สมัครสมาชิก   เข้าระบบ  
Good Living
Sasinand
อ่าน: 1440
Tag ความลับ ของดิฉันค่ะ
คุณหมอจริยา มาชวนให้เล่น Tag ก็เลยมาค่ะ แม้จะ เป็นครั้งแรก เหมือนกันที่จะบอกความลับของตัวเองออกมา...ให้ใครๆทราบบางส่วน ...

ามลับ บางส่วน ....ที่บอกว่า บางส่วน เพราะ ยอมรับว่า เป็นคนที่ มีบุคลิกหลากหลาย  ในตัวเองพอสมควร....แต่ก็รู้ตัวว่า  บุคลิกข้อใด เป็น ข้อเด่น ข้อด้อย ของตัวเอง  สำหรับข้อด้อยก็ได้พยายาม แก้ไขให้ดีขึ้น   ด้วยตัวของตัวเอง....ต่อไปนี้ เป็นความลับ บางส่วนค่ะ...

1.ความลับอย่างหนึ่งคือ   จริงๆแล้วไม่ค่อยชอบเรียนอักษรศาสตร์ค่ะ ...ชอบและสนใจ เรื่องที่เกี่ยวกับ  การบริหาร การเงิน ธุรกิจ การค้า   แต่ทำไมถึงมาเรียน ก็ยังงๆอยู่  (น่าจะไปเรียนเศรษฐศาสตร์)  อาจจะเพราะ ได้แรงบันดาลใจจากคุณพ่อ   ที่เก่งด้านภาษามาก (สมัยทำงานอยู่ที่รัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่ง ตัวเองเคยได้รับมอบหมาย  ให้เขียนสุนทรพจน์  ให้ท่านนายกรัฐมนตรีท่านหนึ่ง   ที่ทางที่ทำงาน  เชิญท่านมาเปิดงานสัมนา   เป็นภาษาอังกฤษ  เขียนแล้ว   นำไปให้คุณพ่อแก้ไข แต่ลงเอย ด้วย ท่านเขียนให้ใหม่หมด)  ต่อมา ไปเรียนด้านการบริหารธุรกิจ  และ สุดท้าย ก็ดิ้นรนออกมาทำธุรกิจด้วยตัวเองจนได้  โดยได้แรงหนุนจาก เพื่อนร่วมงานเก่าๆด้วยว่า มีบุคลิก ไม่เหมาะ   ที่จะทำงานราชการหรือรัฐวิสาหกิจเลย  จะทำต่อไปก็ได้   แต่ไม่สนุก

2.เป็นคนมีความฝันและจินตนาการ ....ฝันซ้ำซาก อยู่ได้ ในเรื่องซ้ำๆกัน....และก็แปลกที่...ความฝันมักเป็นจริง... ในหลายๆเรื่อง ...(อย่างกับหนังสือ เรื่อง..The Secretเรื่องนี้ ขอยืนยันว่า การมีพลังจิต การเพ่งพลังไปยังเรื่องใดมากๆ  มีโอกาสที่ เกิดเป็นจริงได้ พิสูจน์มาแล้ว ) พอฝันเรื่องไหน เป็นจริง ก็หาเรื่องใหม่มาฝันต่อไป ตอนนี้ ก็ยัง ฝันอยู่ ทุกวัน...  อย่างเรื่อง งานด้านธุรกิจของตัวเอง ก็เป็นความฝันว่า...ต้องเป็นเจ้าของกิจการ ต้องมีธุรกิจของตัวเอง... ความฝัน ก็เป็นจริง...และยังมีอะไร อีกหลายอย่าง ที่เกิดขึ้นจาก ความฝันที่เป็นจริง  ของตัวเองค่ะ...

3.โดยธรรมชาติ เป็นคนไม่ยึดติดอะไรเป็นพิเศษ  (นอกจากลูกและหลาน)  จึงไม่ค่อยจะเกิดอารมณ์เศร้า หรือเหงา กับใครหรืออะไร  สักเท่าใด ถ้าพบเจออะไร   ที่ไม่ค่อยถูกกับจริต ของตัวเอง  ก็พร้อมที่จะปล่อยวางได้ทันที  โดยที่เกือบไม่รู้สึกอะไรเลย  อาจจะเป็นเหตุหนึ่ง  ที่นั่งสมาธิได้  ค่อนข้างดี (หลวงพ่อบอก)  เพราะเกิดจิตว่างได้โดยง่าย   

4 เป็นคน ที่มีความมานะพยายามค่อนข้างมาก  เป็นนิสัยประจำตัว   จำได้ว่า ตอนเด็กๆ คะแนนสูสีกับเพื่อน ผลัดกันแพ้ชนะมาตลอด แต่ส่วนใหญ่เขามักจะสอบได้ดี กว่าเรา เสียเรื่อย 
เพราะเขาเก่งด้านศิลปะ เช่น วาดรูป เย็บปักถักร้อย ในขณะที่เราไม่เก่งเลย วิชาพวกนี้ คือ ตัวช่วยดีๆนี่เอง  เรื่องนี้ ทำให้เกิดมุมานะมาก พยายามฝึกจนให้ดูเหมือนเก่ง 
(ครูจับตัวเป็นตัวแทนโรงเรียน ไปประกวดวิชาการบ้าน การเรือน เช่น  ร้อยมาลัยบ้าง แกะสลักขิงข่า เป็นรูปต่างๆบ้างหลายครั้ง   เคยได้รางวัลดีที่สุด คือที่ 2 ...แถมไม่เพียงแต่ ต้องพยายามฝึกทำการฝีมือเท่านั้น ต้องพยายามเอาใจครูการฝีมือ เป็นพิเศษอีกด้วย ให้ครูรัก เพื่อ จะได้ให้คะแนนเราเป็นพิเศษ ซึ่งเรื่องการทำให้ผู้ใหญ่รัก นี้ เป็นเรื่องถนัด กว่าเรื่องการฝีมือจริงๆ

(บางทีแกล้งป่วย ครูก็ยังตามไปจับตัวมาจากบ้านจนได้
) ซึ่งในช่วงนั้น สงสัยในใจตลอดเวลาว่า ทำไม ครูจึงดูนักเรียนไม่ออก ว่า ใครเก่งอะไร ไม่เก่งอะไร แต่ถึงจะรู้สึกกดดันอย่างไร  ก็ทนได้  เพราะความอยากได้คะแนน  และอยากเห็นคุณพ่อคุณแม่ยิ้ม   อย่างภูมิใจ  ที่ลูกสาวสอบได้อย่างที่หวังไว้

5. สิ่งที่ไม่ค่อยดีนัก แต่คนใกล้ชิด จะรู้ดี และยอมรับได้ คือ เป็นคนค่อนข้าง เจ้าระเบียบไปเกือบทุกอย่าง   ชอบจัดบ้าน แต่งบ้าน จัดงานเลี้ยง    คิดและแต่ง รายการอาหาร(แต่ไม่ชอบทำ)  ชอบรับแขก  ชอบจัดการอะไรต่ออะไรให้เข้าที่เข้าทาง ชอบการวางแผนทุกอย่าง ...ถ้าไม่เป็นตามแผนที่คิดไว้ จะออกหงุดหงิดเล็กๆ....ดูๆแล้ว ไม่น่าดี แต่โชคดี ที่ครอบครัวและคนที่ทำงานด้วย   เกิดความชิน และยอมรับ ( ในระดับที่ ส่วนใหญ่ ก็มักเก็บไปเป็นนิสัยของเขาเองด้วยส่วนหนึ่ง )ได้มาตลอด  ไม่งั้น คงน่าเบื่อพิลึกละ!!!

    สิ่งที่อยากทำ ตอนนี้ คือ อยากทำกับข้าวเก่งๆ   อยากมีชุดเครื่องครัวสวยๆ ครบชุด อย่างในหนังสือที่อ่านประจำคือ  Martha Stewart Living   หรือ Vogue Living ค่ะ (นี่คือที่มาของชื่อบล็อก Good Living ด้วย)    แต่พอจะไปเรียน ลูกก็ห้ามว่า อย่าไปเลย อยากกินอะไร  เขาจะทำให้เอง..หรือให้แม่บ้านทำ .. อยากให้แม่ทำในสิ่งที่ แม่ถนัดมากกว่า คือ เลี้ยงดู อบรมหลาน..ในแบบที่เคยเลี้ยงเขามา .!!

สร้าง: อ. 10 มิ.ย. 2551 @ 20:45   แก้ไข: อา. 28 ธ.ค. 2551 @ 23:45   ขนาด: 16118 ไบต์
ความคิดเห็น
P
91. naree suwan
เมื่อ จ. 21 ก.ค. 2551 @ 12:49
751807 [ลบ]

  • แวะมาขอบคุณที่พี่แลกเปลี่ยนไว้ในบันทึกน้องเม้งนะคะ
  • วันนั้นน้อยใจนิดๆ ที่นักศึกษาหลายคนไม่เตรียมตัวมาเลย เลย
  • ทั้งๆที่บอกล่วงหน้าว่าจะสอบแต่ยังไม่ถอดใจหรอกนะคะ
  • ภาระกิจสร้างคน เป็นภาระกิจที่ต้องดูแลกันยาวไกล ไม่ใช่ 2 - 4 ปีจบแล้วจบกัน
  • เมื่อเช้า มี 2 หนุ่มอดีตนักศึกษากระมิดกระเมี้ยนมาคุยด้วย
  • จบไป 2 ปีแล้วยังตกงานอยู่ อยากขอคำแนะนำในการเรียนต่อ ป โท
  • ก็ต้องโอ๋กันก่อน ว่าไม่เป็นไรหรอกค่อยๆหางานไป
  • ไปสมัครงานที่ไหนบ้างแล้ว สมัครยังไง
  • เรียกว่าต้องสอนกันไม่รู้จบค่ะ ก็ให้คำแนะนำไป และบอกให้ทิ้งเบอร์ไว้ หากมีงานไหนดีๆครูจะโทรไปบอก
  • แต่ดีใจมากค่ะ หากเขามีความทุกข์แล้วเขานึกถึงเรา... เพราะ 2 คนนี้สมัยเป็นนักศึกษาไม่ตั้งใจเรียนเลย
  • แม้ว่า out come ทางการศึกษาวัดผลเป็นรูปธรรมได้อยาก
  • แต่ผลในวันนี้ จากการที่นักศึกษาแวะมาหา หรือ โทรมาปรึกษาปัญหาในที่ทำงาน เล็กๆน้อยๆ ก็เป็นแรงใจในการปฎิบัติหน้าที่สร้างคนต่อไป อย่างไม่ย่อท้อค่ะ
P
92. Sasinand
เมื่อ ส. 02 ส.ค. 2551 @ 21:41
770226 [ลบ]

สวัสดีค่ะคุณ แผ่นดิน
ขอบคุณที่แวะมา ตอบช้าไปหน่อย พอดี ตอนนี้ยุ่งๆหลายเรื่องค่ะ
ดีใจ ที่เรามีอะไรบางอย่างเหมือนกัน เช่น  การชอบวางแผนชีวิต แม้แต่เรื่องชีวิต ประจำวัน

ชอบการวางแผนทุกอย่าง ...ถ้าไม่เป็นตามแผนที่คิดไว้ จะออกหงุดหงิดเล็กๆ....ดูๆแล้ว ไม่น่าดี แต่โชคดี ที่ครอบครัวและคนที่ทำงานด้วย   เกิดความชิน และยอมรับ
มันเป็นบุคลิกเฉพาะตัวของแต่ละคน นะคะ ที่เป็นตัวตนของเรา ซึ่ง ถ้าคนรอบข้างเข้าใจและรับได้ ก็ไม่เป็นปัญหาค่ะ
พอดี มีข่าว ที่ค่อนข้างดังคือ Randy Pausch, the Carnegie Mellon University computer scientist คนดังเสียชีวิตแล้ว

Lecture ครั้งสุดท้าย ของเขาดีมากค่ะ เขาเล่าถึง ความฝันในวัยเยาว์ his childhood fantasies เขากล่าว ว่า ทุกคนมีความฝัน และสิ่งที่ควรทำ คือ พยายามให้ฝันนั้นเป็นจริงค่ะ  (students live out their dreams)

A month after hearing the dreadful news, on September 18, 2007, Pausch delivered the lecture that would become his legacy. He regaled students and colleagues with a tour that was both heart-wrenching and amusing of his attempts to live out his childhood fantasies. Some he managed to pull off: experiencing zero-gravity, helping to design attractions for Disney World by participating in its Imagineering program and writing an entry in the World Book encyclopedia--on virtual reality, his expertise. Others didn't come true, such as becoming a pro football player. He alluded to teaching as a way of helping students live out their dreams.

P
93. Sasinand
เมื่อ ส. 02 ส.ค. 2551 @ 21:46
770233 [ลบ]

สวัสดีค่ะอาจารย์ naree suwan
ขอยกย่องอาจารย์ว่า เป็นครูแท้ค่ะ หายากจริงๆ มีแต่ เจอนักศึกษาไม่ค่อยเอาใจใส่ ก็จะถอดใจเสียแล้ว  ขอเป็นแรงใจให้อาจารย์อีกคนนะคะ

ไม่มีรูป
94. krutoiting
เมื่อ ศ. 03 ต.ค. 2551 @ 22:14
856996 [ลบ]

สวัสดีค่ะ

ดีใจมากที่เจอคนเก่ง กำลังมองหาตัวอย่างของคนที่ใช้ชีวิตอย่างมีแบบแผน มีการวางแผนการทำงาน มีประสบการณ์ทำงานโชคดีที่เจอค่ะ

ไม่มีรูป
95. krutoiting
เมื่อ ศ. 03 ต.ค. 2551 @ 22:17
856998 [ลบ]

ขออนุญาตนำสิ่งดีๆ ที่ได้อ่าน ไปเล่าให้ลูกศิษย์ฟังนะคะ

P
96. Sasinand
เมื่อ อา. 05 ต.ค. 2551 @ 16:00
859942 [ลบ]

สวัสดีค่ะคุณครู krutoiting
คุณครูชมมากไปค่ะ ไม่ได้ดีอะไรนักค่ะ เพียงแต่เล่าให้ฟังว่า ตัวเองเป็นคน ชอบคิดอะไรล่วงหน้า ชอบวางแผนชีวิตตัวเองและครอบครัว ตลอดจนการงาน
แต่ก็มียืดหยุ่นนะคะ ไม่ได้ทำตามแผนเปีๆเหมือนกัน ต้องปรับไปตามสถานการณ์ด้วยค่ะ แต่แผนหลัก ยังอยู่ค่ะ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

P
97. Sasinand
เมื่อ อา. 05 ต.ค. 2551 @ 17:57
860089 [ลบ]

  ขอบคุณค่ะ คุณครู krutoiting
นำดอกเข็มอินเดียที่บ้านมาฝากด้วยค่ะ

P
98. Sasinand
เมื่อ อา. 28 ธ.ค. 2551 @ 23:47
1040540 [ลบ]

สวัสดีค่ะ ครูโย่ง
คุณครูไม่ได้มาคนเดียว แต่จูงเด็กน้อย มาอีก 2 คน น่ารักจังค่ะ
ครูโย่ง จะมีความลับอะไรบ้างไหมคะ อยากอ่านค่ะ แต่ที่ไม่ลับ คือครูโย่งเป็นครูในดวงใจ ของลูกศิษย์ทุกๆคนค่ะ เชื่อมั่น เช่นนั้นค่ะ

P
99. ครูปู~natadee t'ซู๊ด
เมื่อ อา. 28 ธ.ค. 2551 @ 23:58
1040553 [ลบ]

P
100. Sasinand
เมื่อ อ. 30 ธ.ค. 2551 @ 09:52
1043098 [ลบ]

ขอบคุณมากค่ะ ที่นึกถึง เช่นเดียวกัน ขอสวัสดีปีใหม่ครูปูด้วยนะคะ

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.103.63.56
  เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:
 
รหัสสุ่ม: (ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
  ยกเลิก
AddThis Social Bookmark Button AddThis Feed Button

Add to Google page views since 10-March-07 บันทึกที่ปรากฏในบล๊อกนี้ เป็นงานสร้างสรรค์ที่มีลิขสิทธิ์ ผู้เขียนอนุญาตให้นำงานเขียนไปใช้-ทำซ้ำ-ส่งต่อ-เผยแพร่-ต่อยอด-ดัดแปลงได้ ในการนำไปใช้ กรุณาระบุต้นทางแห่งงานสร้างสรรค์ที่ใช้ วิธีทีสะดวกที่สุดคือการเชื่อมโยงกลับมายังบันทึกต้นทาง ซึ่งเมื่อเชื่อมโยงแล้ว ให้ถือว่าได้รับการอนุญาตจากผู้เขียนซึ่งเป็นเจ้าของงานเขียนโดยปริยาย แต่ไม่อนุญาตให้นำใช้ในการหาประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ไม่ว่ากรณีใดๆ