สมัครสมาชิก   เข้าระบบ  
Hemato หรรษา
พี่เม่ย
P พี่เม่ย
ภาควิชาพยาธิวิทยา คณะแพทยศาสตร์ ม.สงขลานครินทร์
อีเมลติดต่อ
 
อ่าน: 215
เปลี่ยนวิธีการแก้ไขบทความ เป็นการตั้งคำถามเพื่อให้ไปหาคำตอบ
วิธีนี้ช่วยให้เจ้าของบทความสามารถสรุปรวบยอดความรู้ของตนเองออกมาได้ดีกว่าค่ะ....
ช่วงนี้พี่เม่ยมีเหตุให้ต้องวุ่นวายกับงานเอกสารหลายๆเรื่อง ต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับภาระกิจต่างๆเหล่านี้คือ เขียน อ่าน แก้ไข จนสายตาไม่ค่อยจะให้ความร่วมมือ พร่าๆมัวๆอยู่บ่อยๆ
เอกสารเรื่องแรกก็คือ วิธีปฏิบัติงาน (Work Instruction) ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการทดสอบที่จะขอรับรองมาตรฐาน ISO15189 ที่หัวหน้าทีมใหญ่ขีดเส้นตาย (ซึ่งท่านขีดมาหลายเส้นแล้ว หากนำมาต่อกันคงจะยาวหลายกิโล  จนบางครั้งพี่เม่ยสงสัยว่าเราคงเป็นผู้อมตะที่มิยอมตาย....จึงมิยอมส่งตามกำหนดนัดหมายสักที....ฮา) อีกครั้งให้ส่งปลายเดือนนี้
เรื่องที่สองเป็นการอ่านและแก้ไขคู่มือปฏิบัติการของสมาชิกในหน่วยงานอีกสองเรื่อง เพื่อใช้เป็นผลงานขอกำหนดตำแหน่งชำนาญการ
โดยปกตินิสัยของพี่เม่ยแล้ว... หากเป็นบทความที่เขียนเอง เมื่อกลับมาอ่านทบทวนอีกพบว่าส่วนไหนต้องการเปลี่ยนแปลงก็จะแก้ไขไปในตอนนั้นๆเลย  และก็ติดเป็นนิสัยว่า เมื่ออ่านบทความของคนอื่นๆที่นำมาให้ช่วยดู ก็จะพยายามแก้ไขให้ไปเลยเช่นกัน  ทีนี้ก็มีอาการสะดุดว่าสำนวนหรือลำดับคำพูดไม่ค่อยสอดคล้องกับต้นฉบับ แก้ไปแก้มาก็แทบจะเป็นการเขียนให้ใหม่ทั้งหมด...
จนกระทั่งเมื่อปลายเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมา พี่เม่ยส่งบทความวิจัยเรื่องเล็กๆของตัวเองที่จะส่งตีพิมพ์ในวารสารสงขลานครินทร์ ไปให้คนใกล้ตัวช่วยอ่าน พอได้รับกลับมาก็คาดหวังว่าท่านคงจะแก้ไขใหม่มาให้เราเขียนตามได้เลย  แต่ผิดคาดค่ะ มีแต่ประโยคคำถามเต็มไปหมด "ตรงนี้จะบอกอะไร"  "ตรงนี้ต้องขยายความ"  "ตรงนี้ต้อง......" เราก็ต้องกลับมาเขียนแก้ไขเองเพื่อให้มีคำตอบให้ได้มากที่สุด 
เอ๊ะ! วิธีนี้เข้าท่าแฮะ เพราะคนอ่านก็ใช้เวลาอ่านรวดเดียว พอ get คำถามเท่าไรก็เขียนออกมาให้หมด  ส่งกลับให้เจ้าของแก้ไข  เจ้าของบทความก็จะสามารถสรุปรวบยอดความรู้ออกมาได้ ตามสำนวนดั้งเดิมของเขา
พี่เม่ยจึงคิดว่าจะลองวิชาแบบนี้ดูบ้าง โดยปรับเปลี่ยนนิสัยแก้ไขบทความให้ทั้งหมด เป็นการตั้งคำถามในส่วนที่ต้องการให้แก้ไขเพื่อส่งกลับไปให้เจ้าของบทความหาคำตอบ.....
และบทความแรกที่จะถูกตั้งคำถามเพื่อให้ไปหาคำตอบ แทนการแก้ไขให้ทั้งหมด ก็คือบทความวิจัยของคุณน้องหรูคนเก่ง ที่นำมาวางตั้งไว้ที่โต๊ะพี่เม่ยเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง.....
หมวดหมู่: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ: fa
สร้าง: ส. 14 ก.ค. 2550 @ 21:23   แก้ไข: พ. 08 ส.ค. 2550 @ 02:58   ขนาด: 5756 ไบต์
ความคิดเห็น
P
1. สิงห์ป่าสัก
เมื่อ ส. 14 ก.ค. 2550 @ 22:45
320279 [ลบ]

  • แวะมาเยี่ยมเยียนครับ
  • ขอบพระคุณมากครับเทคนิคนี้หากมีโอกาสจะนำไปใช้บ้างนะครับ
P
2. รศ.พญ. ปารมี ทองสุกใส
เมื่อ อา. 15 ก.ค. 2550 @ 08:57
320525 [ลบ]

ขออนุญาตเอาเทคนิคนี้ไปใช้ด้วยนะคะพี่เม่ย

P
3. สิงห์ป่าสัก
เมื่อ อา. 15 ก.ค. 2550 @ 22:41
321129 [ลบ]

       เห็นรูปใหม่ เลยแวะมาทักทายครับ
P
4. love
เมื่อ อ. 17 ก.ค. 2550 @ 10:02
322268 [ลบ]

  ฮือT....Tรู้งี้ส่งให้พี่เม่ยตั้งนานแล้วก่อนคนใกล้ตัวจะปรับเปลี่ยนแนวคิดท่านพี่  ว้า!ตกลงคำถามเยอะรึเปล่าคะ  ถ้าตอบไม่ได้มีเฉลยท้ายบทรึเปล่าเนี่ย  แย่แล้วเรา  คนใกล้ตัวก็ช่วยไม่ได้ขอประกาศหาตัวช่วยด่วนรับจำนวนไม่จำกัด..........หรือว่าพี่เม่ยคนเก่งเอ!!!!หรือว่าคนสวยดีน๊า  สรุปขอใช้สิทธิ์ถามพี่เม่ยค่ะ  I'll get that right now .  HA HA HA

P
5. ชาญวิทย์-นครศรีฯ
เมื่อ พ. 25 ก.ค. 2550 @ 19:17
330267 [ลบ]

สวัสดีครับ

  • มาเยี่ยมครับ
  • จะลองเอาไปใช้ดูครับ
  • ขอบคุณครับที่นำมาฝาก
ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.103.63.56
  เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:
 
รหัสสุ่ม: (ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
  ยกเลิก
  • บันทึกประสบการณ์ที่เป็นความรู้ฝังลึกจากกลุ่มผู้ปฏิบัติงานทางห้องปฏิบัติการสาขา โลหิตวิทยา และสาขาอื่นๆ

  • เรื่องเล่าของกิจกรรมต่างๆที่ได้เข้าไปมีส่วนร่วม ในมุมมองของตนเอง

  • ทุกเรื่องราว...ยังคงรอการ ลปรร.กับทุกๆท่านที่ผ่านมาเยือน
  • เรื่องราวของบันทึกในบล็อกนี้
    เรื่องเล่า ของคนทำงาน
    เรื่องเล่า บันทึกพี่เลี้ยง
    เรื่องเล่า เคล็ดลับคุณกิจ