...มหาเทพทางภาคใต้เป็นผู้กำชัย จนกระทั่งมีชื่อเสียงสะท้านไปทั้งแผ่นดิน...55555

 

เทพเทวา ทั่วไท้             เทียมทาน

อาสน์สั่นสะเทือนขวัญ    แน่แท้

เมื่อเราร่วมผ่าสวรรค์      ตีแผ่ เพียงพอ

เราสามเพื่อน ผนึก        พี่น้อง ลองแล     

 

เทพสูงสุด น่าจะชื่อ อกนิฎฐเทพ (อะกะนิดถะเทพ)...

  • นะ + กนะ + อิฎฐะ = อกนิฎฐ์

นะ (แปลงเป็น อะ)  = ไม่, หามิได้

กนะ                    = น้อยหนึ่ง, นิดหน่อย

อิฎฐะ                  = ต้องการ, ปรารถนา

  • อกนิฎฐ์ = ผู้มีความต้องการนิดหน่อยก็หามิได้, ผู้ไม่มีความต้องการแม้น้อยหนึ่ง

อกนิฎฐ์ เป็นสวรรค์ชั้นพรหมสุทธาวาสระดับสุงสุด (มี ๕ ชั้นคือ อวิหา, อตัปปา, สุทัสสา, สุทัสสี, อกนิฎฐ์)... ซึ่งตามนัยพระพุทธศาสนา ผู้จะเข้าถึงชั้นสุทธาวาสเหล่านี้ได้ จะมีแต่พระอริยเจ้าระดับพระอนาคามีเท่านั้น ท่านเหล่านี้จะพัฒนาตนเองไปจนถึงบรรลุพระอรหันต์แล้วก็นิพพานในที่นี้ชั้นใดชั้นหนึ่ง โดยจะไม่กลับมาอีกแล้ว...

เคยอ่านบทกวีของใครก็จำไม่ได้ทำนองว่า มีความเศร้าโศกอย่างหาที่สุดมิได้ น้ำตาไหลนองจนกลายเป็นทะเล แล้วตนเองก็ลอยอยู่ในทะเลน้ำตา เกือบจะจมทะเลน้ำตาตายแล้ว แต่บังเอิญเทพชั้นอนิฎฐพรหมได้ยื่นมือมาฉุดดึงไว้ ทำให้รอดพ้นมาได้... (สุดยอดการจินตนาการเลย 5 5 5)


จาตุมหาราชิกา แปลว่า แดนเป็นที่อยู่ของท้าวมหาราชทั้งสี่, อาณาจักรของท้าวมหาราช ๔ องค์ คือดินแดนที่จอมเทพ ๔ องค์ผู้รักษาคุ้มครองโลกใน ๔ ทิศ ซึ่งเรียกว่า ท้าวโลกบาล ท้าวจตุโลกบาล หรือ ท้าวจาตุมหาราช ปกครองอยู่องค์ละทิศ

ท้าวจาตุมหาราช ๔ คือ

  1. ท้าวธตรฐ รักษาโลกด้านทิศตะวันออก
  2. ท้าววิรุฬหก รักษาโลกด้านทิศใต้
  3. ท้าววิรูปักษ์ รักษาโลกด้านทิศตะวันตก
  4. ท้าวกุเวร รักษาโลกด้านทิศเหนือ

ท้าวกุเวร มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ท้าวเวสวัณ หรือท้าวเวสสุวัณ

  • นมัสการครับ
  • ธะตะรัฏฐะท่านเฝ้า๐.๐บูรพา
    วิรุฬหะกา๐๐""""๐๐๐๐อยู่ใต้
    วิรูปักษ์รักษา๐๐๐๐๐๐ตกซื่อ ก้ำแล
    เวสสุวัณองค์ไท้๐๐๐๐ใฝ่เฝ้า ทิศเหนือ
    .
    เขือเราวานท่านท้าว๐๐จตุรา
    รักษ์อยู่ยังทิศา๐๐๐๐.๐สี่ก้ำ
    บังปัดซึ่งภัยยา๐๐๐๐.๐ผีป่า สางภู
    โลกอยู่เป็นสุขล้ำ๐๐๐๐แต่นี้ ชั่วกัลป์
  • กราบ 3 หนครับ