ผมมีความสุขกับ "อนุทิน" ของ gotoknow มากครับ

แนวคิดอนุทิน จริงๆ ก็คือ micro-blogging หรือการเขียนบันทึกขนาดสั้นอย่างรวดเร็วฉับไว ทำให้เราเขียนได้บ่อยขึ้น ง่ายขึ้น เป็นกันเองขึ้น ไม่เกร็ง และสนุก

ในเชิงการจัดการความรู้ micro-blogging น่าจะเป็นเสมือน "เชื้อ" หรือ "ต้นตอ" ของประเด็นที่คนคนนั้น หรือคนอื่นจะนำไปเขียน เพราะความคิดแรกๆ ที่เกิดขึ้น ผู้เขียนมักจะสะดวกเขียนลง micro-blog

แล้วความรู้นั้นก็จะถูกเขียนเป็น blog ในเวลาต่อมา ซึ่งก็คือการกลั่นเอาความคิด ประสบการณ์ เขียนออกมาตามประเด็นที่คิดไว้เบื้องต้นใน micro-blog

เลยมานั่งคิดต่อว่า จริงๆ ยังขาด macro-blog ก็คือการเอาความรู้ใน blog ต่างๆ นั้นมาสังคกรรมกัน จนได้ชุดความรู้ที่มีความครอบคลุมทุกแง่มุมของเรื่องนั้นๆ และมีรายละเอียดพอสมควร เช่นถ้ามีคนบล็อกเรื่องสารพิษในอาหารสัก 5 คน น่าจะนำ 5 คนนั้นมาร่วมกันเขียนบทความขนาดยาวเรื่องสารพิษในอาหาร

และถ้ามีคนร่วมสังคกรรมมากๆ และหลากหลาย เราก็จะได้ชุดความรู้ที่บันทึกเรื่องทุกเรื่องที่มนุษยชาติรู้และควรรู้ หรือที่ Isaac Asimov เรียกว่า Encyclopedia Galactica นั่นเอง!

จริงๆ นี่อาจจะเป็นวิธีทำ encyclopedia ที่ได้ผลมากกว่า wikipedia ก็ได้ เพราะถ้าเราทำ macro-blog ในระบบและชุมชนที่มีคนมีความรู้ประสบการณ์จำนวนมากอยู่แล้ว เช่น gotoknow เราก็ไม่ต้องสร้างชุมชนใหม่อย่าง wikipedia

ระบบใดๆ จะเข้มแข็งได้ ต้องเกิดจากการบูรณาการระบบย่อยต่างๆ เข้าด้วยกันอย่างเหมาะสม และให้เกิดการไหล (dynamic) ที่มีความหมาย ซึ่งในที่นี้ ก็คือการไหลของความรู้ จากเล็กไปสู่ใหญ่ ซึ่งก็คือ micro-blog -> blog -> macro-blog นั่นเอง

และตอนนี้ผมขอเรียก macro-blog เล่นๆ ว่า "มหาทินกะ" เพื่อพ้องกับ "อนุทิน" ครับ